Mensenhandel en prostitutie

Brontekst

Minister Van Weel: Dat zijn een heleboel vragen in één. Ik pel 'm even af. Eén. Over de lengte van wetgevingstrajecten kunnen mevrouw Faber en ik een boek schrijven, denk ik. Natuurlijk moeten we alle stappen doorlopen. Dat begint met het opstellen van het wetsvoorstel in concept, dan een consultatie, dan de Raad van State en daarna komen we naar uw Kamer toe. Ik kan hier niet direct toezeggen dat ik al die stappen al heb doorlopen. Ik heb ook niet op al die stappen invloed. Waar ik wel invloed op heb, is dat ik zal zorgen dat het zo snel mogelijk in consultatie kan gaan. Ik geef u direct na de zomer een update van de tijdplanning daarvoor. Maar er zit vaart achter. Dat kan ik u in ieder geval zeggen. Ik heb net toegelicht waarom we hier kiezen voor het bestuursrecht. Dat is ter bescherming van de kwetsbaren, omdat we die niet een strafblad willen bezorgen als zij worden aangetroffen in deze situatie. Dat raakt echter aan wat u zegt, namelijk dat de politie in haar opsporingsbevoegdheid meerdere rollen kan hebben, dus ook ergens als toezichthouder binnen kan komen op bestuursrechtelijke titel, maar dan in aanraking komt met mogelijk strafbare feiten en dan doorstapt naar de strafrechtelijke handhaving. Dat doet overigens niks af aan de bescherming van de slachtoffers, dus die zijn onder beide regimes gelijkelijk beschermd. Het doet wel wat met de manier waarop de politie het onderzoek verder gaat doen. Niets staat echter in de weg om datgene wat bestuursrechtelijk is aangetroffen te betrekken in het strafrechtelijke proces. In die zin gaat er dus niets verloren op het moment dat de politie moet doorstappen naar een strafrechtelijk traject; dat suggereerde uw vraag een beetje.

Versie b55c002af8ae6fde607bd3b3765d94080cd6ce1c9a8171b011c35965a8ee6a9e · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.