Raymond de Roon

Veiligheid en integriteit

De voorzitter: Goedemorgen, dames en heren. Ik open het commissiedebat van de vaste commissie voor Defensie over veiligheid en integriteit. Ik heet de leden van de commissie uiteraard van harte welkom. Ik heet vooral ook de staatssecretaris van Defensie en zijn staf van harte welkom. Ik stel een spreektijd van vier minuten per persoon voor. Ik zal in deze ronde één interruptie toestaan. Het woord is dan eerst aan mevrouw Dobbe. Gaat uw gang.

De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Dobbe. Ik maak nog even melding van het feit dat mevrouw Dobbe om 10.15 uur even weggaat, omdat zij een andere verplichting heeft. Maar zij keert daarna ook weer terug. Dan geef ik nu het woord aan mevrouw Van der Werf van D66.

De voorzitter: Dank u zeer, mevrouw Van der Werf. Dan kunnen we gaan luisteren naar mevrouw Bromet, GroenLinks-Partij van de Arbeid, die hier vandaag optreedt in plaats van de heer Nordkamp. Mevrouw Bromet, gaat uw gang.

De voorzitter: Dank u zeer, mevrouw Bromet. Dan is het woord aan de heer Tuinman van BBB.

De voorzitter: Dank, meneer Tuinman. Dan is het woord aan de heer Pool van de PVV.

De voorzitter: Dank, meneer Pool. Dan is het woord aan de heer Erkens van de VVD.

De voorzitter: Er is een vraag voor u van de heer Pool. Ik weet echter niet of de vraag van de heer Pool nu over dit onderwerp gaat of over het vorige onderwerp.

De voorzitter: Dan is het misschien beter dat de heer Erkens zijn punt afmaakt. Dan gaan we daarna terug naar de heer Pool. Gaat u verder, meneer Erkens.

De voorzitter: Dank u wel. Dan is de vraag van de heer Pool nu aan de orde.

De voorzitter: Meneer Pol is hiermee tevreden. Dan is de heer Tuinman aan de beurt, ook voor een vraag.

De voorzitter: Dan is dat duidelijk. Dank u zeer. Dan is nu het woord aan de heer Van Oostenbruggen van Nieuw Sociaal Contract.

De voorzitter: Dank u wel, meneer Van Oostenbruggen. Dan schorsen voor 25 minuten en gaan verder om 11.00 uur.

De voorzitter: Ik heropen de beraadslaging, want we gaan weer verder met ons debat. Ik geef het woord aan de staatssecretaris. In deze termijn zal ik vijf vragen per persoon toestaan. Het woord is aan de staatssecretaris.

De voorzitter: Dan een vraag van de heer Erkens.

De voorzitter: Er is nu al een vraag van de heer Pool.

De voorzitter: Staatssecretaris, ik wil u even vragen of we dit als een toezegging moeten zien en of u daar dan ook een moment aan kunt verbinden. Wanneer komt u op dit onderwerp terug?

De voorzitter: Dan noteren we het op die manier. Er zijn nog meer vragen. Ik zie de heer Erkens.

De voorzitter: De heer Tuinman wil ook nog reageren.

De voorzitter: Sorry, er is nog een interruptie, van meneer Pool.

De voorzitter: De heer Pool wil nog wat zeggen.

De voorzitter: Dan is er toch nog weer een vraag, van de heer Erkens.

De voorzitter: Mevrouw Van der Werf, ik dacht even dat u zojuist ook een interruptie wilde plaatsen. Of heb ik dat verkeerd gezien? O, u keek alleen bedachtzaam. Het leek alsof er een interruptie kwam, maar dan kan de staatssecretaris nu dus gewoon verder met zijn betoog.

De voorzitter: Ik kijk even naar de klok. Kan de staatssecretaris aangeven hoelang hij nog nodig heeft voor zijn betoog?

De voorzitter: Dan is er natuurlijk nog ruimte voor een volgende vraag. Mevrouw Dobbe, gaat uw gang.

De voorzitter: Prima. Dan vraag ik de staatssecretaris om nu zijn betoog voort te zetten en ook af te ronden.

De voorzitter: Meneer Tuinman, dit is uw laatste vraag.

De voorzitter: De staatssecretaris, tot slot op dit punt.

De voorzitter: Prima. Gaat u door.

De voorzitter: Dank u wel. Er is nog een vraag van mevrouw Dobbe, begrijp ik. Gaat uw gang.

De voorzitter: Goed. Dan zijn we daarmee gekomen aan het eind van de eerste termijn van de kant van de staatssecretaris. Wij gaan door naar de tweede termijn van de kant van de Kamer. Anderhalve minuut spreektijd per persoon en geen interrupties. Mevrouw Dobbe.

De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Dobbe. Mevrouw Van der Werf.

De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Van der Werf. De heer Tuinman.

De voorzitter: Dank u wel, meneer Tuinman. De heer Pool.

De voorzitter: Dank u wel, meneer Pool. Dan is het woord aan de heer Erkens.

De voorzitter: Dank u wel. De heer Van Oostenbruggen.

De voorzitter: Tot slot, want uw tijd is bijna op.

De voorzitter: Dank u wel, meneer Van Oostenbruggen. Het woord is aan de staatssecretaris. Ik zeg erbij dat ik hem eerst zijn betoog laat afronden en dan kijk of er nog ruimte is voor vragen. O, er vindt even overleg plaats. We wachten even.

De voorzitter: Ik wil graag verdergaan met de tweede termijn van de kant van de staatssecretaris. Vragen zijn er wellicht aan het einde van zijn termijn, en anders niet. Feit is dat ik om 13.00 uur een andere zitting moet voorzitten. Ik voorzie toch wat krapte in de tijd. Ik vraag de heer Erkens of hij de tweede termijn van de staatssecretaris wil voorzitten en straks de toezeggingen die hier genoteerd staan wil voorlezen. Het is dus misschien het handigst als u hier zit.

De voorzitter: Als dat zo is, houd ik iedereen daaraan. Ik ga in ieder geval ook weg om 12.58 uur.

De voorzitter: Dank u zeer, staatssecretaris. Dan ga ik zo direct de toezeggingen voorlezen die de griffier nog aan het noteren is. Ik zeg alvast dat het punt van de heer Pool, over het tweeminutendebat, wordt doorgegeven aan de plenaire Griffie. Ik zie dat de meneer Erkens nog iets wil zeggen. Gaat u uw gang.

De voorzitter: Tot slot.

De voorzitter: Super. Ik ga de toezeggingen voorlezen.

De voorzitter: De staatssecretaris. Kunt u die barrières ook meenemen?

De voorzitter: Dat is dan denk ik voldoende. Dank u wel. Ik dank iedereen hartelijk voor de bijdrage aan dit debat. Ik dank natuurlijk de staatssecretaris voor de beantwoording.