Rapport van de Inspectie Veiligheid en Justitie (IVenJ) en de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) inzake knelpunten slachtofferregistratie

Tweede Kamer der Staten-Generaal2Vergaderjaar 2013–2014 33 552Slachtofferbeleid Nr. 12 BRIEF VAN DE MINISTER VAN VEILIGHEID EN JUSTITIE Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal Den Haag, 16 juni 2014 Hierbij bied ik u, mede namens de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, de reactie aan op het rapport «Stand van zaken van terugke-rende knelpunten bij slachtofferregistratie»1. Het rapport is opgesteld door de Inspectie Veiligheid en Justitie (IVenJ) en de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ). Aanleiding Het voorliggende rapport betreft een in 2012 aangekondigd vervolgon-derzoek van de inspecties van VenJ en Gezondheidszorg (GZ). Doel van het voorliggende rapport is vast te stellen in hoeverre eerder geconsta-teerde knelpunten binnen het proces slachtofferregistratie daadwerkelijk door de veiligheidsregio’s zijn opgepakt en al dan niet zijn opgelost. In 2012 onderzochten de genoemde inspecties gezamenlijk de slachtoffer-registratie en grootschalige geneeskundige hulpverlening na een frontale treinbotsing bij Amsterdam. Bij dit ongeval raakten veel passagiers gewond en één slachtoffer overleed. Het onderzoeksrapport van de inspecties met de titel: «Treinbotsing Amsterdam op 21 april 2012. Een grootschalig onderzoek naar de slachtofferregistratie en de grootschalige geneeskundige hulpverlening» heb ik u bij brief van 11 december 2012 (Kamerstuk 29 517, nr. 67) mede namens de Minister van Volksge-zondheid, Welzijn en Sport (VWS) aangeboden. In genoemde brief heb ik u geïnformeerd over het door de inspecties voorgenomen vervolgon-derzoek. Ik heb u aangegeven dat ik de resultaten van dit vervolgon-derzoek wil afwachten alvorens nadere stappen te nemen. Het vervolgonderzoek heeft zich uitsluitend gericht op terugkerende knelpunten bij slachtofferregistratie. Slachtofferregistratie wordt in het rapport omschreven als het schriftelijk en/of digitaal vastleggen van identiteitskenmerken van al dan niet gewonde slachtoffers van een 1Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl kst-33552-12ISSN 0921 - 7371’s-Gravenhage 2014Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 552, nr. 121 (grootschalig) incident. Bedoelde registratie van slachtoffers is van belang voor de kwaliteit en capaciteit van zorg aan gewonde slachtoffers en voor de informatievoorziening aan verwanten en bestuurders. Conclusies rapport Hoewel het rapport spreekt van «terugkerende knelpunten bij slachtoffer-registratie» over de afgelopen vijf jaar, constateren de inspecties van VenJ en GZ dat een aantal stappen is gezet. In dit verband wordt onder andere genoemd: 1.de recente totstandkoming van de Slachtoffer Informatie Systematiek (SIS); 2.de prestatie-eisen die in het rapport van de commissie Bruinooge «Bevolkingszorg op orde. De vrijblijvendheid voorbij» worden geformuleerd; alsmede een heldere omschrijving in eerder genoemd rapport over de primaire doelstelling van crisiscommunicatie als «het informeren van verwanten». waardoor het knelpunt van een realistisch verwachtingenmanagement deels is opgepakt; 3.de «Handreiking afspraken tussen ziekenhuizen en openbaar bestuur over slachtofferinformatie bij rampen en crisis» (2012); 4.de aansluiting van een groot deel van de regionale ambulance voorziening op de nieuwe landelijke server Ritlogging dat tot doel heeft om de onderlinge informatievoorziening tussen de Regionale Ambulance Voorziening (RAV-en) met ketenpartners te stroomlijnen. Aanbevelingen De inspecties constateren de navolgende terugkerende knelpunten die nog steeds niet of onvoldoende zijn opgepakt. Deze worden als volgt kort samengevat. Veiligheidsberaad/ de veiligheidsregio’s •Gewondenkaart. Onderzoek in afstemming met GGD/GHOR Nederland en ambulance Zorg Nederland (AZN) de praktische (meer-)waarde van de huidige gewondenkaart. •Slachtofferoverzicht. Ga na welke informatie over