Personeel

Brontekst

Mevrouw Piri (GroenLinks-PvdA): Ook namens mijn fractie spreek ik graag waardering uit voor alle mannen en vrouwen bij Defensie. Hun toewijding en dienstbaarheid verdienen diep respect en zijn een bron van inspiratie. Met een aantal collega's uit deze commissie zijn we onlangs nog in Polen geweest. Ook daar zagen we weer hoe fantastisch onze mensen niet alleen opkomen voor onze veiligheid, maar ook voor die van onze bondgenoten en vrienden als Oekraïne. Die waardering geldt evenzeer voor de militairen die zich inmiddels bijna twaalf jaar geleden hebben ingezet voor de veiligstelling en repatriëring van de slachtoffers van vlucht MH17. Hun inzet verdient erkenning, maar een medaille is uitgebleven. Gaat de staatssecretaris ervoor zorgen dat zij deze eindelijk ontvangen? Ook het aflossen van de Nederlandse ereschuld aan de Afghaanse beveiligers duurt veel te lang. Zij hebben onze militairen geholpen. Hen in veiligheid brengen is het minste wat Nederland kan doen. Toch geeft Nederland tot mijn schaamte nog altijd niet thuis. Kan de staatssecretaris toezeggen deze historische fout recht te zetten en het mantra "leave no man behind" eer aan te doen? Voorzitter. Erkenning begint bij goede zorg voor wie nu dient. Juist daar wringt het soms. Het kabinet presenteert ambitieuze groeiplannen, maar de basis is nog altijd in veel gevallen niet op orde. De staatssecretaris schrijft dat hij de wervings-, selectie-, keurings- en opleidingscapaciteit wil vergroten, maar een concreet plan daartoe ontbreekt nog. Wanneer kunnen wij dit verwachten? Intussen bereiken mijn fractie ontluisterende signalen: tekorten aan bedden, problemen in restaurants, torenhoge werkdruk, en bij de luchtmachttoren in Breda worden mensen zelfs naar huis gestuurd vanwege veiligheidsrisico's door drukte. Als zulke basale voorwaarden niet op orde zijn, hoe kan de staatssecretaris dan al die plannen over groei gaan waarmaken? Mijn fractie bereiken ook zorgelijke berichten over de samenwerking tussen het ministerie en de vakbonden. In plaats van samen te werken aan realistische plannen, lijkt het erop dat nu eenzijdig maatregelen worden doorgedrukt die raken aan de rechtspositie van personeel. Denk aan het groeiplan Defensie of aanpassingen in de Wet ambtenaren defensie. Zelfs de advies- en arbitragecommissie moest eraan te pas komen en roept Defensie op het gesprek aan te gaan. Hoe heeft het ministerie de banden met de bonden zo kunnen laten verzuren? Dat neem ik niet zozeer de huidige staatssecretaris kwalijk, maar het is wel een zorgelijke constatering. En nog belangrijker richting de toekomst: hoe gaat deze staatssecretaris zijn best doen om deze banden weer te herstellen? Voorzitter. Externe inhuur blijft voor mijn fractie een doorn in het oog. Het is een belediging voor militair personeel en een verspilling van belastinggeld. De Nationale Weerbaarheidstraining is exemplarisch. De Triangular Group zet zeker 30 instructeurs in op een groep van slechts 108 deelnemers, bijna een op drie. Dat is geen ondersteuning meer, maar de uitbesteding van een kerntaak van Defensie, en nog inefficiënt ook. Het wordt nog wranger. Diezelfde commerciële partijen ronselen actief militairen bij Defensie om ze vervolgens tegen een veelvoud van het salaris terug te leveren aan datzelfde ministerie. Dit is extra pijnlijk voor collega's die wel blijven. Zij worden fors minder betaald en hebben meer verplichtingen. Is de staatssecretaris bereid paal en perk te stellen aan deze draaideurconstructies, bijvoorbeeld via een anti-ronselbeding? Ligt er al een plan om de afhankelijkheid van deze commerciële partijen structureel af te bouwen door intern kennis en kunde op te bouwen en te behouden? Tot slot. Bezint eer ge begint, staatssecretaris. Stop met investeren in commerciële partijen en investeer in samenwerking met de bonden en, bovenal, in het personeel dat ons belangeloos dient. Dank u wel.

Versie 45f6cb70a32d5f7903c9eb1ab91aad766e6b4f2b00efa4a7fc4d35dac9bec4a0 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.