Invulling van de motie van het lid De Kort over het herzien van de toekenning van werk- en/of vervoersvoorzieningen (Kamerstuk 36449-11)

Tweede Kamer der Staten-Generaal2Vergaderjaar 2025–202636 449Vereenvoudiging van de banenafspraak en dequotumregeling voor mensen met eenarbeidsbeperking (Wet banenafspraak)Nr. 17 BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN ENWERKGELEGENHEID Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 30 oktober 2025Tijdens het debat over vereenvoudiging van de banenafspraak op5 februari 2025 is de motie van het lid de Kort (Kamerstukken II 2024–2025,36 449, nr. 11) ingediend. Het indienende Kamerlid verzoekt de regeringom de toekenning van werk- en/of vervoersvoorzieningen (hierna:voorzieningen), waaronder tijdens de zoektocht naar werk, te herzien.Tijdens het debat heb ik aangegeven de motie oordeel Kamer te geven,met dien verstande dat ik «herzien», zoals het in de motie staat, mag lezenals dat we het goed gaan onderzoeken. Het indienende Kamerlid heeft datbevestigd. In deze brief informeren wij uw Kamer over de wijze waaropinvulling is gegeven aan deze aangenomen motie.InleidingIk hecht er groot belang aan dat mensen met een beperking volwaardigkunnen deelnemen aan de samenleving en op de arbeidsmarkt. Werkdraagt bij aan meer zelfstandigheid, eigen regie en het behoud van socialecontacten. Het verstrekken van passende voorzieningen speelt hierbij eenbelangrijke rol. Voorzieningen verminderen belemmeringen en onder-steunen deze doelgroep bij het vinden van werk en het uitvoeren vanwerkzaamheden. Dit sluit aan bij het VN-verdrag Handicap, dat beoogtervaren belemmeringen van mensen met een beperking weg te nemen,zodat zij volwaardig kunnen deelnemen aan alle aspecten van het leven.Nederland zet zich hier actief voor in.Voorzieningen voor mensen met een beperking worden zowel door UWVals gemeenten verstrekt, afhankelijk van de doelgroep waartoe iemandbehoort. Naar aanleiding van de motie heb ik, in samenspraak met UWV,onderzocht hoe de toekenning verloopt bij het vinden van een baan enwelke mogelijkheden er wel of niet zijn voor het verstrekken van voorzie- kst-36449-17ISSN 0921 - 7371’s-Gravenhage 2025Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 36 449, nr. 171 ningen door UWV aan werkzoekenden. Ten slotte is geïnventariseerdwelke ruimte gemeenten hebben bij het verstrekken van voorzieningen,ook tijdens de zoektocht naar werk.In deze brief wordt nader toegelicht dat gemeenten en UWV al voorzie-ningen kunnen verstrekken aan werkzoekenden. In de uitvoering is ruimtevoor maatwerk en wordt gestreefd naar een doelmatige inzet vanmiddelen. Sommige voorzieningen zijn snel, eenvoudig en/of tijdelijkinzetbaar. Andere voorzieningen vereisen maatwerk en kosten meer tijdvoordat zij beschikbaar zijn.Met de uitleg in deze brief wil ik meer duidelijkheid geven over demogelijkheden, uitgangspunten en overwegingen die bij het toekennenvan de verschillende soorten voorzieningen een rol spelen, in hetbijzonder in situaties waarin nog geen sprake is van een (definitieve)arbeidsovereenkomst. Ik zal daartoe eerst ingaan op de bevoegdheidsver-deling tussen UWV en gemeenten bij het verstrekken van voorzieningen.Vervolgens licht ik het verstrekken van voorzieningen door gemeenten enUWV afzonderlijk toe, ook in situaties waarin nog geen sprake is van een(definitieve) arbeidsovereenkomst.Bevoegdheidsverdeling verstrekking voorzieningenMensen met een beperking kunnen voor voorzieningen terecht