Amendement van het lid Van Nispen c.s. over de Stichting Geschillencommissies Consumentenzaken

Tweede Kamer der Staten-Generaal2Vergaderjaar 2016–2017 34 550 VIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Veiligheid en Justitie (VI) voor het jaar 2017 Nr. 14 AMENDEMENT VAN HET LID VAN NISPEN C.S. Ontvangen 28 november 2016 De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor: De departementale begrotingsstaat wordt als volgt gewijzigd: IIn artikel 32 Rechtspleging en rechtsbijstand worden het verplichtingenbedrag en het uitgavenbedrag verhoogd met € 516 (x € 1.000). IIIn artikel 92 Nominaal en onvoorzien worden het verplichtingen-bedrag en het uitgavenbedrag verlaagd met € 516 (x € 1.000). Toelichting Dit amendement strekt ertoe om 516.000 euro beschikbaar te stellen aan de Stichting Geschillencommissies Consumentenzaken (hierna: de SGC). In de begroting van Veiligheid en Justitie wordt de subsidie de komende jaren afgebouwd, waardoor de SGC in 2017 te maken krijgt met een korting op het budget. Bij de behandeling van de begroting van Veiligheid en Justitie voor 2016 is in de Tweede Kamer middels het amendement Van Nispen c.s. (Kamerstukken II 2015/16, 34 300 VI, nr. 26) door de fracties van de SP, PvdA, VVD, CDA, PVV, D66, ChristenUnie, GroenLinks, SGP, PvdD, 50PLUS, GrKÖ, GrBvK, Houwers en Van Vliet uitgesproken dat de bezuiniging op de SGC om verschillende redenen onwenselijk is. Deze redenen staan nog steeds overeind. Het afbouwen van de subsidie zal het einde betekenen van de geschil-lencommissies nu de eerste branches (wederom) hebben aangegeven zich terug te zullen trekken. Niet alleen is het derhalve van belang dat voor deze alternatieve vorm van geschilbeslechting zowel consument, ondernemer als overheid hieraan meebetalen, ook wekt de beperkte kst-34550-VI-14ISSN 0921 - 7371’s-Gravenhage 2016Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 550 VI, nr. 141 bijdrage vanuit de overheid het vertrouwen van consument en bedrijfs-leven dat de overheid zich gecommitteerd heeft aan dit stelsel. Consumenten en ondernemers zijn tevreden over het functioneren van deze geschillencommissies, die jaarlijks een substantieel aantal schik-kingen bewerkstelligen en geschillen afhandelen. Het is een laagdrem-pelige, snelle en goedkope manier voor hen om buiten de rechter om een geschil voor te leggen aan onafhankelijke deskundigen. Er wordt dan ook niet voor niets door andere Europese landen met belangstelling gekeken naar deze alternatieve geschilbeslechting. Bovendien bestrijden indieners dat sprake zal zijn van een bezuiniging. Een aanzienlijk deel van de groep consumenten die zich nu nog wendt tot de geschillencommissies zal alsnog de gang naar de rechter maken. De regering zelf stelt op pagina 38 van de memorie van toelichting bij de begroting van Veiligheid en Justitie voor 2017 terecht dat de «afhandeling van klachten door de SGC zorgt voor minder instroom aan (duurdere) zaken binnen het rechtsbestel». Verder is de overheid verplicht om op grond van de Europese Richtlijn ADR en de daaruit voortvloeiende Implementatiewet buitengerechtelijke geschillenbeslechting consumenten zelf in een soortgelijke infrastructuur te voorzien. Uiteindelijk is de overheid dus verantwoordelijk voor het in stand houden van de geschil-lencommissies. Het kost meer geld om deze opnieuw op te bouwen, dan om de bestaande succesvolle geschillencommissies te behouden. De dekking van dit amendement kan gevonden worden in de op artikel 92 gereserveerde middelen voor het wetsontwerp «Organisatie hoogste bestuursrechtspraak». Nu dit wetsontwerp is ingetrokken vallen er met ingang van 2017 structureel middelen vrij. Aangezien de vrijval in 2017 beperkt is, moet via interne verschuivingen binnen artikel 92, zorg gedragen worden voor een volledige kasdekking in 2017. Van NispenSwinkelsVan TongerenSegersRecourtTellegenTweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 550 VI, nr. 142