Amendement van de leden Ceder en Mohandis over voor iedere concessie bij amvb met lichte voorhang vaststellen van het maximumaantal verzorgingsgebieden

Tweede Kamer der Staten-Generaal2Vergaderjaar 2025–202636 917Wijziging van de Mediawet 2008 in verband metde versterking van de uitvoering van de publiekemediaopdracht op lokaal niveauNr. 16 AMENDEMENT VAN DE LEDEN CEDER EN MOHANDISOntvangen 18 juni 2026 De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:Het met artikel I, onderdeel O, voorgestelde artikel 2.87h wordt als volgtgewijzigd:1. In het eerste lid vervalt «ten hoogste tachtig».2. In het vijfde lid wordt «wordt» vervangen door «worden hetmaximumaantal en» en wordt aan het slot toegevoegd «, waarbij hetmaximumaantal lokale verzorgingsgebieden uitsluitend voorafgaand aaniedere concessie, bedoeld in artikel 2.87d, voor de duur van die concessiekan worden vastgesteld»3. Aan het vijfde lid wordt een zin toegevoegd, luidende: De voordrachtvoor deze algemene maatregel van bestuur wordt niet eerder gedaan danvier weken nadat het ontwerp aan beide Kamers der Staten-Generaal isovergelegd.Toelichting Dit amendement regelt dat het maximum van tachtig verzorgingsge-bieden niet in de wet wordt vastgelegd, maar bij algemene maatregel vanbestuur (amvb) wordt vastgesteld. Daarmee wordt tegemoetgekomen aanhet advies van de Afdeling advisering van de Raad van State om ruimte tebehouden om, indien ontwikkelingen daartoe aanleiding geven, te komentot een ander aantal verzorgingsgebieden dan tachtig.De Afdeling merkt op dat de identiteit van gebieden in de loop der tijdkan veranderen. Daardoor kan blijken dat een verzorgingsgebied te grootis of nog onvoldoende een eigen identiteit heeft. Ook voor gemeenten zijnvolgens de Afdeling verschillende indelingen denkbaar, waarbij meernadruk kan liggen op een geografische, bestuurlijke of sociaal-cultureleidentiteit. Een wettelijke verankering van het exacte aantal verzorgingsge-bieden biedt voor dergelijke ontwikkelingen onvoldoende ruimte. kst-36917-16ISSN 0921 - 7371’s-Gravenhage 2026Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 36 917, nr. 161 De regering hecht aan een maximum van tachtig verzorgingsgebieden,omdat dit volgens haar noodzakelijk is voor een wezenlijke schaalver-groting en een stabiele indeling die lokale publieke media-instellingen instaat stelt te beschikken over voorspelbare, duurzame en adequatefinanciële middelen voor het vervullen van hun publieke opdracht.Indieners onderschrijven het belang van een stabiele financieringsbasisvoor lokale publieke omroepen en zien het aantal verzorgingsgebiedenvan tachtig als een goed richtsnoer. Dit amendement doet daaraan geenafbreuk, maar creëert uitsluitend de mogelijkheid om de indeling oplangere termijn aan te passen indien maatschappelijke ontwikkelingendaartoe aanleiding geven.Daartoe bepaalt het amendement dat het ten hoogste aantal verzor-gingsgebieden voorafgaand aan iedere concessieperiode bij amvb, dieaan de Kamers wordt voorgehangen, wordt vastgesteld. Een concessiepe-riode duurt tien jaar. Het maximum aantal verzorgingsgebieden kandaardoor slechts eenmaal per tien jaar worden gewijzigd. Bovendien ligthet in de rede dat een mogelijke aanpassing van het maximum aantalverzorgingsgebieden slechts tot stand komt na zorgvuldige afweging vande Minister, met oog voor stabiele, duurzame en adequate financiering.Indieners menen dat met dit amendement sprake blijft van een stabiele envoorspelbare inrichting van het lokale publieke mediabestel, terwijltegelijkertijd de noodzakelijke flexibiliteit behouden blijft.Daarbij weegt mee dat, zoals de regering aangeeft, het huidigemaximum van tachtig verzorgingsgebieden voortkomt uit een door desector zelf doorlopen opschalingsproces. Ook een procedure onder regievan de NLPO heeft niet tot een ander aantal geleid. Het ligt daarom ookvolgens indieners niet voor de hand dat het maximum aantal verzorgings-gebieden op korte termijn zal wijzigen. Mocht in de toekomst echterblijken dat een andere indeling beter aansluit bij maatschappelijkeontwikkelingen, dan kan daarop worden ingespeeld zonder dat daarvooreen wetswijziging noodzakelijk is.CederMohandisTweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 36 917, nr. 162