Armoede- en schuldenbeleid

Brontekst

De heer Ceder (ChristenUnie): Het is wel zo, voorzitter. De praktijk van het CJIB is het ultieme voorbeeld van een dubbelrol van het Rijk, zoals ik in mijn inleiding al zei. SZW doet haar best om sociaal incasseren de norm te maken. Het CJIB kan niet voldoen aan deze norm, door de aanmaningskosten en door het feit dat er geen kosteloze betalingsherinnering wordt gestuurd. Erkennen de bewindspersonen dat hun ministeries tegenstrijdig beleid voeren? Hoe willen zij dit de komende kabinetsperiode verbeteren? Voorzitter. Tot slot armoede. Voor veel huishoudens maakt een koopkrachtplus van 0,6 of 0,7 weinig verschil. Veel meer verschil maakt zekerheid over het inkomen. Wat is de ambitie van het kabinet rond het vervangen van de toeslagen? Wat ik in het coalitieakkoord lees, stelt me niet gerust. De samenvoeging van de kindregelingen is an sich een goed idee, maar voor mensen rond de armoedegrens is dit zonder fiscale aanpassingen gewoon een achteruitgang. Ik vraag de minister of dit klopt. Voorzitter. Nog een laatste vraag. Er is een oratie geweest van bijzonder hoogleraar Nadja Jungmann over het betrekken van persoonlijkheidskenmerken in de nazorg rondom schulden. Daar valt veel over te zeggen, maar ik ben benieuwd of de minister daar een reactie op kan geven, als dat inmiddels al bij het ministerie bekend is. Dank u wel.

Versie 8b14c7e89fcffb95dea76fca2dc92342da35a3d50e55fc36e0ad7bc9ced3d036 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.