Eurogroep/Ecofin-Raad

De heer Ephraim (Groep Van Haga): Dank u, voorzitter. Ik ga altijd speciaal na de heer Heinen zitten, dan kan ik het kort houden, want het is bijna een samenvatting. De digitale euro komt eraan. De geesten worden in heel Europa rijp gemaakt om het vertrouwen van de burgers te winnen. De Eurocommissaris heeft, als ik me niet vergis, in zeventien Europese kranten een opiniestuk gepubliceerd dat de voordelen moet benadrukken. Maar naar mijn smaak is de digitale euro gewoon weer een geopolitiek instrument. We kunnen pinnen, we kunnen digitaal overschrijven, het betalingsverkeer is in orde en we kunnen contant betalen, dus BVNL is totaal niet overtuigd van de toegevoegde waarde, maar dat hebben we al veel vaker gezegd. Dan de kosten. Wat is de rol van de commerciële banken? Die is nu onduidelijk. Wie gaat de kosten betalen van eventuele screening en onderhoud van de faciliteiten van betalingsverkeer? Als ik het goed begrijp, wordt de digitale euro voor consumenten namelijk gratis. Het bedrag lijkt nu voorlopig gemaximaliseerd te zijn op €3.000, maar dan is het een retailproduct. Of het bedrag kan groter worden gemaakt, maar dan ga je commerciële banken beconcurreren en is het onduidelijk wat je doet met de rente die de cliënt zou moeten ontvangen en wat er met die gelden gebeurt bij uitzetting. Misschien kan de minister daarop reflecteren. Dan het Stabiliteits- en Groeipact. Kennelijk laten we Duitsland en de groep van vrekkige landen, of wat mij betreft verstandige landen, toch meer los. Dat is niet in het belang van Nederland. Condities zijn versoepeld. Boetes worden verlaagd. De leenperiode wordt eventueel opgerekt. En als kers op de tiramisu mogen landen zichzelf beoordelen. Wat zijn voor de zwakke landen nog de echte incentives om schulden te verlagen en degelijk begrotingsbeleid te voeren? Waarom heeft Nederland besloten om de plannen van Duitsland en tien andere lidstaten — de heer Heinen heeft ze opgezocht; ik was daar te lui voor — niet te steunen? Het betreft regels voor betrouwbare, transparante, meetbare en bindende begrotingsregels, inclusief kwantitatieve benchmarks, die van toepassing zijn op alle lidstaten. Ga terug naar de vertrouwde Duitse lijn en houd ons land aan de goede kant daarvan. Maak begrotingsregels dus strenger in plaats van ze te versoepelen, zoals de Duitse minister van Financiën het weleens treffend beschreef. Dan het MFK, het Meerjarig Financieel Kader. Bij de herziening verheugde ik me al op flinke Europese bezuinigingen, maar helaas. De Europese Commissie vraagt de EU-landen om maar liefst 66 miljard extra voor de begroting tot en met 2027, bovenop de al bestaande bijdrage. De Europese Commissie kan namelijk niet rondkomen van het huidige EU-budget. Dat gevoel, niet kunnen rondkomen, kennen vele Nederlanders. Maar zij zetten dan echt de tering naar de nering, in plaats van om meer geld te vragen. 66 miljard euro extra; het doet me een beetje denken aan het aloude liedje "Wie zal dat betalen?". Wie is zoete lieve Gerritje? Kan de minister garanderen dat er geen onomkeerbare stappen gezet worden in het fors vergroten van het budget van de Europese Commissie? Meer geld naar Zuid-Europa, soepeler begrotingsregels voor notoire schuldenmakers en miljarden extra naar een spilzieke Europese Commissie, zijn namelijk niet in het belang van Nederland, integendeel zelfs. Dank u wel, voorzitter.