Inburgering en integratie

De heer Stoffer (SGP): Ja, dat klopt. Ik ga snel beginnen, want anders ben ik al door mijn tijd heen. Voorzitter. Als we zo doorgaan, groeit ons land tot 2050 met zeker 2 miljoen inwoners, zo berekenden het NIDI en het CBS. Dat betekent dat, als we zo doorgaan, er een stad bij komt ter grootte van Amsterdam, Rotterdam en Den Haag bij elkaar. Daarvan zou negen op de tien inwoners migrant zijn. Daarom is Samenleven in verscheidenheid niet ten onrechte de titel van het rapport van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid. Die raad kwam tot de conclusie dat er tegenwoordig veel meer migranten zijn die korter in Nederland zullen blijven. Vroeger kwamen nieuwkomers vooral uit landen als Turkije en Marokko. Nu komt er een bonte stoet van kleine groepen immigranten van over de hele wereld. Je zou kunnen zeggen: de migrant is passant geworden. Volgens de WRR is het integratiebeleid meer ingericht op de wereld van gisteren in plaats van op die van vandaag of morgen. Dat zijn stevige woorden die volgens de SGP een helder antwoord verdienen, allereerst door de discussie te voeren over wat we als land aan migratie aankunnen en aan willen kunnen. Daar moeten we niet langer voor weglopen. Het kabinet schrijft in een reactie dat de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken wordt gevraagd om te kijken op welke manier gestuurd kan worden op migratie. Mijn vraag aan het kabinet is dan ook: laat u hierin ook de optie van het instellen van een migratiequotum onderzoeken? Graag een toezegging op dit punt. Laten we ook nadenken over de vraag hoe we de mensen die hier dan komen, zo goed mogelijk opnemen in onze samenleving. De diversiteit en vluchtigheid van de toekomstige migratie maakt samenleven alleen maar ingewikkelder. De vragen die ik aan de minister heb, zijn de volgende. Hoe voorkomen we versplintering en wat betekent dit volgens de minister voor het integratiebeleid? Welke stappen moeten we daarom nu al zetten om deze ontwikkelingen voor te zijn? Wat de SGP betreft gaan we samenleven en gemeenschapszin in gemeenten meer bevorderen. Mijn vraag is: wil de minister verkennen hoe gemeenten vrijwilligerswerk rondom inburgering, bijvoorbeeld maatjesprojecten, verder kunnen stimuleren? De WRR legt terecht ook de vinger bij de grote verscheidenheid tussen en binnen gemeenten. Zo plukt de ene gemeente vooral de vruchten van nieuwkomers in een bepaald gebied, terwijl andere vooral de lasten op zich krijgen. Mijn vraag aan de minister is hoe draagkracht en integratiemogelijkheden in een gemeente worden meegewogen bij de verspreiding van migranten, zodat in de toekomst sprake is van een meer evenwichtige verdeling. Is de minister ook bereid om te verkennen hoe gemeenten een sterkere stem kunnen krijgen in welke immigranten zich in een gemeente vestigen? Gemeenten hebben namelijk het beste zicht op de lokale arbeidsmarkt en ook de gemeenschap. Voorzitter. Dan een ander punt. De WRR adviseert dat de overheid de basisregels voor het samenleven moet handhaven. Een van die basisregels is dat discriminatie, racisme maar ook antisemitisme uit den boze zijn. Toch zien we op verschillende plaatsen in ons land steeds meer openlijke Jodenhaat. Zo circuleert er op internet een filmpje waarin een jongetje door twee vrouwen wordt opgehitst om de Israëlische vlag te bespugen. Hij doet het en steekt tegelijkertijd zijn middelvinger op naar de pro-Israëlische demonstranten. De gesluierde vrouwen kijken trots toe. Dit trieste tafereel vond plaats naast het Nationaal Monument op de Dam, het symbool dat juist herinnert aan de gruweldaden tijdens de Holocaust. Het laat ook zien hoe diep het probleem is ingeroest bij bepaalde groepen in onze samenleving. Het toont temeer aan dat we bij de basis moeten beginnen, bij ouders en kinderen. Om die reden herinner ik de minister aan de aangenomen motie-Bisschop om leerlingen kennis te laten maken met de joodse gemeenschap en haar geschiedenis. Mijn vragen aan de minister zijn als volgt. Hoe staat het met de uitvoering van deze motie-Bisschop? Laten de ontwikkelingen van de afgelopen tijd niet zien dat zulke initiatieven veel krachtiger ondersteund moeten worden? Gaat het kabinet eindelijk, nu het vanuit Brussel een tik op de vingers heeft gekregen, het ontkennen van de Holocaust strafbaar stellen? Ik krijg daar heel graag een reactie op. Het is toch beschamend dat we als Nederland hierin achterlopen ten opzichte van andere Europese landen? Als het over het handhaven van de basisregels gaat, moet toch vooropstaan dat antisemitisme in Nederland niet thuishoort? Daar laat ik het bij, voorzitter. Dank u wel.