Strategische keuzes bereikbaarheid

De heer Grinwis (ChristenUnie): Voorzitter. Laten we wel zijn: het tekort aan investeringen in nieuwe spoorlijnen en stations, ruimere sluizen en veiligere wegen op dit moment, vertaalt zich over vijftien à twintig jaar in maatschappelijke en economische schade. Dan staan we dankzij Barry in de file en dankzij Chris wachtend bij een halte op een bus die nooit komt. Dat is toch de eer van deze bewindspersonen te na? Graag een reactie op deze vraag naar strategische bereikbaarheid. "De bereikbaarheid van het landelijk gebied wordt verbeterd door het busvervoer tussen dorpskernen op het platteland te versterken." Ik citeer hiermee het hoofdlijnenakkoord. De realiteit is dat er 335 miljoen euro wordt gekort op busbedrijven. Als je in Rockanje, Ilpendam, Schipluiden of Ankeveen woont, is het tevergeefs wachten op een bus. De buskaartjes worden 15% tot 20% duurder, 12% bovenop de reguliere inflatiecorrectie. 's Avonds, buiten de spits of in het weekend op pad? Je zoekt het maar uit. Iedere regio telde ooit, maar nu niet meer. Woningbouwprojecten staan onder druk, omdat er geen bus of tram meer voor de deur komt. Is dat een strategische keuze, vraag ik de minister en de staatssecretaris. Hoe denkt de staatssecretaris mijn immer constructieve fractie komend jaar nog zover te krijgen om voor de begroting van IenW te stemmen? "De Nedersaksenlijn is een prioritair knelpunt", lezen we. De realiteit is dat er nog geen begin van een antwoord is op de vraag hoe we deze eenvoudige en relatief goedkope spoorlijn gaan aanleggen, want zeker als je een aantal geplande tunnels vervangt door spoorwegovergangen — ik heb daar eerder met collega Veldman aandacht voor gevraagd — valt die minder duur uit. Durft de staatssecretaris dat inmiddels aan? Als je de Noord/Zuidlijn-reservering aanspreekt — sorry, Amsterdam — die sowieso nog moet worden aangevuld met zo'n 2 miljard, dan kan de ontwikkeling nog vóór 2030 starten. Heeft de staatssecretaris dat lef en hebben wij dat lef? "De aanleg van de Lelylijn wordt voortgezet." De realiteit is dat de staatssecretaris voorstelde de pot met geld te plunderen, de regio te schofferen en uit elkaar te spelen om er de Nedersaksenlijn mee aan te leggen. Over hoe het nu verder moet, is het compleet stil. We horen niets over een structuurfonds, gebruik van woningbouwgelden of Europese fondsen. Heeft de staatssecretaris deze lijn stiekem al opgegeven? Mijn oproep aan de regering is kortom: regering, regeer of stap op. Ik heb het met genoeg projecten onderbouwd, denk ik. Ik sluit me aan bij de oproep van mijn collega Olger van Dijk over Hoevelaken. Ik sluit me ook aan bij het punt over verkeersveiligheid: financier nou de aanpak van de dodenwegen als de N36, de N34 en de N57, de minister welbekend. Regeren is faseren. Knip projecten in behapbare brokken om met minder geld toch zaken te verwezenlijken. Ga maar aan de slag met het eerste deel van de A2, zodat de Bommelerwaard en de Betuwe eindelijk van dat massale sluipverkeer af zijn. Ziet de minister er heil in om door de nood gedwongen projecten op te knippen om wél nog daden te stellen? Ten slotte. Beknibbel niet op het spoor. Ik ben door mijn vier minuutjes heen, denk ik.