Reactie op ingediende moties tijdens plenaire debat over de uitstoot van dieselauto’s (Kamerstuk 31 209, nrs. 187 en 189)

Tweede Kamer der Staten-Generaal2Vergaderjaar 2015–2016 31 209Schoon en zuinig Nr. 195 BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËN Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal Den Haag, 19 april 2016 Tijdens het plenaire debat over de uitstoot van dieselauto’s op 12 april jl. (Handelingen II 2015/16, nr. 75, debat over de uitstoot van dieselauto’s) hebben zowel het lid Van Tongeren als de leden Dik-Faber en Van Veldhoven een motie ingediend die ik nog van een schriftelijke reactie zou voorzien. In deze brief reageer ik op deze moties. Moties Motie van het lid Van Tongeren over terugbetaalde milieusubsidies inzetten voor schoon vervoer (Kamerstuk 31 209, nr. 187) Strekking: De motie verzoekt het kabinet om de door autofabrikanten terugbetaalde milieusubsidies in te zetten voor het bevorderen van schoon vervoer en de Kamer hierover te informeren. Kanttekeningen: De motie verwijst naar het feit dat Volkswagen Groep heeft toegezegd de onterecht verleende subsidies terug te betalen. Tijdens het debat op 12 april jl. (Handelingen II 2015/16, nr. 75, debat over de uitstoot van dieselauto’s) ben ik ingegaan op de stand van zaken rondom de onregelmatigheden in de CO2-emissies bij de Volkswagen Groep, welke van invloed kunnen zijn op eventueel verleende belastingvoordelen. Ik heb benadrukt dat op basis van de informatie die mij op dit moment ter beschikking staat, de gevolgen van de onregelmatigheden bij de CO2-uitstoot voor de belastingheffing in Nederland zeer beperkt lijken te zijn; eerder in de ordegrootte van tonnen, dan miljoenen of miljarden. Ik heb reeds toegezegd uw Kamer te zullen informeren zodra de informatie beschikbaar is gekomen. Zoals eerder aan uw Kamer kenbaar gemaakt heeft Volkswagen laten weten eventuele misgelopen belastinginkomsten volledig voor zijn rekening te nemen. Mocht na afronding van het lopende onderzoek blijken dat sprake is van misgelopen belastinginkomsten, dan komen deze inkomsten toe aan de staatskas. Deze eventuele belastingin-komsten zijn niet relevant voor het inkomstenkader en kunnen dus niet worden ingezet voor nieuw beleid. Om die reden moet ik de motie ontraden. kst-31209-195ISSN 0921 - 7371’s-Gravenhage 2016Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 31 209, nr. 1951 Oordeel: Ontraden. Motie van de leden Dik-Faber en Van Veldhoven over het afschaffen van de vrijstelling van MRB en BPM voor politievoertuigen (Kamerstuk 31 209, nr. 189) Strekking: De motie verzoekt het kabinet uiterlijk Prinsjesdag 2016 met een voorstel te komen voor afschaffing van de vrijstelling van MRB en de teruggaaf van BPM voor politievoertuigen en deze lasten buiten de fiscaliteit om te compenseren. Kanttekeningen: Tijdens de parlementaire behandeling van het wetsvoorstel Wet uitwerking Autobrief II (Handelingen II 2015/16, nr. 73, debat over de Wet uitwerking Autobrief II) ben ik op diverse momenten uitgebreid ingegaan op de bijzondere regelingen in de autobelastingen. In de Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994 en de Wet op de belasting van personenauto’s en motorrijwielen 1992 gelden diverse vrijstellingen en teruggaafregelingen voor specifieke doelgroepen waaronder politieauto’s. De afbouw van deze bijzondere regelingen zou een flinke vereenvoudiging zijn voor met name de Belastingdienst. Het afschaffen van de vrijstelling van de MRB en teruggaafregeling voor de BPM voor politieauto’s vraagt echter structurele financiële compensatie voor het Ministerie van Veiligheid en Justitie. Eerder heb ik aangegeven weinig draagvlak te zien voor aanpassing van de bijzondere regelingen in de autobelastingen. Ik heb de motie Van Weyenberg/Schouten aan het oordeel van uw Kamer gelaten en dat doe ik nu weer, maar wel met de uitdrukkelijke kanttekening dat eventuele uitvoering van de motie niet eerder kan dan tijdens een nieuw herijkingsmoment van de begrotings-kaders.1 Oordeel: Oordeel Kamer. De Staatssecretaris van Financiën, E.D. Wiebes1Kamerstuk 34 391, nr. 28.Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 31 209, nr. 1952