Kinderen in de asielopvang

Mevrouw Van Vroonhoven (NSC): Voorzitter, dank u wel. Het doet me goed om op de valreep nog een commissiedebat hier mee te mogen maken. Als je de stukken leest, laat dat je ook niet onberoerd. We praten al veel te lang over de intenties, terwijl kinderen vooral in de noodopvang ook vandaag te maken hebben met tijdelijkheid, met overbezetting en met heel veel verhuizingen. Inspecties noemen hun situatie zelfs "onveranderlijk zorgelijk". Dit probleem heeft inmiddels te lang stilgelegen en we weten ook te weinig van hoe de situatie nu is. We moeten vanaf vandaag echt beginnen om stappen te nemen. Wij zouden daar ook graag een zwengel aan willen geven. Als kinderen namelijk geen fatsoenlijke scholing krijgen en niet kunnen aarden in Nederland, krijgen we over tien jaar de rekening gepresenteerd in de vorm van integratieproblemen. Eerst even dat inzicht. Niemand kan vandaag precies aangeven waar hoeveel kinderen verblijven, welke voorzieningen daar beschikbaar zijn, hoe vaak ze moeten verhuizen en hoeveel scholing ze krijgen, als dat überhaupt al het geval is. Zolang we dat niet weten, praten we om het probleem heen en is gericht ingrijpen niet mogelijk. Daarom willen wij dat er uiterlijk 1 november 2025 een locatiematrix ligt voor alle noodlocaties, en alle gewone locaties ook, met per locatie de kindvoorzieningen, de gemiddelde verblijfsduur, de verhuisbewegingen en een concreet verbeterplan hoe we dat concreet gaan aanpakken. Dat is geen extra papierwinkel, maar echt de basis om verder te kunnen sturen, zeg ik tegen de minister. Kan de minister dit format vaststellen en ook verder uitrollen? Dan de doelen. Per 1 januari 2026 zouden wij graag harde, tijdgebonden reductiedoelen willen hebben. Minder kinderen in de noodopvang, kortere verblijfsduur, minder verhuizingen en een heldere monitoring. Als locaties achterblijven volgt een interventiepad. Geen vrijblijvendheid meer. Daar hoort een duidelijke bestuurlijke norm bij. Kinderen blijven maximaal zes weken in de noodopvang. Dat is nu gemiddeld acht. Overschrijding triggert automatisch een escalatie: plaatsing in een gezinslocatie of een kleinschalig alternatief met voorrang in de capaciteit en de doorstroom. Alle begrip ervoor dat dit niet gelijk geregeld kan worden, maar er moeten wel resultaten worden geboekt en we moeten wel ergens naartoe werken met elkaar. Mijn vraag aan de minister is: welke locaties en welke plekken worden hiervoor vrijgespeeld en welke vooruitgang heeft de minister inmiddels geboekt op basis van de tien maanden geleden aangenomen motie van Boomsma samen met Rajkowski? Onderwijs is dus geen gunst, maar een plicht en de norm "snel naar school" moet echt snel realiteit worden. Het feit dat de inspectie waarschuwt voor structurele achterstanden, terwijl de minister naar eigen zeggen nog nooit de noodzaak heeft gevoeld om een tnv te openen, betekent voor ons dat er echt iets niet klopt. NSC wil een regieteam, waarmee we inderdaad het vervoer en die tijdelijke leslocaties kunnen gaan regelen met elkaar. Daar hoort ook de monitoring bij. Ten slotte kort over de verplaatsingen. We moeten stoppen met het rondschuiven van minderjarige asielzoekers. Stabiliteit heeft ook voor deze groep prioriteit. Na 18 jaar en statusverlening moeten ze zo veel mogelijk blijven in de opvanggemeentes. Ik verwijs wat dat betreft ook naar de motie van Ceder en Boomsma, die ook is aangenomen. Ik vraag aan de minister hoever zij is met de uitvoering daarvan. Dank u wel.