Vreemdelingen- en asielbeleid

Brontekst

De heer Ceder (ChristenUnie): Dank u wel, voorzitter. Ik zou met een ander punt beginnen, maar ik kreeg gisteren een schermopname binnen van een groeps-chat uit een azc. Daarin wordt een filmpje getoond van een van de bewoners, een christen, in gesprek met een andere christen, die uitleggen waarom voor hen de profeet Mohammed niet een echte profeet is. Het filmpje leidt tot opschudding in de app en er wordt beweerd dat ze die bewoner van hetzelfde azc gaan aanpakken, wat wordt gevolgd door likes. Een week ervoor is diezelfde bewoner voor steekwonden behandeld nadat zijn kruisje buiten het azc van hem is afgetrokken. Namen en locaties zijn bekend, maar de politie moet nog aangeven welke opvolging ze geven. Voorzitter. Dit is helaas niet uniek. Er komt steeds meer naar buiten dat voor christenen het leven in azc's gewoon niet veilig is. Ik heb er vorige week of twee weken geleden een aantal bezocht in Vlissingen. Zij zeiden dat beweerd werd dat hun hoofd afgehakt moest worden omdat ze afvallig zijn. Zij hebben zich laten dopen. Eentje beweert dat hij uit angst drie weken buiten zijn eigen kamer in een azc heeft moeten slapen. Vluchten uit de vluchtelingenopvang, hoe kan dat? Wie in Nederland om bescherming vraagt en een ander vervolgens met de dood bedreigt of vervolgt vanwege zijn geloof, verspilt het recht op bescherming. Zo iemand hoort toch simpelweg niet thuis in Nederland, vraag ik de minister. Dit lijkt echter niet helemaal ons beleid te zijn. Maar zo is het toch nooit bedoeld, vraag ik via de voorzitter. Voor onze fractie is het grootste probleem niet alleen dat de medebewoners onveilig zijn, maar ook dat de kans groot is dat heel veel van deze mensen die die bedreigingen uiten uiteindelijk een Nederlands paspoort krijgen en ook onderdeel worden van de samenleving, terwijl er al sinds 2011 rapporten verschijnen over de onveiligheid die bewoners van azc's ervaren wanneer zij voor hun geloofsovertuiging uitkomen. Als we dit niet aanpakken, ondergraven we het draagvlak voor ons asielstelsel, waar de goeden en de meest kwetsbaren ter wereld onder lijden. Daarom spreek ik mij ook uit. Dit moet stoppen. Daarom de volgende vragen. Erkent de minister, afgezien van de huidige beleidsregels, dat het snel anders moet? Erkent de minister dat iemand die een ander geloof niet kan tolereren en daar fysiek geweld bij gebruikt in een ander land thuishoort dan in Nederland? Hoe krijgt de minister snel grip op de situatie? Hoe komen we tot een zerotolerancebeleid? Ik kondig alvast aan dat ik aan een nota werk met gerichte maatregelen, want dit moet stoppen. We zijn blij dat de minister in antwoord op schriftelijke vragen heeft aangegeven de problematiek in ieder geval te erkennen en te onderzoeken hoe religieus gemotiveerd geweld in COA-locaties beter inzichtelijk gemaakt kan worden. Mijn vraag aan de minister is hoe het nu staat met het onderzoek. Stichting Gave, die een meldpunt heeft opgezet, meldt een verdubbeling van het aantal registraties van intimidatie. Is de minister bereid om met hen in gesprek te gaan over minderheden? Het gaat niet alleen om christenen. Ook bij jezidi's, alawieten en lhbtq'ers wordt een stijging gesignaleerd. Ik hoop op een duidelijk antwoord, want de goeden mogen niet onder de kwaden lijden. Voorzitter. Dan een ander belangrijk punt: de positie van kinderen in de asielopvang. Op dit moment verblijven 20.000 kinderen in een asielopvang, van wie 7.000 op een noodlocatie. Dat zijn er 7.000 te veel. Het rapport van Toezicht Sociaal Domein laat zien hoe schadelijk beperkte voorzieningen en voortdurende verhuizingen zijn voor kinderen. In het regeerakkoord staat dat er aandacht is voor het terugdringen van de verhuisbewegingen. Langdurige opvanglocaties kunnen hiervoor een oplossing bieden. Wij hebben samen met PRO een motie ingediend om te onderzoeken of rijksvastgoedlocaties hiervoor kunnen worden ingezet. Hoe staat het met dit onderzoek? Voorzitter. Ik heb het al vaker gevraagd. Er zijn ook kinderen zonder asielverleden die in Nederland verblijven. Al vaker heb ik aangegeven dat de huidige beleidsmaatregelen niet per se met de werkelijkheid overeenkomen. Is de minister nog bezig met een uitwerking die we nog tegemoet kunnen zien over hoe we in ieder geval met dit dilemma om kunnen gaan? Tot slot, voorzitter. De uitspraak ten aanzien van het Migratiepact, over het niet terugsturen naar Italië, vinden wij ingewikkeld, want die zou het Migratiepact en de werking daarvan in belangrijke zin ondergraven. Erkent de minister dat deze uitspraak haaks staat op de verwachtingen van wat in de Kamer en in Europa is afgesproken? Welke stappen denkt de minister te kunnen zetten om te zorgen dat het Europese recht op de manier wordt uitgelegd die wij en ook alle andere lidstaten hebben beoogd? Graag een toezegging daarop. Dank u wel.

Versie 426c093437da1daf446581a55da20025a49e4edcbbd8d100e25556d0731b761e · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.