Mensenhandel en prostitutie

Brontekst

Mevrouw Belhirch (D66): Dank u wel, voorzitter. Volgens de Nationaal Rapporteur Mensenhandel zijn vorig jaar slechts 944 slachtoffers van mensenhandel in beeld gekomen, terwijl het werkelijke aantal vermoedelijk rond de 5.000 ligt. Dat betekent dat duizenden slachtoffers buiten beeld blijven, terwijl uitbuiting zich steeds professioneler, internationaler en online organiseert. Juist daarom moeten we criminelen en uitbuiters hard aanpakken, moeten we sterker inzetten op preventie en moeten we ervoor zorgen dat slachtoffers daadwerkelijk bescherming en passende hulp krijgen. We zien een zorgwekkende, explosieve groei van criminele uitbuiting van jongeren. Erkent de minister dat de huidige aanpak en preventie tekortschieten? Welke extra maatregelen worden er genomen om jongeren eerder en beter te beschermen? Voorzitter. Juist online lijkt de overheid steeds meer achter de feiten aan te lopen. De recente berichten over onlinenetwerken waarin mannen elkaar tips geven over verkrachting, het drogeren van vrouwen en het verspreiden van seksueel misbruik zijn volstrekt ontoelaatbaar. In de documentaire Streaming Hell zagen we hoe ook kinderen in het buitenland slachtoffer worden van online-uitbuiting. Tegelijkertijd nemen het zicht op slachtoffers en het aantal opsporingsonderzoeken af. Dit probleem is te groot geworden om als nicheprobleem te behandelen. Daarom vraag ik de minister of politie en opsporing voldoende capaciteit en digitale expertise hebben. Ik vraag het kabinet wat het concreet doet om onlineplatforms en -netwerken harder aan te pakken. Wanneer kunnen we de extra cyberrechercheurs verwachten die in het coalitieakkoord zijn aangekondigd? Voorzitter. Dan de opvang van slachtoffers. Ik ben blij dat ook de minister van Langdurige Zorg vandaag aanwezig is, want slachtoffers hebben bescherming, opvang en begeleiding nodig. Maar zoals ook door andere collega's al is aangegeven, loopt het systeem vast. Slachtoffers die ontsnappen aan geweld en uitbuiting belanden te vaak opnieuw in onzekerheid, in hotels en soms zelfs in politiecellen, omdat passende opvang ontbreekt. Juist slachtoffers met de zwaarste problematiek vallen door contra-indicaties buiten de boot. Verantwoordelijkheden zijn versnipperd en of slachtoffers bescherming, opvang en begeleiding krijgen, hangt nu te vaak af van de regio waarin iemand terechtkomt en of iemand aangifte doet. Opnieuw is geconstateerd dat regie, slagkracht en verantwoordelijkheden onvoldoende zijn belegd. Daarom vraag ik beide ministers: erkent u dat het huidige gedecentraliseerde systeem tekortschiet, waardoor passende bescherming, opvang en begeleiding nu te afhankelijk zijn van regio? Hoe gaat u stevigere landelijke regie organiseren? Kan de minister daarnaast specifiek ingaan op de strikte toelatingscriteria en contra-indicaties waardoor slachtoffers met zware problematiek nu soms buiten de boot vallen? Hoe zorgen we ervoor dat de ontwikkeling van een uniform verwijsmechanisme en een landelijk overzicht van opvangplekken gelijk aansluiten bij een toekomstbestendig opvanglandschap? Tot slot, voorzitter, de positie van sekswerkers. Het kabinet wil de minimumleeftijd voor sekswerk verhogen van 18 naar 21 jaar. D66 begrijpt in beginsel de wens om jongeren te beschermen. Maar beleid dat sekswerkers uit het legale en zichtbare circuit duwt, vergroot ook de kans op onveiligheid en uitbuiting. Ik vraag de minister dan ook onderzoek te doen naar de neveneffecten van deze leeftijdsverhoging en aan de voorkant maatregelen te nemen om de negatieve gevolgen te voorkomen. Kan de minister toezeggen dat er zorgvuldig overgangsrecht komt voor mensen die nu legaal werkzaam zijn? Sekswerkers lopen daarnaast nog steeds tegen uitsluiting aan, bijvoorbeeld bij het openen van een zakelijke bankrekening of het afsluiten van een verzekering. Welke concrete stappen zet het kabinet om die toegang uiteindelijk te verbeteren? Is de minister bereid om samen met de branche en het ministerie van Sociale Zaken opnieuw te kijken naar het voorwaardenpakket? Ook blijkt dat de opting-inregeling onvoldoende functioneert. Waar die is bedoeld om de positie van sekswerkers te verbeteren, laat de praktijk zien dat er amper keuzevrijheid is en dat toezicht op exploitanten ontbreekt. Graag een reflectie van de minister op hoe we de opting-inregeling kunnen verbeteren. Dank u wel, voorzitter.

Versie b55c002af8ae6fde607bd3b3765d94080cd6ce1c9a8171b011c35965a8ee6a9e · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.