Armoede- en schuldenbeleid

Brontekst

Mevrouw Lahlah (GroenLinks-PvdA): Dank u wel voor het compliment. Ik zou artikel 26 moeten opzoeken om het helemaal te doorgronden, maar als het gaat om de rechten van het kind zijn die voor mij onmiskenbaar belangrijk om te handhaven. Als ik kijk naar de ervaring die ik heb als bestuurder in Tilburg, werd dit ook heel vaak door kinderen aangegeven. Kinderen leven niet in armoede, maar leven in gezinnen met financiële zorgen. Vaak speelde de schaamte van de ouders een rol in het aanvragen of toekennen van regelingen. Jongeren hebben vaak zelf aangegeven dat zij de ruimte zouden willen zien om zelf gebruik te kunnen maken van regelingen. Dat is nu wettelijk nog niet geregeld. Dus als er een voorbehoud is in het artikel, zoals u net stelt, is het zeker de moeite waard om daarnaar te kijken. Maar los van dit punt over een voorbehoud of kinderen het al dan niet kunnen aanvragen, ligt het probleem veel ingewikkelder en complexer. Het ligt bij het feit dat we een kabinet hebben dat accepteert dat armoede in een welvarend land als Nederland gewoon bestaat. Nu kan ik er best in meegaan dat het ingewikkeld is en dat het misschien niet reëel is om het helemaal naar nul te brengen, maar je zou toch ten minste verwachten, zeker van de partijen die zich tijdens de campagne hard hebben gemaakt voor bestaanszekerheid, dat er een inspanningsverplichting is om armoede naar nul te brengen, om het aantal kinderen in armoede naar nul te brengen. Het is voor mij nog steeds onbegrijpelijk dat ik dat niet terugzie bij deze coalitie.

Versie f99dab0edf612945b85df59ee78fcbdb30040dc8c64d2c91caeacbbbf8d53813 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.