Kinderopvang

Brontekst

Mevrouw Paulusma (D66): Ja. Dank u wel, voorzitter. Iedere dag vertrouwen honderdduizenden ouders op de kinderopvang, zodat zij kunnen werken, hun kinderen veilig zijn en ieder kind zich goed kan ontwikkelen. Dat is hard nodig, want kinderopvang is allang geen luxe meer. Het is de motor van onze arbeidsmarkt en de sleutel tot gelijke kansen. Daarom wil D66 kinderopvang als publieke voorziening, net als de basisschool, zonder het rondpompen van toeslagen en zonder stress over terugvorderingen, en aangesloten op school. Maar dan moeten we wel vaart maken en nu al maatregelen nemen om te zorgen dat ook werkelijk iedereen mee kan doen. Daar moet dit debat over gaan. Voorzitter. Ik vind het wrang dat we hier nu weer zitten en moeten constateren dat bijna gratis kinderopvang weer is uitgesteld. Ditmaal door een VVD-staatssecretaris, afkomstig van een partij die zegt op te komen voor de werkende Nederlander. Die werkende Nederland komt er mooi bekaaid van af. Het kabinet schuift de oplossing van morgen voor zich uit om de begrotingsgaten van vandaag te dichten. Daarom heb ik een aantal vragen. Deelt de staatssecretaris het beeld dat het uitstel van 2027 naar 2029 de onzekerheid voor ouders onnodig verlengt? Hoe worden ouders actief geïnformeerd over de tussenstappen en het tijdpad? De staatssecretaris spreekt over een ambitieus tijdpad richting 2029. Kan hij een gedetailleerd overzicht geven van de mijlpalen met deadlines, risico's en mitigerende maatregelen per fase? Voorzitter. In de brief wordt gesproken over een geleidelijk ingroeipad, met oplopende vergoedingen. Hoe wordt geregeld dat ouders hierdoor niet alsnog per saldo meer gaan betalen, bijvoorbeeld als gevolg van stijgende uurprijzen of aanbodbeperkingen? Kan de staatssecretaris concreet aangeven welke indicatoren hij hanteert om te bepalen of de toegankelijkheid daadwerkelijk verbetert, in de tussenjaren tot 2029? En welke drempelwaarde hanteert hij daarbij om ook in te grijpen als dat moet? Voorzitter. Elk nadeel heeft ook zijn voordeel. Dat dit kabinet geen deuk in een pakje boter wist te slaan, is ook goed nieuws. Veel van de in- en inslechte ideeën, zoals het niet-indexeren van de kinderopvangtoeslag, maar bijvoorbeeld ook de noodwet, de langstudeerboete en het afschaffen van de onderwijskansenregeling hebben de finishlijn niet gehaald. Het is een opluchting dat deze plannen van tafel zijn, maar het gemak waarmee ze werden voorgesteld baart mij wel zorgen. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe de staatssecretaris hier zelf op reflecteert. Is dit nou verantwoord bestuur? Dan de toegankelijkheid van de kinderopvang. Want als de vraag stijgt maar het aanbod niet meegroeit, gaan de prijzen omhoog. En dan is de rekensom snel gemaakt: wie net rondkomt, komt straks tekort. Dat raakt precies de ouders van wie de kinderen het meest profiteren van goede opvang. Ik vind dat we daarom toe moeten naar een prijsplafond. Kan dat gelijktijdig met de stelselherziening, vraag ik de staatssecretaris. En zo nee, gaat hij er wel werk van maken, zodat er een geloofwaardige dreiging van prijsregulering blijft? Tot die tijd zie ik ook twee andere opties. Laat gemeenten plekken inkopen voor lage inkomens, zodat zij zeker zijn van een betaalbare plek. Of verplicht opvangorganisaties om voor lage inkomens het maximumtarief te hanteren, met compensatie waar nodig. Hoe denkt de staatssecretaris hierover? Voorzitter. Ik zal afronden. Ouders willen duidelijkheid, betaalbare kinderopvang en af van het gedoe met toeslagen. Ik verwacht van dit demissionaire kabinet dat het er alles aan gaat doen om dat te realiseren. Uitstel is geen optie meer. Dank u wel.

Versie c67b50fbd9d9d1cbd955df8fa4f34721ba39849eb53c6005e22b86eec9c50c9e · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.