Armoede- en schuldenbeleid

De heer Ceder (ChristenUnie): Voorzitter, daar gaat de commissie toch zelf over? Maar u heeft echt gelijk. Ik houd het hierbij. De heer De Jong is niet meer zo welwillend. Ik snap de positie van de staatssecretaris formeel en juridisch gezien. Ik snap ook dat u zegt: wij voeren die gesprekken en die voeren we vrij stevig. Het probleem dat volgens mij van links tot rechts in deze Kamer wordt ervaren, is dat we vrijwel 100% zeker volgend jaar een debat gaan hebben over de toename van schulden onder met name jongeren. Een van de grootste factoren is buy now, pay later. Dat is nu al het geval, maar straks wordt het massaal uitgerold. Dat geeft buikpijn. Het geeft buikpijn dat wij hier de controlerende macht hebben en nota bene met de partijen aan tafel zitten die eigenlijk zeggen: wat jullie ook vinden, het kan ons niets schelen, wij gaan door met maximaal winst maken; dat mogen wij en dat gaan we gewoon lekker doen. Ik heb er niet alleen buikpijn van, maar ik vind ook dat de staatssecretaris normerend moet optreden. Dat kan door zich publiekelijk uit te spreken dat dit wat hem betreft niet doorgaat. Daarmee zeg ik niet dat hij de juridische mogelijkheden heeft, maar dat geeft in ieder geval handvatten om met collega-Kamerleden de komende dagen te spreken. Desnoods nodigen we die partijen hier uit om tekst en uitleg te geven. Ik garandeer u dat we hier anders volgend jaar zitten bij een schuldendebat waarbij het aantal schuldenjongeren is toegenomen. We zitten erbij, we kijken ernaar en we weten dat het eraan zit te komen. Toch kunnen we niets doen. Ik hoop op daadkracht van de staatssecretaris ten aanzien van deze jongens.