bij zowelgemeenten als UWV. Dit is afhankelijk van hun (uitkerings-)situatie.Gemeenten zijn verantwoordelijk voor mensen die behoren tot dedoelgroep van de Participatiewet. UWV verstrekt voorzieningen aanmensen met een structureel functionele beperking en een UWV uitkering,zoals de Wajong- of WIA en aan werkenden zonder uitkering van UWV.Uitzonderingen hierop zijn de tolkvoorziening voor mensen met eenauditieve beperking en voorzieningen voor mensen met een visuelebeperking. UWV is sinds 2019 het centrale loket voor de tolkvoorzieningvoor alle leefdomeinen, ook voor personen die behoren tot de doelgroepvan de Participatiewet. Voor mensen met een visuele beperking diebehoren tot de doelgroep van de Participatiewet, is UWV sinds 1 januari2024 bovendien verantwoordelijk voor het verstrekken van een aantalvoorzieningen.1Deze bevoegdheidsverdeling tussen UWV en gemeenten wordt alscomplex ervaren. Daarbij kunnen de voorwaarden voor het verstrekkenvan voorzieningen tussen UWV en gemeenten en gemeenten onderlingverschillen, als gevolg van de beleidsvrijheid van gemeenten.Werkvoorzieningen bij gemeentenGemeenten hebben als taak om ondersteuning te bieden naar en bij werkaan mensen die behoren tot de doelgroep van de Participatiewet.Gemeenten hebben beleidsvrijheid bij de uitvoering van de Participa-tiewet en bij het bieden van ondersteuning bij arbeidsinschakeling. Datbetekent dat ze de ruimte hebben voor het leveren van maatwerk aanmensen die ondersteuning nodig hebben, bijvoorbeeld in de vorm vaneen werkvoorziening voor op de werkplek, maar ook voordat er sprake isvan een arbeidsovereenkomst. In de arbeidsmarktregio worden tussenUWV en gemeenten afspraken gemaakt, onder meer over de werkgevers-dienstverlening en de inzet van instrumenten.1Gemeenten zijn verantwoordelijk voor de re-integratie en in dat kader ook voor de inzet vaneen jobcoach.Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 36 449, nr. 172 Met de Wet Uitvoeren Breed offensief2 zijn in de Participatiewet meerwaarborgen geregeld voor ondersteuning op maat. Zo kunnen werkzoe-kenden, werknemers en werkgevers een aanvraag indienen voorondersteuning in de vorm van een werkvoorziening. Ook is de verorde-ningsplicht voor gemeenten uitgebreid. Gemeenten zijn sinds 1 juli 2023verplicht in hun verordening regels te stellen over de wijze waarop zijvoorzieningen verstrekken die bestaan uit:1.een vervoersvoorziening die ertoe strekt dat de persoon, met uitzonde-ring van de persoon met een visuele beperking, zijn werkplek,proefplaatsing of opleidingslocatie kan bereiken;2.een noodzakelijke intermediaire activiteit in het geval er sprake is vaneen motorische beperking;3.een meeneembare voorziening voor de inrichting van de werkplek, deproductie- en werkmethoden, de inrichting van de opleidingslocatie ofde proefplaatsing en de bij het werk of opleiding te gebruikenhulpmiddelen.Momenteel wordt onderzocht op welke wijze de gemeenten hun verorde-ningen hebben aangepast en in hoeverre er gebruik is gemaakt van demodelverordening van de VNG. De resultaten zullen naar verwachtingeind 2025 beschikbaar komen. De wet voorziet in een delegatiebepalingvoor het treffen van een besluit over de genoemde voorzieningen mochtdaar aanleiding voor zijn.Werkvoorzieningen bij UWVUWV verstrekt voorzieningen aan werkenden en werkzoekenden met eenstructurele functionele beperking. Tot de voorzieningen behoren vervoers-voorzieningen, intermediaire activiteiten, meeneembare voorzieningen,persoonlijke