Midden- en kleinbedrijf

Brontekst

De heer Schenk (FVD): Dank u wel, mevrouw de voorzitter. Als het, zoals vandaag, gaat over het midden- en kleinbedrijf, laat één ding zich voorspellen, namelijk dat er in veel clichés zal worden gesproken. "Het mkb is de ruggengraat van onze economie", "de werkgever van een enorm deel van de beroepsbevolking", "ondernemers zoals de befaamde bakker op de hoek hebben lef, doen hun werk met hart en ziel of met ziel en zaligheid", "de haarvaten van onze economie", "ze verdienen onze steun" en natuurlijk "die verschrikkelijke regeldruk waar iets aan gedaan moet worden". Het mooie is dat al die clichés voor honderd procent waarheid zijn. Het mkb is inderdaad onze belangrijkste bedrijfstak. In 2025 kende Nederland ongeveer 2,5 miljoen actieve bedrijven. Daarvan behoorden er, met zzp'ers meegerekend, zo'n 1,5 miljoen tot het mkb. Dat is goed voor een gigantisch deel van het arbeidsvolume in de private sector. Ondernemers in het mkb doen hun werk inderdaad met ziel en zaligheid en ze hebben zeker ook lef. De regeldruk is zeker veel te groot. Daar moet dringend op worden ingegrepen. Maar aan mooie en vaak herhaalde woorden hebben de mensen aan het roer van onze middelgrote en kleine bedrijven en microbedrijven helemaal niets. Dat geldt in de overtreffende trap voor het voornemen van september vorig jaar van de vorige minister om voor de zomer van dit jaar 500 regels voor bedrijven te schrappen. Deze grootspraak van de toenmalige minister van Economische Zaken Karremans stuit nu op zijn houdbaarheidsdatum. De zomer van 2026 heeft zijn intrede gedaan. Volgens de monitor die de regeldrukreductie in beeld brengt, zijn er, jawel, 94 regels geschrapt. Dat is minder dan 20% van het voorgenomen aantal. Van 309 regels wordt aangegeven dat hun afschaffing nog in behandeling is, terwijl met 97 van die 500 regels nog helemaal niets is gebeurd. Er zijn dus nog meer regels volledig onaangeraakt dan dat er zijn geschrapt. Het terugdringen van de regeldruk gaat dan ook in een slakkentempo. Veel regelgeving blijft staan, terwijl er ook buiten de door de overheid aangewezen 500 regels nog genoeg oude bureaucratische rompslomp, onnodig opgelegde beperkingen en zware financiële lasten zijn die ook moeten worden versimpeld of geschrapt. Nog steeds belemmert het omslachtige proces omtrent vergunningen de horecaondernemer. De ijzerhandelaar en velen met hem lijden onder het verbod op contante betalingen boven €3.000. Bedrijven met meer dan 25 werknemers mogen bij een scheiding met hun medewerkers even de loodzware transitievergoeding ophoesten. Ook hier geldt hetzelfde als bij de meeste andere regels voor het beschermen van werknemers, zoals de gelijke behandeling van uitzendkrachten of het toch behoorlijk hoge minimumloon: ze maken personeel voor het mkb, dat uiteindelijk toch geen financieel voordeel of HR-schaalvoordeel heeft, bijna net zozeer tot een last als tot een kracht. Dat is niet gewoon slecht voor de werkgevers, maar ook voor de werknemers. Er moet dus niet alleen worden geschrapt en versimpeld. De slome maatregelen tegen de regeldruk hebben in de ministeries namelijk niets gedaan om een fundamentele mentaliteitsverandering te bewerkstelligen. Daarom zien we dat aan de ene kant met grote moeite regelgeving wordt geschrapt en dat aan de andere kant aan de lopende band nieuwe regelgeving wordt gecreëerd. Dat is natuurlijk dweilen met de kraan open. In dat opzicht noem ik het totaal van de wenselijkheid en werkelijkheid losgezongen Wet loontransparantie en de vrachtwagenheffing, maar ook het grote en groeiende woud van verplichte administratie op het gebied van de herkomst, het vervoer, de verwerking en de uitstoot van grondstoffen en eindproducten als gevolg van de klimaatgekte die we toch ook hier weer in terug zien komen. Voorzitter, tot slot. Hoewel veel van de staande en ook toekomstige regels, reguleringen, wetten en bepalingen nationaal gelden en vertaald worden, moet toch worden opgemerkt dat ze, zeker wat nieuwe in te voeren regels betreft, allemaal hun oorsprong vinden buiten de ministeries en buiten dit huis. Het overgrote deel van de heden ten dage van kracht wordende regelgeving is namelijk een doorvertaling van Brusselse hersenspinsels, van de EU dus, die zich zo graag voorstelt als supermacht maar in feite vooral een supermacht is op het gebied van het reguleren, aan banden leggen en beknotten van ons mkb. FVD is de enige partij die fundamenteel wil breken met de loodzware ketenen die fantasten in Brussel dankzij toch de slapheid van Den Haag kunnen opleggen aan ons mkb. Door soevereiniteit en deregulering naar vrijheid en welvaart! Dank u wel.

Versie ef413365193add76bc364a226430af919668ccc77c7d835553eef24ebabfad6b · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.