Voortzetting commissiedebat Inburgering en integratie (27-3)

Brontekst

Minister Van Gennip: In deze ruim twee jaar heb ik op werkbezoeken, in gesprekken en bij gemeentes gezien dat sommige inburgeraars juist doordat ze naar school gaan of aan het werk zijn vrij gemakkelijk collega's, medescholieren, sportgenoten, bijvoorbeeld van een voetbalclub, ontmoeten. Andere inburgeraars hebben dat helemaal niet. Die blijven in hun eigen cirkel hangen en missen daardoor echt de mogelijkheid om te landen in de Nederlandse samenleving. Of we daar iets gestructureerds aan moeten doen, in een programma-aanpak, waar iedere gemeente dan weer verplicht aan mee moet doen, dat weet ik niet; daar wil ik nog even over nadenken. Ik weet wel het volgende, iets wat ik erbij ga betrekken omdat het op ons lijstje stond. Ik sprak mijn Vlaamse collega. In België hebben ze een soort buddyprogramma — misschien kent u het — waarin je gekoppeld wordt aan een Vlaamse meneer of mevrouw, die je meeneemt naar zijn of haar sportclub, naar de koffie in het buurthuis en noem maar op. Met dat voorbeeld in de hand wil ik best even naar de suggestie van de heer Bamenga kijken, naar hoe we kunnen orkestreren dat inburgeraars veel meer met, zeg maar, "gewone" Nederlanders in contact komen en niet alleen maar in een klasje zitten. Er zijn ongetwijfeld heel veel gemeentes die dat allemaal al doen. Die zitten natuurlijk ook niet stil. Die proberen natuurlijk ook van alles uit: wat werkt wel, wat werkt niet? Ook dat nemen we dan even mee: wat gebeurt er al wel en wat kan er nog aan worden toegevoegd?

Versie a78bab0fd843c29a4f45e6fea4b8aad8706c8663418826cb57966a1779f258f2 · Officiële bron.