Arbeidsmarktbeleid en arbeidsmarktdiscriminatie

Brontekst

De heer Schenk (FVD): Dank, voorzitter. "Ben je vrouw, ben je queer, ben je van kleur? Kom naar voren! Witte mannen naar achteren, witte mannen naar achteren! Ik herhaal: witte mannen naar achteren." Dat was de boodschap die Sophie Schwartz, artiestennaam Sophie Straat, twee weken geleden over een festivalterrein liet klinken. Maatschappelijke verontwaardiging volgde, maar wie het arbeidsmarktbeleid van de Nederlandse overheid bekijkt, moet constateren dat er helemaal niet zo veel verschil bestaat tussen Straat en de Staat. Ook op de ministeries klinkt namelijk "witte mannen naar achteren" over de werkvloer. De werkvloer moet immers diverser en dat betekent in gewone taal dat er de voorkeur wordt gegeven aan vrouwen, migranten, homoseksuelen van elk kaliber, geslachtsverwarden en gender queers. De totale triomf van de emancipatiedrang: verschillen tussen mensen kunstmatig gelijktrekken door fysieke vervanging. Witte mannen naar achteren, dus. Dit is allang niet meer de heilige graal van radicaal links, dat altijd al zijn bestaansrecht heeft ontleend aan de strijd tegen de succesvolle blanke man. Het is inmiddels ook de wens van de vermeende middenpartijen. Ook het CDA en de VVD scharen zich in het kamp dat oproept tot verdrukking van de inheemse Nederlander. Ook die partijen onderschrijven de stortvloed aan oproepen, startdocumenten, onderzoeken, eindrapporten en richtlijnen die oproepen tot meer diversiteits- en inclusiebeleid, dat beleid bevestigen en tot in de haarvaten van de Nederlandse staat doorvoeren. Het is ook niet alleen binnen de overheid zo dat de blanke man wordt verdrukt. Ook in de cultuursector en in de academische wereld wordt al bij de vacature zonder pardon aangegeven dat je in het geval van gelijke opleiding en ervaring laatste keuze bent mocht de andere kandidaat toevallig een zwarte vrouw zijn. In het bedrijfsleven is er het Charter Diversiteit, ondersteund door de Sociaal-Economische Raad met hun programma Diversiteit in Bedrijf. Dit ondersteunt organisaties bij het bevorderen van een divers personeelsbestand en een inclusief bedrijfsklimaat. Honderden werkgevers in Nederland zijn erbij aangesloten, waaronder een groot deel van de belangrijkste bedrijven in dit land. Witte mannen naar achteren, dus. Jezelf door een goede opleiding van een goede kans op de arbeidsmarkt verzekeren is er ook niet meer bij. Niet alleen leveren onze inhoudelijk zwaar toegetakelde en afgetakelde universiteiten tegenwoordig hele volksstammen met een wo-diploma af, maar ook hier moet de man opboksen tegen geïnstitutionaliseerde discriminatie. Zo kreeg de TU Delft deze week nog toestemming van het College voor de Rechten van de Mens, dat overigens een nietszeggend instituut is waarvan de adviezen op geen enkele manier juridisch bindend zijn, om 30% van de plekken op de bacheloropleiding Luchtvaart- en Ruimtevaarttechniek te reserveren voor vrouwen. Want, zo krijgen wij te horen, voorkeursbeleid mag als dat een legitiem doel dient. Een legitiem doel! Iedereen vindt dingen waar hij of zij het mee eens is een legitiem doel. De boodschap is wederom duidelijk: mannen naar achteren. Voor jonge, praktisch opgeleide of ongeschoolde Nederlanders is de toestand niet veel beter. Onze beroepsbevolking moet concurreren met arbeid van over de hele wereld, die bereid is lagere lonen, slechtere arbeidsomstandigheden en een lagere levensstandaard te accepteren. Dat die concurrentie hier mag meedingen, is een politieke keuze. Deze keuze wordt opnieuw gemaakt nu de minister binnen vier jaar 75.000 asielzoekers aan het werk wil krijgen. Dat is een ongekende instroom op de arbeidsmarkt, een provinciestad aan nieuwe handen die met volle steun van het kabinet het praktische deel van onze economie zal overspoelen. Het kan niet anders dan dat Nederlandse werkzoekenden en jongeren daar de dupe van worden. Onze overheid heeft het toegestaan dat emigranten eerst de Nederlandse jongeren hun kans op een woning afpakten en daarna hun kans op een vakantiebaan of een baan op hun eigen niveau. Witten naar achteren, dus. Voorzitter. Wat is het gevolg van deze verdrukking en oneerlijke concurrentie? In de Verenigde Staten bracht de culturele revolutie rond Black Lives Matter in 2020 de 100 belangrijkste bedrijven ertoe om grootschalig diversiteits- en inclusiebeleid te omarmen. Het jaar erop werden door deze bedrijven 323.000 nieuwe medewerkers aangenomen waarvan 94% niet blank was. Hoeveel carrières van verstandige, capabele en oprechte blanke jonge mannen en vrouwen hebben daarvoor plaats moeten maken? In het Verenigd Koninkrijk bleek dit jaar dat sinds 2020 het aantal werkende niet-EU-immigranten met 290.000 is gegroeid, terwijl het aantal Britse werknemers met slechts 11.000 is gegroeid. Het aantal Britse jongeren dat geen baan heeft en geen opleiding volgt, steeg in dezelfde tijd met 200.000. Ik wil de minister vragen hoe dit in Nederland ligt. Hoeveel banen gingen er de afgelopen zes jaar door dergelijk beleid naar allochtonen, hoeveel naar Nederlanders en hoeveel inheemse Nederlanders zijn de afgelopen zes jaar uit de arbeidsmarkt en daarmee uit de samenleving gedrukt door dit beleid? Voorzitter. Dat is namelijk de realiteit van diversiteit, inclusie en arbeidsmigratie: de kansen en de toekomst worden moedwillig tenietgedaan door een coalitie van extreemlinks tot centrumrechts. Onze jeugd wordt aan de kant gedrukt, ontdaan van zelfvertrouwen en levensdoelen. "Een volk dat leeft, bouwt aan zijn toekomst", prijkt op de Afsluitdijk. Het wordt tijd om die mentaliteit weer hoogtij te laten vieren. Laat Nederland leven. Laat Nederlanders hun toekomst bouwen. Maar de kans dat dat zal gebeuren onder dit kabinet, lijkt mij echt een illusie. Tot zover. Dank u wel.

Versie b5e86f8f8369d2475b1980d9c2b75176d14dc54b93512406d6823abfc078145d · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.