postcovid

Brontekst

De heer Krul (CDA): Voorzitter. "Een gezond mens verlangt naar duizend dingen, een ziek mens verlangt slechts naar één", leerde ons de Chinese filosoof Confucius. Dat is ook het geval voor een hele grote groep mensen die dagelijks leven met de gevolgen van een postacuut infectiesyndroom. Mensen die nu misschien naar dit debat kijken, ook al is dat voor hen een enorme krachtsinspanning. Mensen met wie ik de afgelopen tijd in gesprek ging, met wie we gisteren nog een waardevolle ontmoeting hadden, zelfs vlak voor dit debat nog hier in de Tweede Kamer. Mensen als Nicole, die vier jaar geleden nog een actief leven had, moeder van twee kinderen. Ze krijgt corona, maar waar andere mensen snel weer opknappen, wordt ze alsmaar zieker. Ze belandt in bed en komt er niet meer uit. Ze gaat van ziekenhuis naar revalidatiecentrum, logeerhuis en weer terug. Zo zijn er nog veel meer mensen, jong en oud, mensen die in de coronatijd zelfs in de frontlinie stonden als verpleegkundige, maar ook mensen die geen postcovid hebben maar een andere aandoening, zoals ME/CVS, Q-koorts of de ziekte van Lyme. Met één gemene deler: van de ene op de andere dag heb je geen leven meer, maar een slepende ziekte zonder toekomstperspectief. Voorzitter. Het is belangrijk dat de aandacht voor deze groep mensen niet verslapt, ook niet nu de coronacrisis al zo ver achter ons ligt. Juist niet. In de woorden van Melissa: "We leven een ik-cultuur. Mensen begrijpen niet hoe ingrijpend deze ziekte is, omdat je het niet altijd aan de buitenkant ziet. Dat maakt het eenzaam en zwaar." In de afgelopen jaren is een aantal initiatieven opgezet om deze groep mensen te helpen: onderzoeksprogramma's, expertisecentra, ambassadeurs, nazorg. Het voelt soms als een druppel op een gloeiende plaat. Dat is een groot dilemma, want als we hier vandaag de kans hadden om een medicijn te ontwikkelen, dan hadden we het gisteren al gedaan. Voorzitter. Het CDA heeft een aantal vragen aan het kabinet, ten eerste over de postcovid-expertisecentra. Onze vraag is of de minister meer kan zeggen over het aantal aanmeldingen en het aantal mensen dat ook daadwerkelijk geselecteerd wordt voor een behandelplek. Wij begrijpen dat er geselecteerd wordt op basis van loting. Waarom is hiervoor gekozen? In hoeverre zou de ernst van iemands situatie meegewogen moeten worden? Graag een reactie. Een ander belangrijk onderdeel van de expertisecentra is dat ze ook moeten leiden tot effectieve behandelingen, zodat die uiteindelijk onderdeel worden van het basispakket. Juist daarom kijkt het Zorginstituut mee. We missen hier echter een duidelijk plan van aanpak, een stip op de horizon. Hoe krijgt dit vorm en wanneer? Het is ook ontzettend belangrijk dat er plekken zijn voor mensen die aan bed gebonden zijn, maar die niet thuis kunnen zijn omdat ze intensieve zorg nodig hebben of omdat iemand of iemands mantelzorger op adem of tot rust moet komen. Wij zijn benieuwd of bekend is hoeveel mensen met ernstige postcovidproblematiek langdurige zorg en ondersteuning nodig hebben, zoals zorg met verblijf. Ik zou graag van de minister horen hoeveel plaatsen voor langdurige zorg met verblijf beschikbaar zijn in Nederland en of mensen met postcovid hier gebruik van kunnen maken. Om naar een revalidatiecentrum te kunnen, moet je vaak een bepaalde mate van belastbaarheid hebben, maar mensen met een ernstige vorm van PAIS hebben die belastbaarheid niet. Particuliere initiatieven, zoals logeerhuizen, kunnen een rol spelen. Ik ben benieuwd of de minister mogelijkheden ziet om zulke initiatieven beter te ondersteunen dan nu. Tot slot, voorzitter. Een aspect dat onderbelicht blijft, is onbegrip, niet alleen in de medische wereld, maar ook in de samenleving. Je zult maar postcovid hebben en horen dat corona een hoax is, niet eens je eigen brood kunnen smeren en dan horen dat je klachten worden afgedaan als vermoeidheid of je arts in de ogen kijken en aan hem zien dat hij je niet gelooft. Het knakt mensen, hun vertrouwen in de zorg en in de overheid. In de brief van de minister mis ik juist hier aandacht voor. Hoe gaat hij werken aan enerzijds het tegengaan van desinformatie en anderzijds erkenning van de ernst van deze ziekte, die aan de buitenkant zo vaak verborgen blijft?

Versie 98bfcb0a26fac19dee40c11893ac53d2f4ac90bfad2cc9768c5b146bd9a16b2f · Officiële bron.