Vreemdelingen- en asielbeleid

Brontekst

Mevrouw Straatman (CDA): Twee dingen daarop. Ik kan de analyse van de heer Boomsma volgen, maar ik moet daar wel twee kanttekeningen bij maken. Aan de ene kant zie ik inderdaad die rechtspraak van het EHRM. Tegelijkertijd zie ik dat de rechtspraak van het EHRM ook nog wel enige ruimte biedt en best wel veel — ik wil het niet al te technisch maken — margin of appreciation laat bij de lidstaten. Ik zie dat er toch ook wel veel beoordeling is van Nederlandse rechters; vandaar ook mijn vraag hoe andere Europese rechters bijvoorbeeld omgaan met die beoordeling van het asielsysteem in Italië. Ik ga ervan uit, gezien rechtsgelijkheid binnen Europa, dat alle Europese rechters het Italiaanse systeem dus nu als onvoldoende beoordelen. Als dat niet zo is, is de vraag of het dan alleen bij de jurisprudentie van het EVRM zit of bij de interpretatie van de Nederlandse rechtspraak. Dat is één. Ten tweede, die Chişinauverklaring zegt natuurlijk wel op bepaalde punten dat je in uitzonderlijke gevallen moet stellen dat er een schending is van artikel 3 EVRM. Dat is ook logisch, want dat artikel gaat om een verbod op foltering en om een verbod op onmenselijke behandeling. Ik denk dat niemand in deze zaal wil dat je iemand terugstuurt als er bij die persoon kans is op foltering of onmenselijke behandeling. Daar wordt nog eens geëxpliciteerd dat het moet gaan om uitzonderlijke situaties. Mijn hoop is er dus op gevestigd dat die verklaring van Chişinau, hoewel niet bindend, wel door gaat werken in de manier waarop rechters dat artikel gaan uitleggen. Mijn vraag aan de minister is ook of hij die signalen al ziet; wellicht is dat nu ook te vroeg. Dat zou ik willen afwachten en ik zou niet te veel op de zaken vooruit willen lopen, maar mocht dat niet werken, dan zullen we een ander gesprek met elkaar moeten voeren.

Versie 426c093437da1daf446581a55da20025a49e4edcbbd8d100e25556d0731b761e · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.