Bescherming persoonsgegevens en grote datalekken

Brontekst

De heer Van den Berg (JA21): Voorzitter, dank u wel. Privacybescherming is een kerntaak van de overheid. Burgers moeten erop kunnen vertrouwen dat hun persoonsgegevens zorgvuldig worden behandeld, bij de overheid, bij telecombedrijven, in de zorg en op digitale platforms. Dat vertrouwen staat onder druk. De afgelopen jaren zagen we incidenten bij onder meer Odido, de gemeente Epe, Clinical Diagnostics en kwetsbaarheden die ook overheidsinstanties als de Autoriteit Persoonsgegevens en de rechtspraak raakten. Voor JA21 is de les helder: privacybescherming vraagt niet alleen om nieuwe regels, maar ook om duidelijke wetgeving, effectieve handhaving en robuuste cyberbeveiliging. Datalekken ontstaan niet omdat technologie Amerikaans of Europees is, maar omdat beveiliging en databeheer tekortschieten. Ten eerste de AVG. JA21 erkent dat de AVG burgers belangrijke bescherming biedt, maar de wet laat op cruciale punten te veel ruimte voor interpretatie. Dat veroorzaakt rechtsonzekerheid voor burgers, bedrijven en overheden. Neem het begrip "niet langer bewaren dan noodzakelijk". Wat is "noodzakelijk"? Een jaar? Vijf jaar? Tien jaar? Bij Odido bleek dat klantgegevens soms tot wel zestien jaar worden bewaard. Dan rijst de vraag of de norm nog voldoende houvast biedt. Het probleem is breder dan bewaartermijnen, niet enkel bij overheden, maar ook bij bedrijven die worstelen met begrippen als "gerechtvaardigd belang". Toezichthouders en rechters komen niet altijd tot dezelfde uitleg. Daardoor wordt de AVG te vaak afhankelijk van uitleg achteraf. Mijn vragen aan de staatssecretaris zijn daarom de volgende. Erkent hij dat de kernbegrippen binnen de AVG te veel ruimte laten voor interpretatie? Deelt hij dat meer rechtszekerheid nodig is voor burgers, bedrijven en overheden?

Versie 79bd8b627a9c2401b61287a4bceafd4df006c6b70546691ac4d81d30a1990e95 · Voorlopig verslag; de tekst kan nog wijzigen.