Iran

Brontekst

De heer Van Lanschot (CDA): Dank u wel, voorzitter. De situatie in en rond Iran blijft zorgwekkend. De Straat van Hormuz is nog steeds gesloten en dat is meer dan een regionaal militair probleem. Het is een levensader voor energie, voedsel, kunstmest en handel. Als die route dichtgaat of onveilig wordt, voelen kwetsbare landen dat als eerste. Dat zijn juist landen die al kampen met hoge voedselprijzen, schulden en conflict. Graag horen we van de minister, voor zover hij daar inzicht in heeft, wat de stand van zaken is met betrekking tot een mogelijk akkoord tussen Iran en de VS ten aanzien van de onderwerpen wapenstilstand, nucleaire ontwapening, sancties, humanitaire hulp en een eventuele internationale missie om de Straat van Hormuz te heropenen. Het CDA benadrukt hierbij nogmaals de drie randvoorwaarden die wij zien, namelijk geen actieve gevechten, een defensieve operatie en multinationale samenwerking, bijvoorbeeld met een VN-mandaat. Voorzitter. Is er op dit moment humanitaire hulp aan de bewoners van Iran? Zo ja, via wie loopt die? Is dat via de VN, de Rode Halve Maan, het Rode Kruis of andere organisaties? Krijgen hulporganisaties toegang tot burgers die geraakt worden door de oorlog en door binnenlandse repressie? Welke mogelijkheden zijn er om meer te doen voor mensen in nood, zonder daarmee het regime te steunen? In hoeverre wordt de Iraanse diaspora hierbij betrokken? Voorzitter. Terecht wordt er gewezen op de gevolgen van het conflict voor ontwikkelingslanden. Zij worden het hardst geraakt als het gaat om voedselzekerheid en energieprijzen. Nederland zet in op samenwerking met de VN, de Wereldbank, IMF en regionale ontwikkelingsbanken. Dat is goed, maar het moet concreet worden: waar zitten de grootste gaten en hoe verhoudt de Nederlandse inbreng zich daartoe? Dank u wel.

Versie 38c3133213873b83ed6944c5a66eda006c13bc4c8692ffbb2147367f8d70b3e3 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.