Vreemdelingen- en asielbeleid

Brontekst

Minister Van Weel: Nee. Hier kom ik weer tegen de spreekwoordelijke pijngrens aan van wat ik al kan aankondigen, want uiteindelijk zal mijn ambtsopvolger zich morgen ook nog een mening moeten kunnen vormen over waar het nu staat in dat proces en welke keuzes zij daarin wil maken. Ik ga op dit moment dus niet verder dan dit. Voorzitter. Dan kom ik bij de overige belangrijke onderwerpen. Om te beginnen een vraag van u over het feit dat asielmigratie maar een beperkt deel is van de totale migratieaantallen: waarom hebben we daar dan zo veel focus op? Het is niet zo dat er geen focus is op de migratieaspecten. Het is, denk ik, meer zo dat een groot aantal van de migratieaspecten niet altijd hier worden behandeld en ook niet met de minister van Asiel en Migratie, omdat ze zijn belegd bij de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, bijvoorbeeld als het gaat om kennismigranten en arbeidsmigranten. Ik zeg niet dat met hen geen problematiek speelt. Ik zeg niet dat die geen druk leggen op ons systeem, onze huisvesting en onze sociale voorzieningen, maar het speelt zich wel af in een ander gremium en het is wel van een andere aard. In algemene zin kun je stellen dat asielmigratie een permanenter karakter heeft dan arbeidsmigratie. Bij arbeidsmigratie — het woord zegt het al — is er in beginsel sprake van arbeid. Dat is bij asiel zeker in den beginne, tijdens de procedure, maar ook daarna vaak lastiger. Bij arbeidsmigratie wordt er vaak gezorgd voor huisvesting voor migranten, zij het ook vaak op onwenselijke wijze. Dat levert weer andere problemen op met mensenhandel et cetera. De twee zijn dus niet een-op-een vergelijkbaar. Daarom zijn de aantallen alleen ook niet bepalend voor de aandacht die we ervoor moeten hebben. Wij hebben het hier vandaag voornamelijk over asiel en de specifieke problematiek en uitdagingen die dat met zich meebrengt, variërend van huisvesting tot procedures, terugkeer en woningnood. Daarmee is zeker niet gezegd dat er voor de rest geen aandacht is. Sterker nog, ik denk dat het feit dat de minister van Sociale Zaken ook een deel van de portefeuille Asiel en Migratie op zich neemt, zal zorgen voor meer samenhang tussen de twee werkterreinen. Mevrouw Van Zanten vroeg: er is een grens aan wat een land aan vluchtelingen kan opnemen; kunnen we die ruimte niet bieden aan vluchtelingen die wel onze culturele achtergrond delen en onze normen en waarden onderschrijven? Zij vroeg hoe ik hiertegen aankijk. In algemene zin is het makkelijker integreren voor mensen met dezelfde culturele achtergrond. Dat is een wet van Meden en Perzen, zou ik bijna zeggen. Maar wij hebben niet voor het kiezen waar vluchtelingen vandaan komen en we zijn op basis van internationale verdragen wel verplicht om vluchtelingen die asiel aanvragen, ook een eerlijk proces te gunnen. Ik denk wel dat het nieuwe EU-Migratiepact, dat de grensprocedure verkort, enorm gaat helpen om te voorkomen dat mensen, zeker asielzoekers uit landen met een perspectief, uiteindelijk hier in Nederland terechtkomen zonder dat daar een proces voor is geweest. Ik geloof ook echt dat de nationale maatregelen die wij gaan treffen in de Asielnoodmaatregelenwet op korte termijn al kunnen leiden tot het terugbrengen van de instroom en tot meer selectiviteit in wie we hier uiteindelijk binnenlaten. Als je dus vraagt wat we op de kortst mogelijke termijn kunnen doen, denk ik dat daar een hele belangrijke ligt.

Versie 4171dfaf3fca6591b82671cf87527acc16f3d9b443abad11279d0728282eac19 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.