Jeugdbeleid

Brontekst

De heer Ceder (ChristenUnie): Ik kan hier kort over zijn, want ik heb hier net iets over gezegd in mijn laatste punt richting de heer Hamstra. Heel veel kinderen worden — ik zeg dit als oud-advocaat — uit huis geplaatst terwijl er helemaal niets is met het kind. Het heeft de maken met de leefomstandigheden waarin zij verkeren, waar zij slachtoffer van zijn. Onderzoeken laten zien dat de overheid niet kan garanderen dat een kind er bij een uithuisplaatsing in de huidige setting beter van wordt. In die zin hebben wij eigenlijk een failliet stelsel. Je zou het niet moeten benaderen met: wat heeft het kind nodig? Dan kom je namelijk vaak uit op veiligheid en kom je dus vaak uit op verwijdering van de leefomgeving. Dat is wel een terecht punt, maar is niet het enige wat geldt in het kader van welzijn van kinderen. Je zou veel meer moeten kijken naar wat het gezin nodig heeft. Daarvoor zou je ook de middelen beschikbaar moeten stellen. Stel dat je de middelen voor uithuisplaatsingen die nu bij JenV liggen — nogmaals, dat is heel veel geld, namelijk ongeveer een ton per kind per jaar; reken maar uit — aan de voorkant anders zou kunnen besteden. Denk bijvoorbeeld — ik noem maar wat — aan een vader die er wel of niet is als het gaat om de verslavingsgevoeligheid van de moeder. Denk ook aan bestaanszekerheid of de ggz, waarvoor er nu een wachtlijst bestaat van meer dan 100.000 mensen. Als je daar wat meer aan kan doen, denk ik dat je uiteindelijk een gezondere samenleving hebt en dat het ook gewoon minder geld kost. Daarom zie ik die samenhang.

Versie faccfeef9791f786376bdfb5b50dd4f656d4e231b2c6c631f47bf4825383b782 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.