begeleiding en werkgeversvoorzieningen. Een arbeidsover-eenkomst is niet altijd vereist om een werkvoorziening bij UWV aan tevragen. UWV richt zich hierbij op de meest goedkope en adequateoplossing op basis van de hulpbehoefte en de individuele situatie.De beslistermijn is 8 weken na ontvangst van een (complete) aanvraag3.Een arbeidsdeskundige beoordeelt de aanvraag. In 2024 werd 95% van deaanvragen tijdig afgehandeld, boven de afgesproken norm met SZW van90%4.Een bezoek van de leverancier en de arbeidsdeskundige kan nodig zijn bijeen hulpmiddel dat afgestemd moet worden op de werkplek. Alsbeoordeeld is dat de cliënt in aanmerking komt voor een voorziening,wordt het bestelproces in gang gezet. Waar sommige voorzieningen directop voorraad zijn, moeten andere zoals maatwerkhulpmiddelen ofaangepaste auto’s eerst worden samengesteld. Voor de levertijd is UWVafhankelijk van de leverancier(s).Ik licht de verschillende soorten voorzieningen die UWV kan verstrekkenafzonderlijk toe, met aandacht voor de mogelijkheden en afwegingenwanneer nog geen sprake is van een vaste arbeidsovereenkomst.52Wet van 30 november 2022 (Stb. 2022, nr. 499)3Art. 4:13 Awb.4UWV Jaarverslag 2024, p. 105Persoonlijke begeleiding (jobcoaching) is hier niet in betrokken. UWV kan deze enkel toekennenindien er bindende afspraken bestaan over de aanvang van een dienstbetrekking of proef-plaatsing. Deze begeleiding vindt immers plaats op de werkplek.Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 36 449, nr. 173 VervoersvoorzieningenWanneer iemand door een beperking moeite heeft om zich te verplaatsennaar werk, kan UWV een vervoersvoorziening verstrekken. Afhankelijk vande situatie en behoefte kan dit bijvoorbeeld gaan om een (aangepast)vervoermiddel in bruikleen, een (rolstoel)taxikostenvergoeding, eenkilometervergoeding, een aanpassing van het eigen vervoermiddel of eenvergoeding voor de aanschaf van een aangepast (bijzonder)vervoer-middel.Bij een aanvraag tijdens de zoektocht naar werk houdt UWV in de keuzevoor de meest adequate voorziening, rekening met een kortere duur vande inzet van de voorziening ten opzichte van de duur van de inzet van devoorziening bij een definitieve dienstbetrekking. Omdat bij de zoektochtnaar werk nog geen sprake is van duurzame arbeid, wordt ingezet opkortlopende vervoersvoorzieningen zoals bijvoorbeeld taxivergoedingen.Bij een vast dienstverband kunnen structurele oplossingen, zoals eenaangepaste auto, adequater zijn.Bij verlies van werk wordt de door UWV toegekende vervoersvoorzieningniet altijd direct beëindigd. Voor vervoer in bruikleen, dus niet voorkilometer- of taxivergoedingen, geldt dat een uitlooptermijn tot maximaal12 maanden mogelijk is in de situatie dat de voorziening ook is toegekendvoor privégebruik. Dit kan een persoon ook ondersteunen bij het vindenvan een nieuwe baan.Intermediaire activiteitenMensen met een beperking kunnen ook gebruikmaken van een interme-diair die hen helpt bij het verrichten van taken. Dit geldt voor mensen diemoeite hebben met horen, zien, communiceren of bewegen. Intermediairevoorzieningen zijn onder andere de schrijf- en gebarentolk. Hiervoorkunnen tolkuren worden aangevraagd die de persoon zelf kan inzetten,ook voor sollicitatiegesprekken.De beslissing over dit type aanvraag wordt doorgaans snel genomen,ruim binnen de vastgestelde termijn van acht weken.Meeneembare voorzieningenMeeneembare voorzieningen zijn hulpmiddelen die specifiek afgestemdzijn op het individu