Actuele ontwikkelingen in Venezuela en de veiligheid van het Caribisch deel van het Koninkrijk

Brontekst

De heer Struijs (50PLUS): Of we het leuk vinden of niet: langzaam maar zeker hebben we te maken met een andere wereldorde. Ik sluit mij bij vele sprekers voor mij aan: 50PLUS staat voor een internationale rechtsorde met duidelijke afspraken. Maar helaas, de praktijk is anders. Ik ga mijn betoog een beetje praktisch insteken. Ik weet als geen ander uit mijn verleden dat Maduro echt een despoot is die met zijn handen in de drugs zit en mensen onderdrukt. Nu nog zitten gevangenissen vol met mensen die oppositie hebben gepleegd, terechte oppositie hebben gepleegd. Daar gaat dadelijk ook mijn vraag over. Een tweede vraag. Het wordt heel spannend in ons Koninkrijk, zeker bij de eilanden. Daar verblijven momenteel namelijk veel mensen uit Venezuela met een illegale status. Die mensen moeten zich wel beschermd voelen, want het is nog niet over in Venezuela, zo blijkt uit de laatste intelligencerapporten. Een derde punt dat ik echt van de minister wil weten. We zien natuurlijk nu dat er een schurk is gepakt door een president bij wie je ernstig kan twijfelen aan zijn motieven. Kan de minister wat duiding geven aan de motieven van de president van Amerika, die hij heeft gevoeld uit alle gesprekken? Was dit nu om een onderdrukt volk te helpen? Was het voor de olie of voor zelfverrijking? Of was het om de achterdeurveiligheid te garanderen? Het gaat me dus om het zicht op die motieven. Twee. Is de minister ook bereid om in de gesprekken een beroep te doen om mensen die oppositie hebben gevoerd tegen Maduro zo snel mogelijk vrij te laten? Dit zijn onschuldige mensen, en het zijn er niet te weinig. Mijn derde vraag. Is er op Curaçao, Bonaire en Aruba bij de lokale bestuurders voldoende mandaat om te kunnen handelen naar goed inzicht, dicht bij de mensen? Of moeten ze, zoals ze mij zelf vertellen, vijf keer per dag naar Buitenlandse Zaken bellen om iets voor mekaar te krijgen? Hoe werkt dat? Dat de contacten goed zijn, geloof ik. Maar hoe zit het nou echt met het mandaat in een bijna pseudo-oorlogsgebied, zal ik maar zeggen? Of misschien ís het wel een oorlogsgebied. Dit drijft ons in een heel sterk Europa — wij geloven daar erg in. Wie zijn onze vrienden in Europa en waarop gaat de minister — daarop sluit ik mij een beetje aan bij de vraagstelling van vorige sprekers — gas geven om een coalitie te maken om én aan de ene kant Amerika erop aan te spreken dat echt de rechtsorde is geschaad én aan de andere kant pragmatisch te kunnen handelen in een hele moeilijke tijd? Ik dank u wel.

Versie e672cca08b97bcf235e21151a264d8eb646d1a32d3f78eb821892d92d122fc56 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.