Max Aardema

Dieren buiten de veehouderij en dierproeven

De voorzitter: Goedemorgen. De eerste foto's van het dierendagakkoord zijn alweer gemaakt, zie ik. Iedereen van harte welkom bij dit commissiedebat van de commissie voor LVVN over dieren buiten de veehouderij en dierproeven. Iedereen op de tribune ook van harte welkom. Natuurlijk ook welkom aan de leden van de commissie. Mevrouw Van Groningen, u bent officieel geen lid van de commissie. Ik moet dus even toestemming vragen aan de rest of zij het goedvinden dat u hierbij komt zitten. Ik zie geen bezwaren, dus van harte welkom. Natuurlijk ook van harte welkom aan de aanwezige leden van het kabinet: de minister van OCW en de staatssecretaris van LVVN. Ook van harte welkom aan hun ambtenaren. Ik denk dat we maar snel moeten beginnen. We hebben vier minuten spreektijd per fractie. We hebben als regel dat we vier interrupties hebben. De bijzonderheid daarbij is dat een interruptie gratis is als die minder lang duurt dan 30 seconden. Als de interruptie langer dan 30 seconden duurt, dan telt die dubbel. Je hebt er dus vier. Als je er twee doet die langer duren dan 30 seconden, dan ben je erdoorheen. Dit is dus even een kleine noot. Laten we snel beginnen bij het lid Kostić van de Partij voor de Dieren. Gaat uw gang.

De voorzitter: Dank u wel, lid Kostić. Het woord is aan mevrouw Beckerman van de SP.

De voorzitter: Jazeker.

De voorzitter: Dat lijkt mij een goed idee.

De voorzitter: Ja. Vervolgt u uw betoog.

De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Beckerman. U heeft een interruptie van mevrouw Van der Plas.

De voorzitter: Dank u wel. Uw betoog was gereed, mevrouw Beckerman. Het is vandaag een hele drukke Kamerdag. Sommige commissieleden moeten er even tussenuit. Mevrouw Van der Plas heeft omwille van de tijd gevraagd of zij eerder het woord mag voeren. Ik geef u graag het woord. Mevrouw Van der Plas van BBB.

De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Van der Plas. Dan gaan we nu weer het rijtje af en geef ik het woord aan meneer Graus van de PVV. Gaat uw gang.

De voorzitter: U heeft nog ruim een minuut.

De voorzitter: U bent door uw tijd heen, meneer Graus.

De voorzitter: En u heeft een interruptie van mevrouw Bromet en daarna nog een van mevrouw Beckerman. Maar eerst mag mevrouw Bromet.

De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Bromet heeft nog een vervolgvraag.

De voorzitter: Dank u wel. Er is nog een interruptie van mevrouw Beckerman.

De voorzitter: Dank u wel. Meneer Holman heeft nog een interruptie. Daarna heeft u ook nog een interruptie van mevrouw Van der Plas.

De voorzitter: Ja, dank u wel. Mevrouw Van der Plas heeft nog een interruptie.

De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Van der Plas. Deze telt wel dubbel. Geeft niks, mevrouw Van der Plas. Meneer Graus, graag een reactie.

De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Van Groningen van de VVD heeft nog een interruptie.

De voorzitter: Dank u wel, meneer Graus. Er is nog een vervolgvraag van mevrouw Van Groningen.

De voorzitter: Dank u wel. Meneer Graus, graag een korte reactie.

De voorzitter: Dank u wel, meneer Graus. Het woord is aan meneer Holman van NSC.

De voorzitter: U heeft een interruptie van meneer Graus.

De voorzitter: Meneer Graus, u heeft nog één korte interruptie, want uw vorige interruptie was ver over de tijd. Maar gaat uw gang.

De voorzitter: Dank u wel. U was gereed met uw betoog, had ik begrepen. Dan is het woord aan mevrouw Bromet van de fractie van GroenLinks-Partij van de Arbeid.

