de intentieverklaring met Tata Steel

Brontekst

De heer Grinwis (ChristenUnie): Voorzitter, dank u wel. Vandaag spreken we over staal. Staal staat synoniem voor stoer, voor stevig, voor mannen van stavast. Maar zo stoer en stevig als de Koninklijke Hoogovens ooit waren, zo zwaar en zorgwekkend is de situatie nu: bedrijfseconomisch, voor de volksgezondheid rond Tata IJmuiden en qua uitstoot van broeikasgassen. Vandaag is dan eindelijk de dag dat wij als volksvertegenwoordigers een oordeel moeten vellen over 2 miljard euro aan belastinggeld voor het commerciële Tata Steel Nederland, dat in handen is van Indiase eigenaren. Dit is een vraagstuk waar al heel veel over is gediscussieerd, in krantenkolommen, podcasts en, last but not least, op economenplatform ESB. Voorzitter. We hebben het hier dan ook over een waar dilemma, een dilemma vol ongemak. We geven immers niet dagelijks 2 miljard euro belastinggeld weg aan een commercieel bedrijf. Als volksvertegenwoordiger sta je bij je controlerende taak in dezen per definitie op achterstand, aangezien je niet de informatie hebt die het bedrijf zelf wel heeft: informatieasymmetrie, zoals dat officieel heet. Kennen de kabinetsleden in vak K dat gevoel van ongemak ook? Waarom wel of niet? En hoe zeker is het dat we van een joint letter of intent uiteindelijk naar een maatwerkafspraak gaan die ook netjes wordt uitgevoerd? Voorzitter. Misschien wel het beste argument vóór een maatwerkafspraak is de volksgezondheid. Daar wil ik ook maar mee beginnen. De speeltuintjes in Wijk aan Zee moeten dagelijks worden schoongemaakt, willen kinderen daar enigszins verantwoord gewoon buiten kunnen spelen. De mensen in Wijk aan Zee leven volgens het RIVM gemiddeld tweeënhalve maand korter dan de rest van Nederland. Het emissiemekka van Nederland is misschien wel het ongezondste stukje Nederland. De overheid is tot op heden buitengewoon slecht in staat gebleken om hier serieuze verbetering in aan te brengen. De kernvraag voor mijn fractie is dan ook: hoe creëren we in IJmuiden en omgeving weer een plek waar we gezond samen kunnen leven, samen kunnen werken en samen kunnen zorgen? Gaat het met de maatwerkafspraken lukken om de omgeving van Tata in IJmuiden op kortere termijn gezonder en schoner te krijgen dan op basis van handhaving van de wet? Waarom lukt het de wetgever en handhaver maar niet om zonder maatwerkafspraak te zorgen voor een schone en gezonde leefomgeving in Wijk aan Zee en omgeving? Is het geen zwaktebod dat hier een maatwerkafspraak voor nodig is? Graag een reactie.

Versie 633eb93c83f6e8dc2905a5f97aa82115325963eb1a39b7b6f93375eab3239ca7 · Officiële bron.