Jeugdbeleid

Brontekst

Mevrouw Coenradie (JA21): Voorzitter. Vandaag focus ik mij in dit debat op de jeugdzorg, want we hobbelen van wetswijziging naar wetswijziging en van inspectierapport naar inspectierapport. Ondertussen blijven we hangen in een systeem dat onvoldoende functioneert en zijn we als overheid niet in staat om goede zorg voor onze kinderen te garanderen. JA21 wil niet langer wachten op de zoveelste wetswijziging maar wil snel concrete verbetermaatregelen. Inspectierapporten concluderen al jaren hetzelfde: de hulpverlening schiet ernstig en langdurig tekort aan de meest kwetsbare kinderen. Ook bij het gezinshuis Bersama in Noord-Nederland, waar de William Schrikker Stichting bij betrokken was — u weet wel, diezelfde stichting als bij het Vlaardingse pleegmeisje. Ook nu is de conclusie van de IGJ dat er onvoldoende is samengewerkt en er onvoldoende zicht was op de veiligheid van kinderen, dit terwijl er vaak al zo veel signalen aan vooraf zijn gegaan die zijn gemist, niet goed zijn geïnterpreteerd of onvoldoende zijn opgevolgd. Met onze motie over het doorakkeren van dossiers wilden wij hier iets aan doen. Helaas werd die motie niet aangenomen. We zijn er daarom verheugd over dat er door onze inzet tijdens de onderhandelingen toch budget is geregeld voor de pilot voor een crisisteam kindveiligheid, met runningteams die direct met casussen uit de gehele jeugdbeschermingsketen aan de slag kunnen gaan bij alarmerende signalen. Kan de minister meer inzicht geven in de uitvoering van de pilot en garanderen dat het crisisteam de mogelijkheid krijgt om door te pakken om de veiligheid van het kind te kunnen waarborgen? Ik wil graag buiten het debat om nauw betrokken blijven bij de uitrol van deze pilot. Voorzitter. Zoals gezegd is het waarborgen van de veiligheid nog lang niet altijd aan de orde. Ik citeer de inspectie: "Momenteel is er geen enkele gecertificeerde instelling die voldoet aan de normen voor de veiligheid van kinderen en het garanderen van kwalitatieve zorg." Welke concrete acties gaat de minister hierop nemen? Wat JA21 betreft is de tijd van vriendelijke gesprekken voeren wel voorbij. We willen duidelijke sancties. Voorzitter. Dan hebben we het alleen nog maar over de Nederlandse jeugdzorg gehad. We zijn ons rot geschrokken van de jongeren die in Spanje en zelfs in Marokko verblijven voor jeugdhulp. Wij vinden het onbegrijpelijk dat we niet exact weten om hoeveel jongeren het gaat, omdat er blijkbaar buiten de verplichte procedure om via de Centrale autoriteit geplaatst kan worden. Hoe dan? Ook verbaasde het ons dat de IGJ in 2021 na meldingen van de Kinderombudsman de Spaanse inspectie niet zelf heeft gewaarschuwd. Waarom niet, vraag ik aan de minister. Dan kom ik bij SAVE Midden-Nederland. Die organisatie is bij de buitenlandplaatsingen betrokken, maar past ook de omstreden methode van ouderverstoting toe hier in Nederland. Ik ben tevreden met het standpunt van de minister dat er een goede motivering achter de beslissing moet zitten om dit te mogen toepassen en dat zij hierover met SAVE in gesprek gaat. Ook stelt de minister dat de stem van het kind moet worden meegewogen in de toetsing, maar hoe borgen we die stem met dit soort omstreden methodes? Kan de minister dit scherper veroordelen dan zij deed in haar brief aan de Kamer? En kan zij ingaan op situaties waarin sprake is van intieme terreur en dwingende controle van een ex-partner en op welke invloed dit heeft op de beslissing over het kind waarvan de ouders zo'n relatie hebben? Wij krijgen hier veel verontrustende signalen over. Wij horen zelfs dat SAVE en steevast dezelfde rechter kinderen de mond snoert. Ouders en kinderen mogen niet met de media en met Kamerleden praten. Ik veroordeel dat scherp. Bij dezen zeg ik in de richting van SAVE en de rechtspraak: niemand bepaalt met wie deze mensen mogen praten en niemand bepaalt met wie ik praat. Anders mogen ze dat haarfijn zelf aan mij komen uitleggen. Ik ga verder met de gesloten jeugdzorg en de peperdure een-op-eenbegeleiding. Door een gebrek aan passende hulp zitten 770 kinderen in de gesloten jeugdzorg, waarvan een aanzienlijk deel op een vakantiepark verblijft. Hoeveel precies? Dat weet deze minister niet. Wel stelt ze hier 77 miljoen euro voor beschikbaar. Met een snelle rekensom betekent dit eenmalig €100.000 per kind, terwijl er nu kinderen zijn die al jaarlijks 1 miljoen euro kosten. Deze rekensom loopt dus niet synchroon met de praktijk. Dit is niet meer houdbaar. Welke concrete maatregelen nemen we om te voorkomen dat kinderen een-op-eenbegeleiding nodig hebben? Ik ben blij dat deze minister erkent dat gesloten jeugdhulp in sommige situaties nodig blijft voor de veiligheid van de jeugdige of voor die van de omgeving. Dat geldt vooral voor forensische jongeren, die geronseld worden, die crimineel actief zijn of die seksueel grensoverschrijdend gedrag vertonen. Dat is ook nodig voor de veiligheid van het zorgpersoneel. Daarom vind ik het een teleurstelling dat de wetswijziging voor nachtelijke kamerinsluiting niet doorgaat. Ik begrijp dat dit gevoelig ligt, maar de medewerkers staan onder enorme druk en er is actie nodig om ook hun veiligheid te waarborgen. Ik begrijp dat u met het veld in gesprek gaat over deze situaties, maar wat biedt u de medewerkers die nu met escalaties te maken hebben? Kan de minister onderbouwen waarom de noodzakelijkheid van deze maatregel ontbreekt? Voorzitter, ik rond af. Ik heb het vooral gehad over de misstanden en de zaken die keer op keer niet goed gaan. Ik hoop dat we daar eindelijk verandering in kunnen brengen. De pilot crisisteam en kindveiligheid is een mooi begin, maar er is meer nodig. JA21 zal met concrete voorstellen blijven komen om de jeugdzorg te verbeteren om zo onze meest kwetsbare kinderen veiligheid en hulp te kunnen blijven bieden. Tot zover.

Versie faccfeef9791f786376bdfb5b50dd4f656d4e231b2c6c631f47bf4825383b782 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.