Vreemdelingen- en asielbeleid

Mevrouw Piri (PvdA): In de media is die verwachte instroom van 70.000 dit jaar een eigen leven gaan leiden. Het is helemaal niet zo raar dat we nu de mogelijkheid hebben om met de staatssecretaris in debat te gaan om vragen te stellen. Dat is niet bagatelliserend bedoeld. De zinsnede over de verkiezingen in Turkije staat letterlijk in de brief van de staatssecretaris. Dan vraag ik mij af wat met de verkiezingen in Turkije van aankomende zondag precies de reden is dat deze weken opeens meer mensen uit Turkije hier asiel aanvragen. Ik begreep dat een deel van de mensen die al in ons land zijn en nu nog onder de Oekraïense opvanggroep vallen, vanaf september worden meegeteld bij de asielverzoeken. Als wij het hier hebben over feiten dan lijkt het mij belangrijk dat we helder hebben wie we onder die 70.000 verstaan en wat de oorzaken zijn van de verwachte hogere instroom. Dat gezegd hebbende: zelfs als het maar 40.000 of 50.000 zijn en niet 70.000 blijft het een heel hoog aantal. Dat is zo. Degenen die naar Nederland komen — vandaar ook de hoge inwilligingspercentages — zijn met name mensen die komen uit landen waar nu oorlog heerst of waar het voor bepaalde groepen zeer gevaarlijk is om te verblijven. Dat weet de heer Brekelmans ook, want ook hij is woordvoerder Buitenland. Ik zie die zorgen. Ik denk dan altijd dat je binnen de rechtsstaat en binnen de rechterlijke macht moet kijken wat je kunt doen. Daarop zijn mijn vragen gericht. Ik zie een aantal maatregelen die het kabinet denkt te nemen en ik vraag mij af hoe die zich verhouden tot eerdere uitspraken van de rechterlijke macht. Volgens mij is het mijn goed recht om dat te vragen. Als we eerlijk zijn, meneer Brekelmans … Kijk, de VVD heeft volgens mij nu twaalf jaar deze positie. Zo makkelijk is het niet om de instroom te beperken. In Italië is er een regering gekozen vanwege de belofte om de instroom te beperken, maar wat zien we? We zien dat de instroom toeneemt. Ik wil het niet bagatelliseren. De instroom ís hoog en ik zie ook welke druk dat legt op de gemeentes, op het kabinet en op de staatssecretaris. Het enige wat ik zeg, is: laten we kijken naar reële opties. De opties die ik hoor van de rechterkant van de Kamer zijn, als ik eerlijk ben, vaak wensopties, die binnen een rechtsstaat als Nederland vaak niet te volbrengen zijn.