Water

Mevrouw Vellinga-Beemsterboer (D66): Dan pfas. Ik zei het al: dat is ontzettend moeilijk uit het water te halen. Daarom is een lozingsverbod zo belangrijk, zodat pfas niet meer uit onze kraan komt. Het mooie is dat deze bescherming van onze gezondheid en ons milieu niet ten koste hoeft te gaan van onze ambities. Met collega's uit deze commissie waren we bij de WaterCampus in Leeuwarden. Daar zagen we een machine die zo uit een sciencefictionfilm leek te komen. Ik ben hier heel enthousiast over. Ik zie meer mensen knikken. Het gaat om de hyperbolische vortex-plasmareactor. Met de nieuwste wetenschap is daar een filter ontwikkelt die pfas volledig afbreekt. Dit is precies het soort doorbraken waar Nederland goed in is. Ik weet dat veel bedrijven graag willen helpen om de pfas-problematiek aan te pakken, maar zoals net ook gezegd in het interruptiedebatje: ze vragen wel om duidelijkheid en hulp bij uitvoering. Daarom heb ik de volgende vraag aan de minister. Welke afspraken maakt hij met de sector om dit soort innovaties en andere innovaties zo snel mogelijk op te schalen? Ter inspiratie, want ik snap dat de minister nu ook geïntrigeerd is, wil ik hem graag mijn flyer over de vortex-plasmareactor aanbieden. Voorzitter. Deze week kwam de monitoring van het actieplan drinkwaterplannen naar buiten. Wat blijkt? Van de 39 projecten wordt er al bij 13 vertraging verwacht. Die komt niet doordat drinkwaterbedrijven hun handen niet uit de mouwen steken — die werken zich juist het vuur uit de sloffen — maar omdat vergunningverlening vastloopt, ruimte voor nieuwe locaties schaars blijft en netcongestie in de weg zit. Dat is precies waarom ik zo geloof in regie. Deze knelpunten zijn op te lossen als we ze samen aanpakken. Wat doet de minister, samen met VRO, KGG en LVVN, de andere ministeries, om ervoor te zorgen dat we genoeg drinkwaterbronnen beschikbaar houden, ook in de toekomst? Ook waterschappen, provincies en gemeentes werken nog te veel naast elkaar in plaats van met elkaar. Daarom sluiten maatregelen niet altijd aan op de praktijk van waterproductie en zit water bij grote beslissingen nog niet altijd op het juiste moment en met de juiste mensen om tafel. In alle werkbezoeken van de afgelopen maanden ben ik nog niemand tegengekomen die zijn verantwoordelijkheid niet wil pakken. Iedereen wil werken aan een watersysteem dat ook over 100 jaar nog schoon en overvloedig is. Er is iemand nodig die het samenbrengt. Die rol verwacht ik van de minister. De komende jaren zal hij de regie moeten pakken om onze nationale wateraanpak echt van de grond te krijgen. Hoe gaat de minister ervoor zorgen dat alle partijen in de waterketen, inclusief medeoverheden, de nationale waterstrategie centraal stellen? Is de minister het met mij eens dat dit een strategie voor de lange termijn moet zijn, die vooruitkijkt naar tenminste 2100, en het liefst nog verder? Ik sluit af. Voldoende en schoon water op de goede plekken, voor nu en voor later: het kan, maar dan moeten we wel vandaag in actie komen.