het rapport van de Taskforce Antisemitisme "Gevangen in Vrijheden"

Brontekst

De heer Boon (PVV): Dank u wel, voorzitter. Precies 80 jaar nadat Anne Frank en haar familie werden verraden, opgepakt en afgevoerd, werd in Amsterdam haar standbeeld beklad, puur omdat ze Joods was. Tijdens de opening van het Holocaustmuseum in Amsterdam werden Holocaustoverlevende Rudie Cortissos en zijn achterkleindochter uitgescholden voor "kankerjoden". 86 jaar na de Kristallnacht zagen we in Amsterdam iets wat we nooit meer voor mogelijk hielden: een georganiseerde Jodenjacht. In chatgroepen werd gezegd: wij zijn de nieuwe Marokkaanse generatie; wij zullen jullie vernietigen. Joden werden opgejaagd, bespuugd en mishandeld. Ze moesten vluchten. Voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog moesten ze weer onderduiken in onze eigen hoofdstad. Op de Dam stond de Amsterdamse fietsenmaker El Houmani te schreeuwen dat het jammer was dat de Holocaust niet is afgemaakt. In Rotterdam riep de huisarts Mohammad Latif op tot geweld tegen Joden. Hij noemde hen "kindermoordenaars", "vrouwenverkrachters" en "terrorismeaanhangers". Bij een islamitische demonstratie in Rotterdam op paaszondag werd wéér massaal opgeroepen tot geweld tegen Joden. Vorige maand werd een aanslag gepleegd op een joodse school, daarna een aanslag op een synagoge. Gewoon hier, in Nederland. Dit zijn de onvermijdelijke gevolgen van decennialange massa-immigratie en islamisering van Nederland. De giftige Jodenhaat die uit de Koran en de Hadith komt, sijpelt steeds dieper door in onze samenleving. We horen het dagelijks op straat, in demonstraties en op scholen. "O moslim, er is een Jood achter mij. Kom en dood hem." Of: "Khaybar, Khaybar, o Joden, het leger van Mohammed zal terugkeren." Dit is de import van eeuwenoude islamitische Jodenhaat in Nederland.

Versie 834b690077655e90ffa9eae668eebcbd958b8c04decd9958e9e8145d680b1ed0 · Officiële bron.