en ter ondersteuning bij de te verrichten werkzaam-heden op de werkvloer. Deze hulpmiddelen kunnen op elke werkplekgebruikt worden, zoals een aangepaste bureaustoel of een braillelees-regel.UWV verstrekt deze voorzieningen in natura (eigendom of bruikleen) ofvia een vergoeding. Ook hier geldt dat maatwerk wordt toegepast opbasis van de persoonlijke situatie. UWV is hierbij afhankelijk van(meerdere) externe leveranciers. Zo kan een bureaustoel aanvullendeonderdelen vereisen, afhankelijk van de individuele beperking. Ook kanhet installeren van een vergrotingssoftware meer tijd vergen vanwegebenodigde integratie met bestaande bedrijfssystemen. Dit betekent dathet leveren en samenstellen van het juiste hulpmiddel in sommigegevallen meer tijd kan kosten.Ook werkzoekenden kunnen behoefte hebben aan een meeneembarevoorziening tijdens de zoektocht naar werk. UWV beoordeelt of er al eenpassend hulpmiddel is verstrekt uit een ander domein, een zogehetenvoorliggende voorziening. Zo kan het voorkomen dat een werkzoekende albeschikt over een passende hulpmiddel voor de aanvraag, zoals eenTweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 36 449, nr. 174 brailleleesregel in het leefdomein. Om dubbele verstrekking tevoorkomen, wordt een aanvraag in dat geval afgewezen.Wanneer een dienstverband eindigt, hoeven meeneembare voorzieningenverstrekt in bruikleen niet altijd meteen ingeleverd te worden. Het ismogelijk om gebruik te maken van een coulanceperiode van maximaal 6maanden. Voorzieningen verstrekt in eigendom hoeven niet ingeleverd teworden. Dit biedt ruimte om de zoektocht naar een nieuwe baan voort tezetten met behoud van de benodigde hulpmiddelen, zoals een aangepastestoel. Hiermee wordt voorkomen dat bij een nieuw dienstverbandopnieuw een aanvraag moet worden gedaan en het hulpmiddel weervolledig moet worden samengesteld.WerkgeversvoorzieningenSoms is het nodig om de werkplek zelf aan te passen. De werkgevermaakt dan meerkosten6 om iemand met een structurele functionelebeperking in dienst te nemen of te houden. De werkgeversvoorzieningwordt aangevraagd door de werkgever. Het gaat dan om bouwkundigeaanpassingen van het (niet openbare deel van een) bedrijfspand. Denkbijvoorbeeld aan een rolstoeloprit of elektrische deuren, maar ookaanpassingen aan bijvoorbeeld productiemiddelen, zoals bedienings-handels. Wordt voldaan aan de voorwaarden, dan vergoedt UWV demeerkosten voor een noodzakelijke aanpassing van de werkplek en deaanschaf van noodzakelijke hulpmiddelen.Vanwege de kosten en aanpassingen die specifiek gericht zijn op dewerkplek is voor deze voorziening wel een arbeidsovereenkomst vereist.De voorziening is immers verbonden aan het eigendom van de werkgeveren kan niet worden meegenomen door de werknemer naar een anderewerkgever.Om het voor werkgevers makkelijker te maken om mensen met eenarbeidsbeperking aan te nemen, speelt ook technologie een steedsgrotere rol. Technologie kan helpen om mensen met een arbeidsbe-perking te laten meedoen op de arbeidsmarkt, maar veel werkgevers zienop tegen de investering.Om MKB-ondernemers te ondersteunen om mensen met een arbeidsbe-perking aan te nemen, stel ik met de subsidieregeling inclusiviteitstechno-logie7 vanaf 1 oktober 2025 subsidie beschikbaar voor de aanschaf vanarbeidsondersteunende inclusieve technologie. Deze regeling maakt hetvoor MKB-werkgevers mogelijk een subsidie te ontvangen voor de helftvan het totale bedrag dat zij investeren in inclusieve technologie