NAVO Defensie ministeriële

De heer Eppink (JA21): Dank u wel, voorzitter. Voor dit commissiedebat over de NAVO-bijeenkomst op 15 en 16 juni in Brussel, heb ik het artikel " An Unwinnable War. Washington Needs an Endgame in Ukraine" gelezen in Foreign Affairs. Het artikel stelt dat het tijd wordt dat de VS en hun bondgenoten ook een diplomatieke visie ontwikkelen over een einde aan de oorlog. Mijn vraag aan de minister is of zij dit artikel heeft gelezen. Zo niet: ik heb het bij me, dus ik kan het zo dadelijk geven. Hoe beoordeelt zij de conclusie dat er ook een diplomatiek traject moet worden opgezet? Nederland leidt het front van NAVO-bondgenoten dat defensiemateriaal levert aan Oekraïne. Dat begon eerst voorzichtig met materiaal voor defensief gebruik. Later kwamen daar ook tanks bij en F-16's. De bakens worden dus steeds verder verzet. Dat roept de vraag op of Nederland dit materiaal ook zelf nodig heeft voor zijn eigen verdediging en tevens of Nederland met deze leveringen een langdurige oorlog niet juist voedt. Zelfs als Oekraïne al zijn grondgebied zou heroveren, zou Rusland de oorlog kunnen voortzetten om te voorkomen dat Oekraïne NAVO-lid wordt en artikel 5 van het NAVO-verdrag onmiddellijk in werking treedt. Dat zou dan tot een directe oorlog tussen Rusland en de NAVO leiden. Ik neem aan dat veel Europese landen en ook de VS dat niet willen. De Oekraïense regering heeft een achtpuntendocument opgesteld met als meest ingrijpende voorstel een stappenplan naar toetreding tot het NAVO-bondgenootschap, dat moet worden besproken tijdens de NAVO-top in Vilnius. Daarbij horen dan veiligheidsgaranties van NAVO-landen totdat Oekraïne is toegetreden, maar dat kan pas als er in dit conflict een politiek akkoord is gesloten. Vandaar dat een diplomatiek-politieke weg onmisbaar is. Voorzitter, ik heb nog drie vragen.