Staats- en bestuursrecht

Brontekst

De heer Ellian (VVD): Ik denk dat wij gedrieën, collega Sneller, collega Bikker en ondergetekende, het eens zijn. Ik denk dat dat ook geldt voor een aantal andere collega's, die er nu niet zijn. Ik denk dat wij het eens zijn. Het is een beetje gek om dat tegen deze staatssecretaris van JenV te zeggen, maar we zijn hier op wekelijkse basis bezig met besloten briefings, opschaling van de krijgsmacht en weerbaarheid. Er gebeurt megaveel, van het noodpakket tot het "pepernootpakket" — zo heet het geloof ik — van het Sinterklaasjournaal. Dat was dus nootpakket met een t; dat was wel grappig. Als ik dan kijk naar het fundament van dit alles, namelijk wetten in formele zin, dan heb ik nog geen enkele aanpassing gezien. Ik vind corona een mooi voorbeeld. Ik was tijdens de avondklok nog geen Kamerlid. Was de staatssecretaris toen wel Kamerlid? Nee, niet. Ik vind in ieder geval dat dat op die manier niet meer zou moeten gebeuren. Ik kijk naar onze collega's in Litouwen. Niet alles is daar openbaar, maar zij weten precies wat ze moeten doen als de noodtoestand wordt uitgeroepen. Wie moet wat doen? Daar hebben wij nooit met elkaar over gesproken. Ik zie het alweer gebeuren, van die knullige dingen, zo van: hebben we een quorum? We zijn het dus eens wat dat betreft. Ik ga mijn verhaal afmaken. Er is veel gezegd over de Staat als procespartij. Ik wil toch even complimenten aan de Socialistische Partij geven. Zij zijn er nu niet, maar de toenmalige collega's Van Nispen en Leijten hebben daar heel veel aan gedaan. De overheid is reflectiever en responsiever. Het is logisch dat er een afweging gemaakt moet worden tussen algemeen belang en individueel belang. Soms moet er nu eenmaal geprocedeerd worden om duidelijkheid te verkrijgen. Heel eerlijk: ik kan dat echt wel begrijpen. Ik vind alleen wel dat het ingewikkeld voelt als je daarmee dan een individu enorm opzadelt met alle gevolgen daarvan, met name kosten en proceskosten. Daar hebben we ook eerder over gedebatteerd en moties over ingediend. Ik ben benieuwd hoe het daar nu mee staat. Is het volgende een overweging? Zeg je in sommige gevallen als overheid: we willen een principiële uitspraak, maar als dit voor het individu bijvoorbeeld qua proceskosten echt supernadelig uitpakt, gaan we daar een bijdrage aan leveren? Tot slot de vog. Daar zijn heel veel brieven over gekomen. Dank daarvoor, want die waren inzichtelijk. Wat mij echt ontgaat, is waarom er in achttien gevallen, die herbeoordeeld bleken te zijn, sprake kon zijn van een zwaar misdrijf. Waar gaat dat dan over? Gaat het om de continue screening voor de kinderopvang? Hoezo mogen die mensen dan …? Over wat voor misdrijven heb je het als mensen na een zwaar misdrijf nog wel in de kinderopvang mogen werken? Die logica ontgaat me. Ik zie ook dat de ADR dat vog-proces tegen het licht heeft gehouden en tien aanbevelingen heeft gedaan, maar ik las niet dat de staatssecretaris die aanbevelingen over gaat nemen en ons daarover gaat informeren. Ik vond het zelf overigens wel stevige aanbevelingen. Dat is 'm voor mij!

Versie d997ca6a50b69c528b302b15d9445bea7e058fb54b3ee6c82819da7e8762bd19 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.