slachtoffers het openbaar bestuur nodig heeft voor haar taken en processen anders dan verwanteninformatie. Bepaal in hoeverre SIS hieraan voldoet en maak pers en publiek duidelijk welke informatie bij grootschalige incidenten verwacht kan worden. •Slachtofferoverzicht. Zorg dat de GHOR, RAV en gemeenten van elkaar weten welke gegevens door welke partij worden geregistreerd en maak over de uitwisseling van slachtoffergegevens afspraken. Veiligheidsberaad, GGD/GHOR Nederland en AZN •Coördinator Gewonden Vervoer (CGV). Bepaal welke gegevens de CGV moet registeren om diens taken te kunnen uitvoeren. Faciliteer deze functionaris en borg dat de functie landelijk uniform wordt uitgevoerd. De regionale ambulance voorzieningen •Voorwaarschuwing aan ziekenhuizen. Borg dat de Meldkamer Ambulancezorg (MKA) ziekenhuizen bij aanvang van en gedurende een grootschalig incident op uniforme wijze informeert over het incident en de (verwachte) komst van slachtoffers, qua aantal en aard van hun verwondingen. De inspecties hebben aan de opvolging van alle aanbevelingen een uiterste termijn gesteld: 1 januari 2015. Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 552, nr. 122 Reactie op het rapport «Stand van zaken van terugkerende knelpunten bij slachtofferregistratie» Ik deel de constatering van beide inspecties dat een aantal stappen is gezet. Ik spreek dan ook mijn waardering uit voor de initiatieven die door het Veiligheidsberaad en de overige veiligheidspartners zijn genomen en die, zoals de inspecties ook vaststellen, tot concrete resultaten op het gebied van slachtofferregistratie hebben geleid. In dit verband merk ik op, ter aanvulling op de constatering van de inspecties, dat de eerder genoemde Slachtoffer Informatie Systematiek (SIS) per 1 januari jl. operationeel is en naar verwachting medio dit jaar in de meeste veiligheidsregio’s is geïmplementeerd. Bevolkingszorg is meer dan alleen SIS. Het is een volwaardige kolom binnen de crisisbeheersing. Gemeenten en veiligheidsregio’s zijn druk bezig met het organiseren en implementeren van de bevolkingszorgpro-cessen. Ook is, na een jaar van experimenteren met prestatie-eisen, een vernieuwde (concept-) versie van het rapport Bruinooge «Bevolkingszorg op orde 2.0. Eigentijdse bevolkingszorg volgens afspraak» gereed gekomen. De stappen die voortvarend door het Veiligheidsberaad, de veiligheidsregio’s en gemeenten worden gezet naar een verdere professi-onalisering van de bevolkingszorg moeten in de komende periode nader vorm gegeven worden. Ik heb daarom, als onderdeel van de in de kabinetsreactie aangekondigde gezamenlijke agenda, met het Veiligheids-beraad afgesproken dat de versterking van bevolkingszorg met prioriteit wordt opgepakt door de veiligheidsregio’s. U wordt over de volledige gezamenlijke agenda separaat voor de zomer geïnformeerd. Ik ga ervan uit dat de door de inspecties geconstateerde knelpunten deel uit maken van de activiteiten van het Veiligheidsberaad en de veiligheidsregio’s om de bevolkingszorgprocessen te versterken. Ik zal het rapport onder de aandacht brengen van het Veiligheidsberaad met het verzoek de aanbevelingen, samen met de veiligheidsregio’s en in overleg met de genoemde veiligheidspartners op te volgen en mij daarover vóór 1 januari 2015 te informeren. Hierbij verwijs ik naar de afspraken die ik met het Veiligheidsberaad heb gemaakt over het met prioriteit versterken van de bevolkingszorg, waar slachtofferregistratie deel van uitmaakt. Hierbij verwijs ik naar de afspraken die ik met het Veiligheidsberaad heb gemaakt over het met prioriteit versterken van de bevolkingszorg, waar slachtofferregistratie deel van uitmaakt. De Minister van VWS zal het rapport onder de aandacht brengen van Ambulance Zorg Nederland en verzoeken om samen met de RAV-en en in overleg met genoemde veiligheidspartners gevolg te geven aan de aanbevelingen en haar daarover vóór 1 januari 2015 te informeren. De Minister van Veiligheid en Justitie, I.W. OpsteltenTweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 552, nr. 123