Regels met betrekking tot de handhaving in de sociale zekerheid om meer passend handhaven mogelijk te maken (Wet handhaving sociale zekerheid) (36785) antwoord 1e termijn + rest

De heer Flach (SGP): De heer Ceulemans had het in zijn eerste interruptie — dat is al een hele tijd geleden — over het aantal fouten dat je mag maken. Dat is een beetje de kern van dit debat: het onderscheid tussen fouten en fraude. In het verlengde daarvan ligt ook het vergisrecht. Ik kijk even naar de antwoorden die daarover gegeven zijn. De minister zegt dat het vergisrecht eigenlijk best moeilijk te definiëren is. Dat snap ik eigenlijk wel, want het is heel lastig om het objectief te maken. Net zo lastig als het is om die norm sluitend te maken, blijft het toch ook wel lastig om dit bij het bestuursorgaan te laten. Zij kunnen wel alle omstandigheden van het geval meewegen, maar als het een kwetsbare betrokkene is, is bijvoorbeeld een gang naar een rechter, zoals gesuggereerd wordt, vaak ook niet zo eenvoudig. In de beantwoording van de minister blijft toch iets zitten in de trant van: het kan zomaar gebeuren dat mensen zich inderdaad vergist hebben en dat het uiteindelijk beoordeeld wordt als iets meer dan een vergissing. Hoe kunnen we op de een of andere manier een klein beetje borgen dat mensen die zich echt vergissen, en dat misschien wel twee of drie keer doen vanwege een verstandelijke beperking, toch niet vermalen worden door het systeem?