voormedewerkers met een arbeidsbeperking, met een maximum van25.000 euro.ConclusieDe motie van het lid De Kort verzocht de regering om de toekenning vanwerk- en/of vervoersvoorzieningen te herzien, zodat ook in de fasevoorafgaand aan een arbeidsovereenkomst ondersteuning mogelijk is.Zoals toegelicht in de brief, bieden gemeenten en UWV reeds voorzie-ningen aan zowel werkenden als werkzoekenden. De mogelijkheden diezijn toegelicht in deze brief illustreren dat steeds wordt gezocht naar eenpassende voorziening, afgestemd op de persoon en de individuele6Bij verstrekking van een subsidie houdt UWV altijd rekening met de verplichtingen van dewerkgever uit de Arbowetomgeving. UWV vergoedt alleen het meerdere dat voortkomt uit destructurele functionele beperking van de werknemer.7Stcrt. 2025, nr. 23088.Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 36 449, nr. 175 situatie. Daarmee is de uitvoering zo ingericht dat mensen met eenbeperking recht hebben op passende werkvoorzieningen, waarbijgestreefd wordt naar een doelmatige inzet en er ruimte is voor maatwerk.Tegelijkertijd signaleren werkgevers en werknemers dat het lang duurtvoordat hulpmiddelen beschikbaar zijn. Dit punt is ook besproken met deuitvoering. Daaruit blijkt dat regelmatig sprake is van maatwerk om dejuiste op het individu afgestemde ondersteuning te bieden. Daarbij zijnsoms combinaties van onderdelen nodig en meerdere leveranciersbetrokken. Dit kan de levertijd beïnvloeden. Tevens kan het voorkomen datbepaalde onderdelen tijdelijk moeilijk leverbaar zijn, bijvoorbeeld doorinternationale omstandigheden. Vertragingen in het beschikbaar stellenvan voorzieningen kan de start van een dienstbetrekking bemoeilijken,zowel voor de werkgever als werknemer.8In de Werkagenda VN-verdrag Handicap9 is opgenomen dat we onder-zoeken of er mogelijkheden zijn om het aanvraagproces van voorzie-ningen te kunnen versnellen of vereenvoudigen. Daarbij wordt ookbekeken of gemeenten en UWV sneller een (tijdelijke) werkvoorzieningkunnen verstrekken bij een baanwissel, het wisselen van werkgever, of dateen eerder toegekende werkvoorziening kan worden meegenomen. Uit deeerste verkenning en de in deze brief opgenomen informatie blijkt dat bijverschillende voorzieningen sprake is van een specifieke, maatwerkvereisende ondersteuningsbehoefte. Een generieke (tijdelijke) voorzieningbiedt in veel gevallen geen passende oplossing. Ook het snellertoekennen van een voorziening is niet altijd mogelijk. Uit een eerdereverkenning voor de motie van het lid Den Haan10 is ook gemeld dat eenstructurele verkorting van de beslistermijn niet reëel is.11 Een zorgvuldigebeoordeling, waarbij soms ook een werkplekonderzoek vereist is, blijftnoodzakelijk om ondersteuning te bieden die is afgestemd op de persoonen diens werksituatie. Met inachtneming van deze beperkingen, moetnader worden verkend welke specifieke behoeften er dan nog bestaanvoor het tijdelijk en sneller verstrekken van welke voorzieningen, en denog beschikbare mogelijkheden daarvoor.Daarnaast geven werkgevers en werknemers ook aan dat werkwijzen envoorwaarden van aanvraagprocessen verschillen tussen gemeentenonderling en tussen gemeenten en UWV. Dit kan het aanvraagprocesbemoeilijken. Ook hier is in de Werkagenda VN-verdrag Handicapaandacht voor. SZW bekijkt momenteel hoe werkwijzen en voorwaardenvan aanvraagprocessen landelijk meer bij elkaar aan kunnen aansluiten.De uitwerking daarvan vindt plaats in het kader van het tweede spoor