Kinderopvang

Brontekst

De heer Grinwis (ChristenUnie): Ja, wij hebben daar samen gezeten. Toen was ik vertegenwoordiger namens ChristenUnie/SGP. Dat klopt helemaal. Trouwens, dat geldt ook voor mijn buurman, maar dat terzijde. Zoek de verschillen zo meteen, zou ik zeggen. Voorzitter. Het betoog van collega Maatoug was uit het hart en was mij ook uit het hart gegrepen. En toch ga ik er nog wat aan toevoegen. Ik mag vandaag, net als twee jaar geleden, namelijk invallen voor mijn collega Don Ceder bij dit debat over kinderopvang. Als ik zie hoeveel voortgang er is geboekt met de afschaffing van de kinderopvangtoeslag, dan rijzen mij de haren toch wel te berge, eerlijk gezegd. Het afschaffen van de kinderopvangtoeslag zou toch het magnum opus worden van de staatssecretaris van Toeslagen en deze minister? Als ik dan zie dat er nog geen wetsvoorstel, laat staan implementatie, in zicht is, dan doet mij dat toch wel een beetje pijn. Daarbij wijs ik niet alleen naar het kabinet, maar ook naar ons als Kamer. In 2017 kwam het kinderopvangtoeslagschandaal aan de oppervlakte. In 2019 is de motie-Bruins/Van Weyenberg aangenomen als startpunt voor de afschaffing van de toeslagen. Maar wat is er sindsdien concreet veranderd? We zeggen het met elkaar, we schrijven eindeloze stukken en je struikelt over de beleidsopties, maar in 2024 is nog geen begin te zien van een afschaffing van een van de toeslagen. Hoe reflecteert de minister hierop? Wat mij betreft is het tijd voor het maken van keuzes, in plaats van elkaar als nieuwe commissies vermoeien met eindeloze greenfields en procedurele oplossingen. We moeten keuzes maken. De informatie is er, dus het is tijd voor keuzes; de ouders hebben daar recht op. Ik spreek dagelijks mensen die mij duidelijk maken dat we iets onmogelijks van hen vragen. Dat gebeurde van de week nog, toen bekend werd dat het Rijk de lonen met 8,5% — dat is me nogal wat — gaat verhogen per 1 juli aanstaande. Het systeem van toeslagen verwacht van mensen, van de schoonmaker tot de weginspecteur, dat zij zelf bedenken dat je dus als de wiedeweerga achter je computer kruipt om te bedenken welke gevolgen die 8,5%, plus het vaste bedrag dat eraan werd gekoppeld, heeft voor je kinderopvangtoeslag, je zorgtoeslag, je huurtoeslag en je kindgebonden budget. Dat kan toch niet zo? Voorzitter. Bij kinderopvang zou je moeten denken aan een vrolijke plek waar pedagogische medewerkers met liefde en aandacht zorgen voor de kinderen die dagelijks aan hen worden toevertrouwd. Maar bij het woord "kinderopvang" denken heel veel mensen aan het toeslagenschandaal, dat al langskwam, aan hoge rekeningen — het is me ook wel een partij duur geworden — en aan een ingewikkelde toeslag en/of hoge terugvorderingen. Dat moet echt anders. De minister schrijft zeer terecht: "Ouders krijgen een zekere rekening van de kinderopvangorganisatie waar een onzekere toeslag tegenover staat. Alle risico’s liggen bij de ouders." Kinderopvangtoeslag is geschuif met geld van de overheid naar kinderopvangorganisaties, met de ouders als speelbal. Een voorbeeld uit de brief illustreert dit precies. Een gezin met een nettosalaris van bijna €5.000 per maand, heeft een rekening van de kinderopvang van €2.900 euro per maand en een toeslag van €2.500 per maand. Zowel de rekening als de toeslag bedragen minstens de helft van het maandsalaris van dit huishouden. Er stonden nog veel extremere voorbeelden in die brief. Als het goed is ligt in de zomer alles klaar om een besluit te nemen, maar het nieuwe stelsel staat op de helling. Ik heb de verkiezingsprogramma's en doorrekeningen, in zoverre aanwezig, gelezen van de partijen die nu aan het onderhandelen zijn. De VVD schrapt de hele stelselherziening in de doorrekening. NSC is tegenstander van het plan dat er ligt; dat werd net nog bevestigd. BBB weet volgens mij niet wat ze wil. Het verkiezingsprogramma van de PVV is op dit punt een tabula rasa, maar dat biedt ook kansen.

Versie 03350668072d38f1c37c4a5334deeb38e87dc1c96bce6ee897da84ddbc77b86b · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.