Jeugdbeleid

Mevrouw Dobbe (SP): Dat snap ik. Het is wel zo dat jongeren die zijn geëindigd in de gesloten jeugdzorg — niet allemaal, maar wel een deel daarvan — zeggen: ik ben daar geëindigd omdat ik al die tijd niet gehoord en gezien ben, omdat ook mijn gezin en de situatie waarin ik zat niet gehoord en gezien is. Dat heeft geleid tot gedragsproblematiek en allerlei uitwassen die niet hadden hoeven gebeuren als er eerder zorg was gekomen. Daarmee wil ik niet bagatelliseren dat ik ook, helaas, denk dat er een groep is die onveilig is voor zichzelf of voor iemand anders. Daar moeten we ook niet van wegkijken. Maar dat moet wel op een manier met een heel veel toezicht. Jongeren moeten op een veilige plek zitten. Dat is in het verleden misgegaan in de gesloten jeugdzorg, niet overal, maar wel op veel plekken. Het was niet veilig voor die jongeren. Er werd hun onrecht aangedaan, maar ze konden nergens terecht en niemand zag het. Wat voor alternatief er ook komt, dát moet in ieder geval geborgd zijn. Ik denk dat we daar wel lessen uit moeten trekken. Daarom maak ik me ook zorgen dat op het moment dat er alternatieven voor de gesloten jeugdzorg ontstaan, tegelijkertijd het toezicht wordt afgebouwd; dat adresseerde ik dus ook in mijn betoog. Dan denk ik: wat hebben we dan geleerd van wat er is gebeurd? Het is een vrijheidsbeperkende maatregel. Als je zoiets extreems doet, als het écht niet anders kan, dan moet er toch extreem goed toezicht zijn? Daarom maak ik me er zorgen over dat dat toezicht nu wordt afgebouwd. Ik hoop dat de minister daarop terug wil komen.