vanhet programma Participatiewet in balans. Afhankelijk van de besluit-vorming betrekken we in de volgende fase naast uitvoerders ookwerkgevers en mensen met een beperking.Met deze maatregelen zetten we samen met uitvoerders, gemeenten, demensen om wie het gaat, werkgevers en experts stappen richting eenarbeidsmarkt die toegankelijker is voor iedereen. We blijven ons inzettenom belemmeringen weg te nemen, ondersteuning toegankelijker te8Zie bijlage voor drie casussen die illustreren hoe omstandigheden het beschikbaar stellen vanhulpmiddelen kunnen beïnvloeden.9Kamerstukken II, 2024/25, 24 170, nr. 36210Kamerstukken II, 2022/23, 36 200 XV, nr. 7111Kamerstukken II, 2023/24, 34 352, nr. 320Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 36 449, nr. 176 maken en de arbeidsparticipatie van mensen met een beperking tevergroten. Ik verwacht dat deze gezamenlijke inspanningen op termijn totpositieve resultaten leiden. Hiermee beschouw ik deze motie als afgedaan.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J.N.J. NobelTweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 36 449, nr. 177 CASUSSENOnderstaande drie voorbeeldcasussen illustreren hoe verschillendeomstandigheden het beschikbaar stellen van hulpmiddelen kunnenbeïnvloeden.Casus: AutoaanpassingCarolien werkt als administratief medewerker voor een middelgrotegemeente. Ze heeft een oogaandoening. Door toenemende klachtenin haar zicht is het niet meer mogelijk om haar werkzaamheden in devolle breedte uit te voeren. In haar werk maakte ze gebruik van8 verschillende systemen waaronder een planningsysteem, digitaalarchief en diverse MS office applicaties.Haar werkgever heeft Carolien voorzien van een rustige werkplekzonder invloed van daglicht op haar computerscherm. Daarnaast iser behoefte aan meer ondersteuning en hulpmiddelen zoalsvergrotingssoftware en voorleessoftware en Carolien moetvoorbereid worden op werken met braille. Carolien dient eenaanvraag in bij UWV. De gemeente waar Carolien werkt beschiktover een beveiligd netwerk en de software is verouderd. Voorverouderde systemen zijn de benodigde aanvullende applicaties omde toegankelijkheid van systemen te vergroten vaak niet geschikt.Hierdoor is het niet mogelijk om van de noodzakelijk applicatiesgebruik te maken. Carolien kan vanwege haar visuele beperking nietgoed navigeren binnen de systemen en van het ene naar het anderesysteem switchen. Om alle bedrijfssystemen toegankelijk te krijgen,moest er per applicatie aanvullende software worden geschreven(scripten).Het scripten blijkt een neemt flink wat tijd in beslag. Het program-meren kost enkele maanden en vereist vervolgens ook een (systeem-)veiligheidsgoedkeuring. De bereidheid bij de werkgever om dit teregelen is er, maar het duurt enkele maanden voordat iedereenakkoord is en de software veilig genoeg wordt bevonden. Daarnaastduurt het een jaar voordat Carolien braille goed onder de knie heeften van aanvullende hulpmiddelen gebruik kan maken. Hierdoor isCarolien een periode niet en later beperkt inzetbaar op haar werk.Uiteindelijk is het gelukt om de werkplek zo in te richten dat Carolienvrijwel al haar taken weer zelfstandig kan verrichten.Casus: AutoaanpassingFrank is na zijn opleiding aangenomen bij een accountantskantoor inhet oosten van Nederland. Frank is volledig rolstoel gebonden. Voorhem is het belangrijk dat de nieuwe werkplek afgestemd wordt opzijn rolstoelgebruik. Het bedrijfspand is al voorzien van ruime padenen de toegang van