Pgb

Brontekst

Mevrouw Westerveld (PRO): Dank u wel, voorzitter. Het persoonsgebonden budget gaat letterlijk over de eigen regie en over de levens van mensen, ook van mensen die hier weer zijn of die meekijken via de livestream, mensen die ons al jaren vertellen over alle regels, het wantrouwen en de knelpunten in de uitvoering. Niet voor niets vragen zij, aangevoerd door Per Saldo, maar ook door uitvoeringsorganisaties, al jarenlang om het systeem te veranderen. Als iedereen die met die regeling te maken heeft dat zegt, doen we er verstandig aan om te luisteren. Wat ons betreft doen we dat vanuit een aantal uitgangspunten. Het eerste is natuurlijk vertrouwen. We horen nog steeds van mensen dat ze aanlopen tegen verantwoording, herindicaties en discussies over wat wel en niet vergoed mag worden, en dat kost energie en tijd, die mensen liever besteden aan hun gezin, hobby's, werk of zorg. Denk ook aan een versimpeling. In de Stand van de Uitvoering SVB — die heb ik ook gelezen — lezen we dat er een vergelijkend onderzoek is geweest naar verschillende landen en dat we daar lering uit kunnen trekken. Mijn vraag aan de minister is: wat doet zijn met die nuttige adviezen in de Stand van de Uitvoering SVB? Denk ook een maatwerk, zonder gedoe, bijvoorbeeld over de vergoedingenlijst. Ik diende al eerder een motie in met de vraag om die lijst te verbeteren en om Per Saldo en budgethouders erbij te betrekken, want juist bij een pgb moet er ruimte zijn voor maatwerk. Kan de minister aangeven hoe deze motie wordt uitgevoerd? Ik vraag ook specifiek, net als mevrouw Bikker en anderen, aandacht voor de intensieve kindzorg. Ik hoorde vanmiddag het hele verdrietige bericht van een jongetje van 9 jaar dat is overleden. Zijn ouders hebben er jarenlang voor moeten knokken om ervoor te zorgen dat er passende zorg zou komen. Dat was tijd die zij bezig waren met het invullen van formulieren, met het strijden voor hun kind, terwijl ze die tijd liever hadden willen besteden aan hun gezin, niet alleen aan dit jongetje, maar ook aan de andere gezinsleden. Dat doet natuurlijk heel veel pijn en heel veel verdriet, maar ook hierover hebben we een heel aantal debatten gehad. Er zijn heel veel moties ingediend, maar we zien ook hier weer een herhaling van zetten. Ik wil deze minister vragen wat haar plannen zijn als het gaat over de medische kindzorg: hoe wordt er rekening gehouden met deze groep? Ik stel de vraag met het oog op het nieuwe verlofstelsel, maar ook met de vraag van mevrouw Bikker in het achterhoofd, want ook daarover hebben we al zo vaak aan de bel getrokken. Een onderwerp dat hieraan raakt, is de meerzorg, een regeling die niet iets extra's en geen luxe is, maar die gewoon bittere noodzaak is, die zorg financiert die keihard nodig is. Een jaar geleden werden wij met elkaar opgeschrikt door allerlei verhalen van mensen die aangaven dat hun aanvraag ineens werd afgewezen. We hebben ook toen een best wel verhit debat gehad, waarin we het met de Kamer over heel veel zaken eens waren en waarin we ook weer verschillende moties hebben ingediend. Zo is er in ieder geval een motie ingediend waarin werd gevraagd om tot ten minste 2027 coulance te verlenen aan gezinnen en cliënten van wie de aanvraag was afgewezen, en om in samenspraak met al die cliënten en belangenorganisaties het definitieve beleidskader meerzorg vast te stellen. Mijn vraag is heel concreet: zijn die moties uitgevoerd en komt er eindelijk duidelijkheid? Ik heb ook vragen over ouderinitiatieven; daar hebben ook al meerderen naar gevraagd. Ook hierover hebben we gezegd: zorg nou dat dit soort initiatieven niet omvallen. Wat zijn de plannen van de minister? Voorzitter. Ik rond af met een zorgwekkend bericht dat ik vanmiddag las over een zorginstelling in het noorden van het land, waar ernstige misstanden plaatsvonden. Ik schrok daarvan, maar het deed mij ook weer denken aan drie jaar geleden, toen hele erge mishandelingen bij Aurora Borealis plaatsvonden. Dat was ook een pgb-gefinancierde instelling, waardoor toezicht ontbrak. Het waren mensen die uit noodzaak kozen voor een pgb, omdat andere zorgvoorzieningen ontbraken. Wij dienden toen ook verschillende moties in en we vroegen om meer capaciteit voor de inspectie en gespecialiseerde vertrouwenspersonen. Mijn vraag is: wat hebben we nu geleerd van die afschuwelijk mishandeling van een paar jaar geleden? Wat gaat de minister doen om te zorgen dat voorstellen die destijds zijn ingediend, worden uitgevoerd en dat we niet voortdurend opgeschrikt worden door dit soort vreselijke berichten? Voorzitter. Ik rond af. Ik wilde nog zeggen dat dit debat natuurlijk niet primair over zorg gaat, maar over regie en vertrouwen. Het is onze taak om daarvoor te zorgen.

Versie 2dbb076157b01d38f952123553a0d5603b03a2c8eafc3b31b05230b830e8f99d · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.