Politie

Brontekst

Minister Van Weel: Ja. Het eerste blokje gaat over de politieorganisatie in bredere zin. Ik ga nu wat dieper in op die 1.700 en op hoe dit is gelopen. In een hele korte zin heb ik in mijn brief van 9 maart, de brief waarvan ik nu zeg dat die nooit zo verzonden had mogen worden, aangegeven dat er bij de politieorganisatie signalen waren dat er gevoelige informatie uit de zaak Lisa uit het politiesysteem bij de media terecht was gekomen. Laten we vooropstellen — en hierbij zeg ik dit, via de voorzitter, ook tegen de nabestaanden — dat het natuurlijk verschrikkelijk is dat je dit soort details in de media moet teruglezen. Ik ben ook geen politieagent tegengekomen die dit niet verwerpelijk vindt en die niet zegt "dit mag natuurlijk niet". Er waren meerdere signalen van misbruik van deze strekking en naar aanleiding daarvan heeft de politieorganisatie onderzoek gedaan naar wie er allemaal in die systemen hebben gekeken. Gelet op de aantallen heeft de politie besloten dat ze daar moeilijk een individuele benadering op kan toepassen. Besloten is dus tot een groepsbenadering. De politie wil daarmee niet impliceren dat de betrokkenen allemaal ten onrechte in die systemen hebben gekeken, maar ze wil wel het eerlijke gesprek aangaan, van: hoe ga je daarmee om? Het bericht dat die brieven uit zouden gaan naar 1.700 medewerkers bereikte mij, en daarop hebben wij besloten om dan ook in alle transparantie te melden aan de Kamer dat dit liep. Als je nu nagaat wat daar mis is gegaan, dan denk ik dat dat op een aantal niveaus zit. Het zit op het niveau van het sturen van een brief, in plaats van het aangaan van het gesprek. Het zit ook op het niveau van mijn communicatie daarover. Je moet al hele grote vraagtekens zetten bij die 1.700 en je afvragen hoeveel daarvan uiteindelijk onterecht hebben gekeken. Dat zal blijken. Die gesprekken vinden nu plaats. Dat gebeurt niet in een beschuldigende sfeer, maar dient juist om de emoties op te halen en die mensen gerust te stellen die daar gewoon een goede aanleiding voor hadden. Daar waar sprake is geweest van lekken — en dat is ook iedere agent met ons eens — is dat onacceptabel en heeft het uiteraard consequenties. Daar is het dus misgegaan en daar kwam vervolgens mijn communicatie overheen, wat uiteindelijk niet alleen die 1.700 heeft geraakt, maar natuurlijk de hele politieorganisatie. Iedereen wordt immers op straat potentieel aangekeken als een sensatiezoekende agent die in de systemen zit te loeren. In die zin ben ik het eens met wat de heer Struijs zei: daarmee voelen meer dan 60.000 medewerkers zich in de hoek gezet. Daarvoor heb ik, en de korpschef ook, echt oprecht mijn excuses aangeboden voor de manier waarop het is gegaan in de aanloop naar de politiechefs. Nogmaals, dit soort dingen vinden plaats in een cascade. U noemde zelf al het overleg met alle politiechefs en ik denk dat daar op verschillende niveaus een verkeerde inschatting is gemaakt van wat uiteindelijk de impact is van de gekozen aanpak hiervoor. Ik wil dit rustig nog een keer in detail op papier laten zetten in het kader van de reconstructie. Dan nemen we dat mee in het halfjaarbericht en hebben we het helder. Maar ik zou echt willen focussen op wat mij is opgevallen van wat hierachter ligt en wat losstaat van deze 1.700 brieven.

Versie bac1dfe5304eec52db9902195226eebdc3ac2e1e3c9713ea42aa1a0b305f37bd · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.