Vreemdelingen- en asielbeleid

De heer Markuszower (Groep Markuszower): Dank u wel, meneer de voorzitter. Hoelang kunnen we nog tegen elkaar zeggen dat het vijf voor twaalf is? Nog even en Nederland knakt. We hebben de afgelopen decennia veel te veel vreemdelingen ons land binnengehaald en we hebben er veel te weinig, eigenlijk niemand, uit gezet. Ik dacht dat inmiddels alle normale politici wel doordrongen waren van het feit dat deze instroomwaanzin moet stoppen. Een overgrote meerderheid van Nederland wil dit ook. Alle normale partijen hebben dit de kiezers bij de laatste verkiezingen ook beloofd, maar ondanks die beloftes doet dit kabinet niks meer om de asielellende te stoppen. Henri Bontenbal en zijn minister van Asiel, Van den Brink, denken ook dat niks meer kan. De VVD sputtert wat, blaft misschien zelfs een keer, maar zelfs de woordvoerder Ulysse Ellian weet dat zijn fractie hem nooit de ruimte zal geven om te bijten. We moeten als land bereid zijn om moeilijke discussies met elkaar te voeren. Spanje legaliseert nu een half miljoen mensen. Dat is niet de weg die Nederland op moet gaan. We moeten met elkaar, hier in de Tweede Kamer, nadenken over de vraag hoe we zo snel mogelijk een asielstop kunnen invoeren én hoe wij zo snel mogelijk en zo veel mogelijk migranten die hier eigenlijk niet hadden mogen komen, weer terug kunnen sturen, naar huis of naar een veilig derde land. Artikel 32 juncto artikel 35 van de Vreemdelingenwet stelt dat de IND de verblijfsvergunning van iedere asielzoeker die onjuiste gegevens heeft verstrekt of gegevens heeft achtergehouden, kan afwijzen of intrekken. Welnu, honderdduizenden, misschien wel een miljoen asielzoekers, inmiddels statushouders, die hier in Nederland een zielig verhaal hebben gehouden en misbruik hebben gemaakt van onze gastvrijheid, die onze huizen gratis hebben gekregen, onze uitkeringen hebben opgesoupeerd, onze steden onherkenbaar hebben gemaakt, onze politie overuren hebben laten draaien en ons onderwijs, onze zorg en collectieve infrastructuur hebben overbelast, hadden eigenlijk nooit recht op een asielstatus in Nederland. Zij waren niet op de vlucht voor oorlog en geweld. Zij kwamen — niet allemaal, maar wel bijna 100% van hen — hiernaartoe nadat ze niet door één, niet door twee, niet door drie, maar soms wel door zeven veilige landen hadden gereisd: landen in hun eigen regio, maar ook veel veilige landen zoals Turkije, Marokko of Tunesië, en natuurlijk al die landen in dat veilige Europa. Ook wij van DNA zijn barmhartig. Ook wij gunnen iedereen een veilige plek op aarde, maar wij kunnen niet de hele wereld opvangen. Maar dat doen we nu wel. Sterker nog, omdat wij zo veel mensen toelaten die eigenlijk geen recht op asiel hebben, staan de mensen die onze bescherming écht nodig hebben in de kou. Dat is toch eigenlijk voor ons allemaal onverteerbaar. Aan de minister en aan alle fracties hier vraag ik dus om constructief met ons mee te denken over niet alleen het invoeren van de broodnodige asielstop, die vandaag moet worden ingevoerd, maar ook over het optuigen van massale uitzettingsprogramma's. De IND moet niet alleen illegalen kunnen opsporen en uitzetten, maar ook op basis van de geldende Vreemdelingenwet de individuele vluchtverhalen van de afgelopen 20 en 30 jaar kunnen herbeoordelen. Een eventueel verlies van een status leidt dan in principe tot de inbewaringstelling van een vreemdeling en uiteindelijk tot uitzetting naar een veilig land. De discretionaire bevoegdheid zal dan wel in ere moeten worden hersteld, zodat de minister de mensen en hun gezinnen die de afgelopen jaren een positieve bijdrage hebben geleverd, alsnog kan laten blijven. Dank u wel.