Vreemdelingen- en asielbeleid

Brontekst

Mevrouw Straatman (CDA): Even kijken waar ik gebleven ben, voorzitter. De opvang. De onrust in ons land is niemand ontgaan, en in Trouw schreef ik dat we over het asieldebat hard mogen botsen maar niet over de spelregels. Waar intimidatie en geweld het democratische proces ondermijnen moeten we een dikke, vette rode streep trekken. Voor het CDA is het duidelijk dat die Spreidingswet essentieel is voor een duurzame en eerlijke opvangketen. Daar moeten alle gemeentes een solidaire bijdrage aan leveren. Momenteel staan 42 gemeenten onder actief toezicht omdat ze niet voldoen aan hun wettelijke taak. Bij sommige van hen is dit echter niet uit onwil. Gemeenten lopen bijvoorbeeld aan tegen lange bezwaar- en beroepsprocedures, vergunningverlening bij Natura 2000-gebieden of discussies over kleinschaligheid met het COA. Gemeenten kunnen zich dus inspannen en toch op die zwarte lijst belanden. Hoe kijkt de minister hiernaar? Voorzitter. Om de opvangketen te ontlasten, moeten we ook kijken naar creatieve oplossingen. Deze zomer bezocht ik Takecarebnb, een organisatie die gastgezinnen voor asielzoekers regelt. Hier doet zich een knelpunt voor. Nu blijkt dat iemand die zich inzet voor de samenleving door een asielzoeker in huis te nemen, kan worden gekort op verschillende uitkeringen, zoals de kostendelersnorm. Voor hospitahuur is vanwege de woningnood een uitzondering gemaakt op het korten van uitkeringen. Kan de minister zo'n uitzondering ook maken voor de logeerregeling van het COA? Voorzitter. Mijn laatste punt is terugkeer, waar we het zojuist ook over hadden. Want net als bij de Dublinoverdrachten is ook hier sprake van een ingewikkeld juridisch schaakspel. Want hoewel technisch en complex raakt de discussie over artikel 3 EVRM in de kern aan de uitvoerbaarheid van asielbeleid. En begrijp me goed: aan de oorspronkelijke bedoeling van artikel 3 EVRM mag je in een fatsoenlijk land nooit tornen, maar de rechtspraak heeft dit begrip veel te ver opgerekt. Om die interpretatie weer dichter bij de oorspronkelijke bedoeling te brengen, hebben landen de Chişinauverklaring ondertekend. Kan de minister aangeven of hij al voorzichtige eerste signalen heeft dat die verklaring doorwerkt in een beperktere uitleg? Hoe ziet hij de huidige lijn in de jurisprudentie in relatie tot terugkeerhubs? Voorkomen moet worden dat de minister straks de deal voor elkaar heeft maar die deal juridisch in de praktijk onuitvoerbaar is. Heeft hij hier een plan van aanpak op, het liefst aan de voorkant, in samenspraak met de rechtspraak? Voorzitter. Dan nog een paar zinnen over de pilot in Baden-Württemberg in Duitsland. Ik stelde hier schriftelijke vragen over. In Duitsland worden criminele vreemdelingen en statushouders uitgezet in ruil voor strafvermindering. Volgens mijn partij is dat een heel goed idee. Is de minister bereid hierop in te zetten? En welke mogelijkheden biedt het huidige juridisch kader? Dank u wel.

Versie 426c093437da1daf446581a55da20025a49e4edcbbd8d100e25556d0731b761e · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.