De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Bromet. Mevrouw Van der Plas heeft haar inbreng al geleverd, dus we gaan verder met mevrouw Van Groningen. Ik hoor mevrouw Van der Plas zeggen dat dat niet nodig was geweest, omdat ze toch niet weg moet. Prima. Mevrouw Van Groningen, u heeft het woord.

De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Van Groningen. Er is nog een interruptie van het lid Kostić.

De voorzitter: Dank u wel. Wilt u nog reageren, lid Kostić? Ja.

De voorzitter: Dit telt wel als een dubbele interruptie. Het woord is aan mevrouw Van Groningen uit Rotterdam.

De voorzitter: Lid Kostić heeft nog één interruptie. Gaat uw gang.

De voorzitter: Dank u wel. Dit was de eerste termijn van de Kamer. Ik kijk even naar rechts, naar de bewindspersonen. Heeft u aan twintig minuten genoeg of heeft u een halfuur nodig? Zullen we ertussenin gaan zitten, dus op 25 minuten? Oké. Dan gaan wij om 11.15 uur verder. Ik schors de vergadering. O, het verzoek aan de bewindspersonen is om samen even een foto te maken. Dan tel ik er vijf minuten schorsing bij op; dat is prima!

De voorzitter: Ik heropen de vergadering. Fijn dat u terug bent. Wie van u gaat het spits afbijten? De staatssecretaris. Dan geef ik het woord aan de staatssecretaris. Gaat uw gang.

De voorzitter: Dank u wel. We hanteren weer vier interrupties, op dezelfde manier.

De voorzitter: We gaan even schorsen in verband met een klein probleempje.

De voorzitter: We hervatten deze "spannende" bijeenkomst. Even een mededeling van huishoudelijke aard: dankzij de snelle hulp van de technische dienst naar aanleiding van de stroomproblemen staat er op de stopcontacten aan mijn linkerzijde geen spanning meer. De microfoons doen het allemaal wel. Het kabinet staat nog wel onder spanning! Ik verzoek de staatssecretaris om zijn betoog voort te zetten. Gaat uw gang.

De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Van Groningen, had u een vraag in dezelfde setting?

De voorzitter: Oké.

De voorzitter: U vervolgt uw betoog.

De voorzitter: Er is een interruptie van mevrouw Beckerman.

De voorzitter: Gaat uw vraag over het vorige blokje?

De voorzitter: Een vervolgvraag.

De voorzitter: Dank u wel. Als er verder geen interrupties zijn, verzoek ik de staatssecretaris zijn betoog te vervolgen.

De voorzitter: U bent door uw interrupties heen. U heeft twee lange interrupties gehad, allebei van een minuut, dus die tellen dubbel. U zit dus op vier.

De voorzitter: Er wordt gevraagd om een tijdpad, staatssecretaris. Kunt u dat geven?

De voorzitter: Voor het onderzoek naar die call-in.

De voorzitter: Helder. U vervolgt uw betoog.

De voorzitter: Eerst de heer Holman, daarna het lid Kostić.

De voorzitter: Het lid Kostić heeft ook nog een interruptie.

De voorzitter: De staatssecretaris vervolgt zijn betoog.

De voorzitter: Er is nog een interruptie van het lid Kostić.

De voorzitter: U heeft al een dubbele te pakken, maar u mag nog een keer, mevrouw Kostić.

De voorzitter: De staatssecretaris vervolgt zijn betoog. Mag ik een beetje aandringen op spoed? We hebben namelijk nog drie kwartier.

De voorzitter: De staatssecretaris vervolgt zijn betoog.

De voorzitter: U vervolgt uw betoog.

De voorzitter: Gaat u verder met uw betoog.

De voorzitter: U vervolgt uw betoog.

De voorzitter: Misschien is het handig dat …

De voorzitter: Ik denk dat het handig is dat u eerst de vraag stelt.

De voorzitter: Dank u wel.

De voorzitter: Heeft u daar ook een tijdspanne voor?

