Vreemdelingen- en asielbeleid

Brontekst

Mevrouw Straatman (CDA): Ik moet even kijken of ik de vraag goed begrijp, maar ik denk dat ik het met de heer Ceder eens ben. Ik moet wel aan de voorkant een disclaimer maken, namelijk dat ik het altijd ingewikkeld vind om over rechterlijke uitspraken te oordelen. Tegelijkertijd zitten wij hier ook omdat we allemaal willen dat het asielsysteem en het Migratiepact gaan werken en omdat er hier nu een uitspraak ligt die toch daadwerkelijk vergaande gevolgen kan hebben voor de uitvoering van dat pact. Ik denk dat de heer Ceder het heeft over dat interstatelijk vertrouwensbeginsel, waar de heer Boomsma het ook vaker over heeft gehad. Dat is dat we er binnen Europa van uit mogen gaan dat als Italië zegt "laat asielzoekers, in het kader van de Dublinoverdrachten, overkomen" dat voor Nederland en ook voor de rechter voldoende is om daarop te mogen vertrouwen. Het vreemde van deze uitspraak is dat de rechter eigenlijk van Nederland verwacht dat wij bewijzen dat de opvang in Italië voldoende is. De vraag is hoe je dat in Nederland zou kunnen doen. Moet je verschillende mensen daarnaartoe sturen om alle opvanglocaties door heel Italië te beoordelen en van een rapportage te voorzien? Dat lijkt me een vreemde omkering van de bewijslast. Er zijn dus twee zaken. Of er liggen voldoende rapportages waarin staat dat de opvang in Italië daadwerkelijk onvoldoende is. Vandaar mijn vraag aan de minister hoe het dan kan dat de Europese Commissie zegt dat het toereikend is; dat vind ik vreemd. Of deze rechter heeft de verkeerde afweging gemaakt en artikel 3 EVRM, waar ik later in mijn betoog op zal komen, toch wat te breed uitgelegd in het licht van de jurisprudentie. Dan hoop ik dat de minister in hoger beroep gaat en dat de hogere rechter deze rechtspraak zal terugdraaien.

Versie 426c093437da1daf446581a55da20025a49e4edcbbd8d100e25556d0731b761e · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.