Amendement van het lid Keijzer over schrappen van het maximumaantal verzorgingsgebieden

Tweede Kamer der Staten-Generaal2Vergaderjaar 2025–202636 917Wijziging van de Mediawet 2008 in verband metde versterking van de uitvoering van de publiekemediaopdracht op lokaal niveauNr. 10 AMENDEMENT VAN HET LID KEIJZEROntvangen 17 juni 2026 De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:In het met artikel I, onderdeel O, voorgestelde artikel 2.87h, eerste lid,vervalt «ten hoogste tachtig».Toelichting Dit amendement beoogt het in de wet opgenomen maximum vantachtig verzorgingsgebieden te schrappen.Het wetsvoorstel voorziet in een ingrijpende herstructurering van hetlokale omroepbestel, waarbij Nederland wordt opgedeeld in maximaaltachtig verzorgingsgebieden, met per gebied één lokale publiekemedia-instelling. Daarmee wordt feitelijk een plafond gesteld aan hetaantal omroepen en wordt schaalvergroting wettelijk afgedwongen.De indiener is van mening dat het wettelijk vastleggen van een dergelijkmaximum onnodig rigide is en onvoldoende recht doet aan de diversiteitvan lokale gemeenschappen. Lokale journalistiek is geen abstractsysteemvraagstuk, maar een gemeenschapsfunctie die sterk afhankelijk isvan lokale verankering, betrokkenheid en identiteit. Schaal bepaalt daarbijniet automatisch kwaliteit.Schaalvergroting leidt tot het reële risico dat omroepen verder af komente staan van hun gemeenschap, met verlies van lokale binding enherkenbaarheid tot gevolg. Dit kan juist de kernfunctie van lokale media,het volgen van de lokale democratie, het verbinden van inwoners en hetzichtbaar maken van wat speelt in wijken en dorpen, onder druk zetten.Daarnaast beperkt het vastleggen van een maximum van tachtigomroepgebieden de noodzakelijke flexibiliteit in het bestel. Verschillentussen regio’s zijn groot: bevolkingsdichtheid, geografische omvang,historische verbanden en lokale identiteit laten zich niet vangen in éénuniform model. kst-36917-10ISSN 0921 - 7371’s-Gravenhage 2026Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 36 917, nr. 101 De indiener acht samenwerking en schaalvergroting waar nodig nuttig,maar is van oordeel dat deze niet dwingend en centraal via wetgevingmoeten worden opgelegd. Het huidige voorstel combineert schaalver-groting met centralisatie van financiering en bestuurlijke aansturing,waardoor de afstand tussen omroepen en hun lokale gemeenschaptoeneemt.Het doel van het wetsvoorstel, versterking van de lokale journalistiek,wordt door de indiener onderschreven. Zij acht het echter niet noodza-kelijk om daarvoor een hard maximum in de wet op te nemen. Versterkingkan ook worden bereikt via betere financiering, professionalisering ensamenwerking, zonder de lokale autonomie en diversiteit te beperken.Met het schrappen van het maximum wordt ruimte gelaten voormaatwerk, initiatieven van onderop en een organische ontwikkeling vanhet omroepbestel. Gemeenten en lokale partijen behouden daarmee demogelijkheid om het bestel zo in te richten dat het aansluit bij de eigengemeenschap. Kortom: dit amendement zorgt ervoor dat versterking vanlokale journalistiek niet gepaard gaat met onnodige centralisatie en starrestructuurkeuzes, maar ruimte blijft bestaan voor lokale verankering,pluriformiteit en flexibiliteit.KeijzerTweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 36 917, nr. 102