Ruimtelijke ordening

Brontekst

De heer Grinwis (ChristenUnie): Voorzitter, dank u wel. Nederland is groot geworden door ruimte te maken, door land te winnen, door slim te ordenen. Maar vandaag is er een ongemakkelijke waarheid. De ruimte is schaars geworden. Dat zien we overal. De woningbouw stokt, het energienet piept en kraakt, en dorpen zitten in het gedrang. We lopen aan tegen een muur, maar het kabinet doet alsof die niet bestaat, alsof alles kan. Johan Remkes zei het al: niet alles kan overal. Juist dan vraagt politiek om moed en om keuzes. Laten we eerlijk zijn: zolang wij in Den Haag om de hete brij heen blijven draaien, draaien we ons land alleen maar steeds vaster en dieper het moeras in. Wie geen keuzes maakt, kiest voor stilstand. En stilstand is achteruitgang; u weet het. Voorzitter. Nergens in Nederland wordt het ruimtetekort zo tastbaar als in Moerdijk. Welkom aan onze gasten uit Moerdijk. Dat is een dorp dat klem zit tussen de A16 en de A17, industrie en een megagrote distributiedoos. De vaste constante voor de inwoners van Moerdijk is onzekerheid, al 40 jaar lang. Hun oproep is helder: geef ons duidelijkheid. Maar dat is niet waar het kabinet voor kiest, zo blijkt uit de brief van de staatssecretaris van KGG. Want misschien heeft hij toch niet alle ruimte nodig voor dit project. Hij gaat nog wat scenario's verkennen. Is dit geen kamelenneus? Komt er niet later een gigantische kameel achter weg? Valt niet over een paar jaar de volgende opgave op het bordje van Moerdijk, en een paar jaar daarna weer een volgende? Dit kabinet houdt nu een scenario voor waardoor de 1.100 bewoners van Moerdijk aanvankelijk even opgelucht kunnen ademhalen. Maar wanneer doemt het volgende probleem op en komen al deze problemen niet alleen terecht bij het dorp Moerdijk, maar bij de bewoners van de 17 omliggende dorpen? Mijn vraag aan deze coördinerende minister is: is dat nou leiderschap? Bij het ministerie van VRO wordt nu verwezen naar de staatssecretaris van Klimaat en Groene Groei, maar in zijn brief wordt het ook voortdurend een ruimtelijkeordeningsvraagstuk genoemd. De opgaven die er liggen, moeten worden ingepast in de gemeente Moerdijk, niet alleen de opgaven van vandaag, maar ook die van morgen en overmorgen. Of gaat de minister van VRO dat ergens anders doen? Op het gebied van die vraag naar ruimte, naar ordening, moet de minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening verantwoordelijkheid nemen en naar voren treden, in het belang van alle inwoners van de gehele gemeente Moerdijk. Daarom een paar vragen. Erkent zij dat dit allereerst een ruimtelijkeordeningsvraagstuk is? Welke regie pakt zij als coördinerend minister op dit proces? Hoe ziet zij de verhouding met de staatssecretaris van Klimaat en Groene Groei in dezen? Wat gaat zij doen om inwoners zo snel mogelijk duidelijkheid te geven over de toekomst van Moerdijk? Hoe borgt de minister dat hierover één integrale ruimtelijke afweging plaatsvindt? Dan heb ik het dus niet alleen over vandaag en morgen, maar ook over de langere termijn, in plaats van dat er een optelsom gaat komen van losse besluiten. Welk ordeningsprincipe is voor haar leidend? Hoe neemt zij de leefbaarheid van alle inwoners van de gemeente Moerdijk mee in dit proces? Hoe reageert zij op de oproep van nagenoeg alle fracties in de gemeenteraad van Moerdijk, namelijk: laat Moerdijk geen tweede Groningen worden? Erkent zij dat geruststellende woorden geen waarde hebben zonder geld, borging en randvoorwaarden? Ik ben heel benieuwd naar de reactie van de minister op deze toch wel prangende vragen. Voorzitter. In een land waarin de ruimteclaims zo groot zijn, moeten we ook met creativiteit en ambitie naar de toekomst durven kijken. Vandaar dat ik met collega's van D66 en de VVD, de heer Van Asten en de heer De Groot, moties heb ingediend voor onafhankelijke onderzoeken naar landaanwinning: opspuiten en/of drijvend wonen. Ik ben blij dat die onderzoeken er komen, maar in de bewoordingen van de minister proef ik af en toe net iets te veel terughoudendheid, misschien wel angst. Waar is de "het kan wel"-mentaliteit? Ontwikkelingen in het IJmeer of voor de Marker Wadden zijn niet vastomlijnd, niet iets wat wel of niet kan. Het is een innovatieve zoektocht die je een kans moet willen geven. Staan de minister en haar ambtenaren daar ook echt voor open? Vraagt zij in dit onderzoek ook echt om een overzicht van het spectrum aan mogelijkheden?

Versie 3043401a374cb26275942b1c8a7bf871edf02489f05cb6b3e7fe016c8a530a20 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.