Amendement van de leden Keijzer en Martin Bosma ter vervanging van nr. 10 over schrappen van het maximumaantal verzorgingsgebieden

Tweede Kamer der Staten-Generaal2Vergaderjaar 2025–202636 917Wijziging van de Mediawet 2008 in verband metde versterking van de uitvoering van de publiekemediaopdracht op lokaal niveauNr. 23 AMENDEMENT VAN DE LEDEN KEIJZER EN MARTIN BOSMA TERVERVANGING VAN DAT GEDRUKT ONDER NR. 101Ontvangen 23 juni 2026 De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:In het met artikel I, onderdeel O, voorgestelde artikel 2.87h, eerste lid,vervalt «ten hoogste tachtig».Toelichting Dit amendement beoogt het in de wet opgenomen maximum vantachtig verzorgingsgebieden te schrappen.Het wetsvoorstel voorziet in een ingrijpende herstructurering van hetlokale omroepbestel, waarbij Nederland wordt opgedeeld in maximaaltachtig verzorgingsgebieden, met per gebied één lokale publiekemedia-instelling. Daarmee wordt feitelijk een plafond gesteld aan hetaantal omroepen en wordt schaalvergroting wettelijk afgedwongen.De indieners zijn van mening dat het wettelijk vastleggen van eendergelijk maximum onnodig rigide is en onvoldoende recht doet aan dediversiteit van lokale gemeenschappen. Lokale journalistiek is geenabstract systeemvraagstuk, maar een gemeenschapsfunctie die sterkafhankelijk is van lokale verankering, betrokkenheid en identiteit. Schaalbepaalt daarbij niet automatisch kwaliteit.Schaalvergroting leidt tot het reële risico dat omroepen verder af komente staan van hun gemeenschap, met verlies van lokale binding enherkenbaarheid tot gevolg. Dit kan juist de kernfunctie van lokale media,het volgen van de lokale democratie, het verbinden van inwoners en hetzichtbaar maken van wat speelt in wijken en dorpen, onder druk zetten.1Vervanging i.v.m. een wijziging in de ondertekening. kst-36917-23ISSN 0921 - 7371’s-Gravenhage 2026Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 36 917, nr. 231 Daarnaast beperkt het vastleggen van een maximum van tachtigomroepgebieden de noodzakelijke flexibiliteit in het bestel. Verschillentussen regio’s zijn groot: bevolkingsdichtheid, geografische omvang,historische verbanden en lokale identiteit laten zich niet vangen in éénuniform model.De indieners achten samenwerking en schaalvergroting waar nodignuttig, maar zijn van oordeel dat deze niet dwingend en centraal viawetgeving moeten worden opgelegd. Het huidige voorstel combineertschaalvergroting met centralisatie van financiering en bestuurlijkeaansturing, waardoor de afstand tussen omroepen en hun lokalegemeenschap toeneemt.Het doel van het wetsvoorstel, versterking van de lokale journalistiek,wordt door de indieners onderschreven. Zij achten het echter nietnoodzakelijk om daarvoor een hard maximum in de wet op te nemen.Versterking kan ook worden bereikt via betere financiering, professionali-sering en samenwerking, zonder de lokale autonomie en diversiteit tebeperken.Met het schrappen van het maximum wordt ruimte gelaten voormaatwerk, initiatieven van onderop en een organische ontwikkeling vanhet omroepbestel. Gemeenten en lokale partijen behouden daarmee demogelijkheid om het bestel zo in te richten dat het aansluit bij de eigengemeenschap. Kortom: dit amendement zorgt ervoor dat versterking vanlokale journalistiek niet gepaard gaat met onnodige centralisatie en starrestructuurkeuzes, maar ruimte blijft bestaan voor lokale verankering,pluriformiteit en flexibiliteit.KeijzerM. BosmaTweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 36 917, nr. 232