Wet implementatie EU-richtlijn gegevensuitwisseling cryptoactiva

Brontekst

De heer Vlottes (PVV): Dank u wel, voorzitter. Het zal een beetje een herhaling van zetten worden. Uiteraard hebben ook wij kennis genomen van de implementatierichtlijn voor het uitwisselen van de gegevens, maar we zien tegelijkertijd ook dat Nederland dan toch weer een beetje als braafste jongetje van de klas voorop wil lopen. De implementatie was voorzien voor 1 januari 2026. Na Pijler 2 krijgen wij toch een beetje een déjà vu. Bij de Wet minimumbelasting liep Nederland ook voorop. Achteraf bleek dat de grote economieën zoals China en Amerika eerder terugtrekkende bewegingen maakten. Die parallel zou ik toch willen leggen, want we hebben recent — ik meen vorige week — een brief ontvangen van de staatssecretaris waarin staat dat in ieder geval de Amerikaanse participatie in Pijler 2 afwijkt door middel van een soort Side-by-Sidepakket. Dat wordt een afgezwakte vorm van de Wet minimumbelasting. De logische vraag is dan eigenlijk of ons dat nu ook staat te wachten met DAC8? Ik wil dat weten voordat we allemaal ambtenaren gaan optuigen en gegevens uitwisselen en dan achteraf blijkt dat we het toch moeten herzien en er weer wetswijzigingen komen. Ik heb inmiddels namelijk begrepen dat er ook voor Pijler 2 weer een wetswijziging aan zit te komen. Voorzitter. Los van de implementatie blijkt deze richtlijn vooral erg kostbaar en complex te zijn. Er zullen maar liefst 126 fte nodig zijn. Dan is de vraag natuurlijk: zijn die überhaupt? Het zijn cryptospecialisten. De markt zal daarmee nog dunner bezaaid zijn dan voor technisch personeel überhaupt. De complexiteit in de controle zit 'm in erin dat cryptotransacties vaak over verschillende platforms en verschillende landen lopen. Welke oplossing heeft de staatssecretaris hiervoor bedacht? Dan nog heel concreet. We zien dat enthousiaste cryptobeleggers hun crypto vooral in zogenaamde hardware wallets hebben ondergebracht — die zijn hardwarematig en fysiek, op een usb-drager — of vooral transacties doen tussen self-hosted wallets, zoals ze dat noemen. In het geval van self-hosted wallets gaat het onderling, zonder een derde. Derden moeten nu juist met cryptoaanbieders gegevens uitwisselen. Hoe gaat het dan met dit soort wallets in z'n werk? En wat zijn de gevolgen hiervan voor de budgettaire opbrengsten? Ik meen te hebben gelezen dat voor Nederland zo'n 80 miljoen euro zou worden beoogd. Op Europees niveau schijnt het iets meer te zijn, maar voor Nederland is het slechts zo'n 80 miljoen. Wellicht kan de staatssecretaris daar ook op reageren. Hoe gaat de Belastingdienst controleren dat deze cryptotransacties en de aanbieders daarvan zich niet gaan verplaatsen naar landen waar geen gegevensuitwisseling mee plaats gaat vinden, aangezien het toch allemaal in het digitale domein plaatsvindt? Het is namelijk heel erg eenvoudig: als de servers in een ander land staan waar geen gegevensuitwisseling mee is, zou je kunnen beredeneren dat er geen gegevensuitwisseling hoeft plaats te vinden. Tot zover, voorzitter.

Versie 5d265c5f87295e6a2afabfc8a8dab000ec0b3697d905dce281bd7133f622d268 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.