Belastingdienst

Brontekst

Staatssecretaris Eerenberg: Voorzitter, dank u wel. Dank voor het debat met uw commissie. Vorige week hadden we het natuurlijk over fiscaliteit en dan is het eigenlijk heel mooi om een week later met uw commissie te spreken over de Belastingdienst, de uitvoering van al de regelingen die wij hebben in ons belastingsysteem. Ik zou zeggen: dat zou je toch eigenlijk vaker zo hand in hand moeten doen, want zonder de Belastingdienst gaat het niet. Ik heb de afgelopen weken kennisgemaakt met een aantal medewerkers van de Belastingdienst. Het zijn er natuurlijk 28.000 en ik heb er met een aantal kennis mogen maken. De indruk die ik daar echt aan overhield, was dat het heel gepassioneerde mensen zijn die zeer betrokken zijn bij de zaak en ook zeer kundig zijn op hun vakgebied. Maar één rode draad: ze willen allemaal een extra stap zetten voor die belastingplichtige. Ze willen allemaal een extra stap zetten: hoe kunnen we het beter doen, hoe kunnen we het makkelijker doen en hoe kunnen de dienstverlening vooropstellen? Dat heeft bij mij in ieder geval een heel mooie indruk gemaakt. Ze zijn ook zo betrokken, heb ik begrepen, dat er op allerlei belastingkantoren door het hele land naar dit debat gekeken wordt, omdat ze ook gewoon zeer benieuwd zijn naar wat uw Kamercommissie zegt en hoe zij dat een plekje kunnen geven in hun dagelijks werk, in hun dagelijks handelen. Het is dus wat mij betreft een dienst waar wij trots op mogen zijn, die ook nog eens in de top tien staat van de beste werkgevers van Nederland. Dat is natuurlijk gezien al het werk dat er ligt ook ontzettend belangrijk. Als u mij vraagt — dit is mijn introductie bij de beantwoording — wat ons te doen staat, vind ik het best moeilijk om daar een prioritering in aan te brengen. Dat zegt ook wel iets over mijn rol de komende tijd in uw commissie, namelijk prioriteren. En bij prioriteren hoort ook nee zeggen, kiezen in schaarste. En dan heb ik stiekem de vraag van de heer Hoogeveen alvast beantwoord: ik vind dat wij u vaker het dilemma moeten laten zien. Dus niet alleen maar "het kan wel" of "het kan niet", maar het ook zichtbaarder maken zodat ik u als Kamer als er een IT-herprioritering moet plaatsvinden waardoor het wel kan, in de positie breng om die keuze dan te maken. Ik ben dus voornemens om dat vaker transparanter op die manier te doen. De twee grote brokken werk die er bij de Belastingdienst liggen, zijn natuurlijk alles rondom IT, alles wat je zou kunnen benoemen als "de modernisering van de IT-opgave". Hoewel, als je het zo noemt, kan daar ook de indruk uit ontstaan dat dat een proces is dat je af kan ronden, dat dan de modernisering geslaagd is, en dat zal niet zo zijn. Er zijn natuurlijk veel systemen met allemaal verschillende leeftijden, dus het moderniseren is een continu proces. Tegelijkertijd liggen er een aantal grote brokken — ik kom daar straks in de beantwoording verder op — waarbij als het lukt om die achter ons te laten — de VVD vroeg daar ook naar — dat zeker lucht gaat geven. Dat is een. De tweede grote opgave is om de Belastingdienst de goede werkgever laten blijven die die nu is. Dat zit natuurlijk op dat we voldoende personeel weten te vinden en dat we voldoende personeel weten te behouden, maar dat we er ook voor zorgen dat je als je bij de Belastingdienst werkt, je kunt blijven ontwikkelen, kunt blijven leren en dat we werk maken van alles rondom ziekteverzuim en vitaliteit. Daar kom ik ook later op terug. Voorzitter. Het laatste in mijn inleiding is natuurlijk gewoon de aangiftecampagne. Hij draait volop. De actuele teller is dat net boven de 4,7 miljoen aangiftes inmiddels binnen zijn. Dat zijn toch wel heel indrukwekkende getallen als je daarnaar kijkt en als je kijkt wat er allemaal voor nodig is om dat te organiseren. Ik ben zelf maandag bij het belastingkantoor in Rotterdam op bezoek geweest, waar een heel mooi initiatief is — dat is er overigens door het hele land — waarbij mensen die het ingewikkeld of spannend vinden binnen kunnen lopen op afspraak. Een heleboel mensen vinden het ook spannend om op het knopje "indienen" te drukken, want wat als je nou een fout hebt gemaakt? Dat is een gevoel dat we misschien allemaal wel herkennen. Wat daar in het belastingkantoor gebeurt, is dat daar studenten zitten, studenten die bijvoorbeeld fiscaliteit studeren of in die in ieder geval een studie doen die verbonden is met het werk van de Belastingdienst, die die mensen helpen door samen de aangifte in te vullen. Het is echt mooi om te zien wat daar gebeurt. Er wordt heel proactief meegedacht met de mensen die binnenwandelen. Ik heb er zelf ook even een tijdje bij gezeten en heb mee mogen kijken bij twee mensen die binnenwandelden. Er wordt heel proactief gekeken of er bijvoorbeeld nog iets kan met aftrekposten. Dat komt een beetje tegemoet aan de vraag van mevrouw Van Dijk. Het allermooiste om te zien was dat die mensen gewoon naar huis gaan en zich heel erg goed geholpen voelen. Dit gebeurt op allerlei plekken in het land en ook dit is de Belastingdienst.

Versie 2d0c63763a366eee2d60e5c7ba9708cb46f82dd31d3f2799e18379dbe3f1cb80 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.