De voorzitter: Dank u wel. U vervolgt uw betoog.

De voorzitter: Dank u wel. U vervolgt uw betoog. Mevrouw Van der Plas, u heeft eigenlijk geen interrupties meer, maar een korte vraag sta ik toe.

De voorzitter: U vervolgt uw betoog.

De voorzitter: U vervolgt uw betoog.

De voorzitter: U vervolgt uw betoog. Nee, er is toch nog een interruptie, van het lid Kostić. Sorry, ik zag u even over het hoofd.

De voorzitter: De staatssecretaris vervolgt zijn betoog.

De voorzitter: U vervolgt uw betoog, staatssecretaris. We hebben nog ongeveer twintig minuten en de minister moet ook nog.

De voorzitter: Gaat uw gang, mevrouw Van Groningen.

De voorzitter: Dank u wel, staatssecretaris. Mevrouw Van der Plas heeft nog een interruptie.

De voorzitter: Wat mij betreft zou dat kunnen, maar ik weet niet of we de zaal uit moeten. Ik kijk even naar de bode. We hoeven er pas om 14.00 uur uit, hoor ik. Dan zou het wat mij betreft best kunnen, hoor. Ik weet niet of de bewindspersonen kunnen. De Kamerleden hebben soms ook andere verplichtingen. Maar wat mij betreft kunnen we nog even door. Ik geef het woord graag aan de minister. We moeten misschien ook vaststellen of we dan al een tweede termijn willen. Wat zegt u, mevrouw Van Groningen?

De voorzitter: Ja, dat zou u eventueel ook nu kunnen doen, als u vindt dat er vragen niet goed door de staatssecretaris zijn beantwoord. Laten we dat dan nu meteen doen. Dan kunnen we daarna over naar de minister.

De voorzitter: U heeft nog meer?

De voorzitter: Dan geef ik nu graag het woord aan de minister van OCW. Gaat uw gang. Er is nog een interruptie of een punt van orde? Een interruptie.

De voorzitter: Dan geef ik nu het woord aan de minister.

De voorzitter: Is er nog iemand van de commissie die daar iets over wil zeggen?

De voorzitter: Mevrouw Van Groningen, ten slotte.

De voorzitter: Dank u wel. U vervolgt uw betoog, minister. O, nee, meneer Holman, heeft u nog een vraag?

De voorzitter: U heeft nog een interruptie. Even een korte reactie nog dan.

De voorzitter: Mevrouw Bromet wil een interruptie plegen, maar er is eerst een punt van orde van mevrouw Beckerman.

De voorzitter: Ik wil best extra interrupties toestaan, maar ik zie ook dat er wat herhalingen zijn, ook in de antwoorden van de minister. Maar laten we beginnen bij een interruptie van mevrouw Bromet.

De voorzitter: U bent door uw interrupties heen, lid Kostić. O ja, we zouden er nog één interruptie bij doen. Gaat uw gang.

De voorzitter: Dan geef ik het woord weer aan de minister.

De voorzitter: Een punt van orde van mevrouw Van Groningen.

De voorzitter: Dank u wel. We zitten inderdaad wel met de tijd.

De voorzitter: Heeft meneer Graus nog iets in dezelfde richting?

De voorzitter: Dank u wel. Ik geef dan nog een keer het woord aan de minister.

De voorzitter: Dank u wel. Ik denk ...

De voorzitter: Nou, gaat uw gang.

De voorzitter: Oké. Mag ik de minister dan nu verzoeken door te gaan met zijn betoog? O, u was klaar met uw betoog. Oké. Is het verstandig dat we even schorsen of gaan we meteen door met de tweede termijn? We gaan meteen door met de tweede termijn. Dan geef ik het woord aan het lid Kostić. We hebben 1 minuut en 20 seconden, en vier interrupties.

De voorzitter: Dank u wel. Het woord is aan mevrouw Beckerman.