het pand wordt door de werkgever drempelvrijgemaakt.Ook is er een sanitaire ruimte gecreëerd waar Frank gebruik van kanmaken.Frank kan voor zijn reis naar werk geen gebruik maken van gangbarevervoersmiddelen en vraagt bij UWV een vervoersvoorziening aan.Omdat het kostentechnisch het meest voordelig uitkomt, komt Frankin aanmerking voor een aangepaste bus.BIJLAGE 1:Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 36 449, nr. 178 Vanwege het postuur van Frank wordt gekozen voor een hogepersonenbus. Frank kan hier op zijn rolstoel van achteren in rijden enneemt vanuit zijn rolstoel plaats achter het stuur. De bediening vande bus wordt afgestemd op het beperkte handbereik van Frankmiddels een joystick en de bus wordt voorzien van hand gas, eenhandrem en een automatische transmissie.Rijden in een bus met een rolstoel is aan strikte voorwaardenverbonden. Zo moet de rolstoel een crashtest doorstaan en wordt destoel met een op maat gemaakte lock vastgezet aan de bodem vande bus. Het aanmeten, aanpassen (fijn afstellen), realiseren van deaanpassingen en het goedkeuringsproces kostte al snel 5 tot6 maanden (bovenop de levertijd van de bus). Tot die tijd kan Frankgebruik maken van taxivervoer voor zijn reis van en naar het werk.Vlak voor het oplevertijdstip blijkt dat Frank een nieuwe rolstoelheeft gekregen van de gemeente vanuit de WMO. Deze rolstoel pastniet in de aangepaste bus. De deuropening is te laag vanwege voorde hogere rolstoel en vanwege het bredere wielspoor past derolstoel niet meer in het veiligheidslock. De rolstoel kon niet wordenvervangen met als gevolg dat het gehele pasproces vertragingopliep van enkele weken. Uiteindelijk is hier een oplossing voorgevonden en reist Frank nu met tevredenheid in zijn eigen aange-paste bus naar zijn werk.Casus protheseArnold is een actief sporter. Zowel privé als voor zijn werk draait hetom sport. Arnold is namelijk docent sport & bewegen. Een aantaljaar geleden raakte hij ernstig gewond bij een verkeersongeval.Daarbij verloor hij één onderbeen. Tijdens zijn revalidatie werd eenprothese aangemeten waarmee Arnold weer goed verder kon. Voorzijn werk maakte hij ook gebruik van deze prothese.Door een voortdurende verandering van de stomp (net onder deknie) werden meerdere keren nieuwe kokers aangemeten en diewerden vergoed door de zorgverzekeraar. Tot de zorgverzekeraarzich op het standpunt stelde dat door het werk de prothese te veelwerd belast en dit buiten de dekking viel. Door zijn werk als docentsport & bewegen werd de prothese namelijk meer dan gebruikelijkbelast. Arnold startte de zoektocht naar alternatieve mogelijkhedenen kwam zo op het spoor van UWV terecht. Hij diende hier eenaanvraag in voor een prothese. Allereerst moest onderzocht wordenof een prothese wel binnen de verstrekking sfeer van UWV lag.Na de toekenning van zijn aanvraag, startte het aanpastraject.Daarbij werd extra aandacht besteed aan intensievere belasting vande prothese door het sporten. Een «blade prothese» was eenpassendere en meer duurzame oplossing. Dit type prothese iskostbaar en vereist een nauwkeurig realisatieproces. In Nederlandzijn er bovendien maar weinig prothesemakers die een dergelijkesportprothese kunnen bouwen. Dit kostte tijd. Met zijn oude prothesekon Arnold tot die tijd zijn werkzaamheden niet volledig uitvoeren.Inmiddels maakt Arnold gebruikt van zijn nieuwe prothese en is hijmet plezier weer volledig aan de slag als docent.Tweede Kamer, vergaderjaar 2025–2026, 36 449, nr. 179