Verzamelwet 2024 (Kamerstuk 36682)

Brontekst

Minister Agema: In de brief die ik ga sturen voor het debat dat u nog voor de zomer gaat organiseren? Ja, dat ga ik zeker doen. Dat zeg ik toe; dat ga ik zeker doen. Er gebeurt heel veel op dit terrein. Onlangs is er ook een team naar India geweest, om de onafhankelijkheid van met name China beter te borgen. Mevrouw Tielen vroeg naar de Critical Medicines Act, waarmee Europese landen toch meer onafhankelijk willen worden van verre landen. Dat is heel erg belangrijk. We zullen afspraken moeten maken, zoals ik ook bij de Europese Gezondheidsraad heb gezegd waar ik bij ben geweest. We moeten er ook voor zorgen dat we in Europa meer gaan verdelen. Dat is allemaal belangrijk. We hoeven niet allemaal een paracetamolfabriek te hebben, maar het is wel heel belangrijk dat we er eentje hebben. Frankrijk wil er eentje gaan bouwen, maar wij bouwen bijvoorbeeld weer aan Pallas. Pallas is ook cruciaal als het gaat om medische preparaten. Het is dus belangrijk dat we in Europa onafhankelijker worden van het buitenland. Dat is geen gemakkelijke opgave. Als het gaat om de grondstoffen, is dat een industrie die wij niet meer willen hebben in Europa. De vraag is hoe we die wel weer terughalen. Het is een zeer vervuilende industrie, dus de vraag is wat wij kunnen doen met nieuwe mogelijkheden die er zijn om dat soort wegen te begaan. Dat is een uitdaging die we op Europees niveau met elkaar aangaan en die ik ook belangrijk vind. Ten eerste moeten we niet voornamelijk van China afhankelijk zijn, maar van meer landen, zoals India. India is een groot geneesmiddelenproducerend land, ook van grondstoffen. Daar moeten we goede banden mee opbouwen. We moeten als Europa ook goed weten waar onze kwetsbaarheden liggen en proberen om daarbij zo veel mogelijk, maximaal, onafhankelijkheid te creëren. Het preferentiebeleid. Mevrouw Jansen en de heer Claassen hebben specifiek gevraagd wat we daar nou mee doen. Mevrouw Jansen begon over een evaluatie van het preferentiebeleid. Daar heb ik op zich wel oren naar. Op de vraag of en hoe dat kan, kom ik terug in de brief van voor de zomer, want het is een uitdagende klus, waar veel vertrouwelijke en bedrijfsgevoelige informatie in zit. Ik ga uitzoeken hoe we dit kunnen doen. Dat kost even tijd. In de brief die wij voor de zomer nog gaan sturen, kom ik daarop terug. Met z'n allen denken wij gevoelsmatig dat er hierbij gewoon meer aan de hand is dan wat we met verbetervoorstellen voor elkaar kunnen krijgen. Nu zijn die er natuurlijk wel veelvuldig. Onder regie van VWS is een taakgroep preferentiebeleid opgericht, die nadelige effecten van afspraken tussen leveranciers en zorgverzekeraars moet voorkomen. Er worden ook afspraken gemaakt over aanpassingsmogelijkheden van de prijzen, het sturen, het voorkomen van verschraling van de markt en over wie verwijtbaar is bij tekorten. Er is onder onze regie ook een taakgroep geneesmiddeleninkoop en -beschikbaarheid in oprichting, waarbij we gezamenlijke en voor alle partijen geldende inkoopkaders willen vaststellen. Dat moet zorgen voor een gelijk speelveld. We gaan bij dreigende tekorten het preferentiebeleid ook sneller aanpassen. We willen monopolisering voorkomen doordat alle verzekeraars bijvoorbeeld hetzelfde product moeten aanwijzen. We gaan voorwaarden stellen aan het opbouwen van preferente middelen. De uitkooptermijn van bestaande producten moet verlengd worden. We gaan kijken of we voor specifieke groepen en producten het preferentiebeleid kunnen loslaten, bijvoorbeeld bij kinderen en bij de lijst kritieke geneesmiddelen, die we recent hebben ontvangen. Er komt een regiomodel voor geneesmiddeleninkoop, dat vooral moet zorgen voor verlichting van de logistieke en administratieve lasten. Ik hoor de Kamer dus. Ik deel de mening van de Kamer dat er met het preferentiebeleid an sich ook iets niet goed lijkt te zijn. Het heeft ons veel gebracht en ongelofelijk veel kosten bespaard, maar we moeten ook niet de ogen sluiten voor de keerzijde. We moeten kijken waar de balans ligt. Ik denk dat mevrouw Jansen en meneer Claassen dit aangaven. Ik kom er voor de zomer op terug. Waar streef ik naar? Ik denk dat iedereen hier in deze Kamer streeft naar het einde van de tekorten, maar we weten ook dat dit een te idealistische stellingname is. We moeten ons vooral richten op de kritieke geneesmiddelen, de geneesmiddelen "op leven en dood". Daarvoor moeten we allereerst de situatie stabiel maken. Dat is een enorme klus, waar mijn mensen en ook ik in ieder geval elke dag mee bezig zijn. Kunnen we daar een jaar op plakken? Kijk, 30% eraf is natuurlijk een grote eerste klap, maar dat betekent niet dat het voor de rest wel oké is. Je zal maar net dat geneesmiddel nodig hebben waar gewoon nog niet een stabiele, langdurige oplossing voor is. Over salbutamol en antibiotica. Ik heb bij de taakstelling van 252 miljoen op de subsidies 20 tot 30 miljoen extra bezuinigd. Dat geld gebruik ik dus voor het aanleggen van extra voorraden salbutamol en antibiotica. Ik vroeg me nog even af — ik kijk naar mijn ondersteuning — of dat door de late stemmingen in de Eerste Kamer nog vertraging heeft opgelopen. Nee, we zijn het aan het doen.

Versie a97ce7ba337788effcd205fbadea3bf084be8930318639373b50fdc66dc760a1 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.