De voorzitter: Dat is bij dezen genoteerd. Mevrouw Beckerman.

De voorzitter: Dank u wel. Het woord is aan meneer Graus.

De voorzitter: Dank u wel. Het woord is aan meneer Holman.

De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Van der Plas.

De voorzitter: U bent er nu doorheen.

De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Van der Plas, voor uw mooie woorden. Ik heb inmiddels begrepen dat het goed gaat met de bode, dus dat is fijn. Dan geef ik nu het woord aan mevrouw Van Groningen.

De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Van Groningen. Ik kijk even naar rechts: heeft u bedenktijd nodig? Is vijf minuten oké? Ja? Dan schors ik voor vijf minuten.

De voorzitter: Mag ik de staatssecretaris uitnodigen om zijn betoog te vervolgen met zijn tweede termijn? Als de minister omwille van de tijd eerst wil, mag dat ook. We hebben nog twintig minuten. We moeten er om 13.45 uur uit, hoorde ik net van de bode. Wie wil het spits afbijten? De staatssecretaris. Gaat uw gang.

De voorzitter: Wanneer krijgt de Kamer die terugkoppeling?

De voorzitter: Dank u wel. Gaat u verder.

De voorzitter: Er is nog een vraag voor u.

De voorzitter: Dank u wel. U vervolgt uw betoog.

De voorzitter: Ik kijk nog even rond. Mevrouw Van Groningen?

De voorzitter: Lid Kostić heeft ook nog een antwoord gemist, begrijp ik.

De voorzitter: Dank u wel. Ten slotte mevrouw Van Groningen nog.

De voorzitter: Dank u wel. De heer Graus heeft ook nog een interruptie.

De voorzitter: Dan geef ik nu het woord aan de minister.

De voorzitter: Er is toch een interruptie van de heer Holman.

De voorzitter: Ten slotte, lid Kostić.

De voorzitter: U heeft gesproken, mevrouw Van der Plas.

De voorzitter: Dank u wel, maar we gaan niet het hele debat overdoen. Ten slotte nog even het woord aan mevrouw Van der Plas.

De voorzitter: Dank u wel. Ik wil het debat nu afsluiten. Ik zie dat de minister nog wil reageren, maar we hebben een tweede termijn gehad. Anders gaan we het debat overdoen, dus het lijkt me niet nodig dat de minister nog een keer reageert. Ik wil in ieder geval aankondigen dat er een tweeminutendebat aangevraagd is door het lid Kostić. De volgende toezeggingen zijn gedaan. U verbetert me maar als ik het fout zeg.

De voorzitter: Dat zit er dus niet bij. Als termijn was erbij gezegd: zo snel mogelijk. Kan dat bijvoorbeeld binnen een maand?

De voorzitter: Nummer drie was dat u de Kamer gaat informeren over de uitkomsten van een pilot inzake een systeem voor het fokken van een gezonde hond. Mevrouw Van Groningen, misschien ter verduidelijking.

De voorzitter: Ik heb het waarschijnlijk wat onduidelijk geformuleerd, maar …

De voorzitter: Ik ga verder met de toezeggingen. Mevrouw Van Groningen, heb ik iets gemist?

De voorzitter: Ik zie instemmend geknik van de staatssecretaris, dus dat klopt. Volgens mij zijn we er nu dan doorheen. Mag ik in ieder geval de bewindslieden hartelijk dankzeggen voor hun komst en hun duidelijke beantwoording van onze vragen? Ik dank ook het publiek en in het bijzonder de commissieleden, op deze laatste dag voor het reces. Ik heb altijd fijn met jullie kunnen samenwerken. Hartelijk dank daarvoor. We moeten maar zien wie er na het reces terugkomen. Dan gaan we vrolijk verder. Dank u wel. Ik sluit hierbij … Nee, mevrouw Van der Plas wil nog iets zeggen.

De voorzitter: Dank u wel. Het was mij een waar genoegen. Hierbij sluit ik de vergadering.